Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

«Απελάστε το ρατσισμό, όχι τους πρόσφυγες»

Σχέδιο αντιμετώπισης του προβλήματος της μετανάστευσης εν γένει και της παράνομης μετανάστευσης ειδικότερα προωθεί η κυβέρνηση.


«Το δεύτερο κράτος είναι το τελωνείο»

«Μόλις περνούσαμε τα σύνορα λέγαμε: που είναι ο Θεός να ρίξει χιόνι;»

Το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι για τους μετανάστες και την χορήγηση ελληνικής ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών δεύτερης γενιάς προωθεί η κυβέρνηση με το νέο νομοσχέδιο που παρουσίασε υπό τον υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση. Υπολογίζεται ότι στις δημοτικές εκλογές του 2010 θα λάβουν μέρος 250.000 ομογενείς και μετανάστες, ωστόσο δε θα μπορούν να λάβουν το αξίωμα του δημάρχου, αντιδημάρχου και του προέδρου τοπικού συμβουλίου. Την ίδια ώρα το ποσοστό απόκτησης ιθαγένειας στους μετανάστες που ζουν στη χώρα μας φτάνει μόλις το 0,3% , κατέχοντας την τελευταία θέση ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης, ενώ στην Σουηδία το 19,2% που έρχεται πρώτη στις ευρωπαϊκές χώρες.

Στα άμεσα σχέδια της μεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης είναι και η συγκρότηση μιας υπηρεσίας με περισσότερο ανθρωπιστικό χαρακτήρα για την παροχή ασύλου στους μετανάστες, με συμπληρωματικές δομές φιλοξενίας που θα φροντίζει για πιο ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης στη χώρα μας. Παράλληλα με τη νέα αυτή υπηρεσία θα λειτουργούν και κέντρα καταγραφής και διαχείρισης των παράνομων μεταναστών, όπως πρόσφατα έχει ανακοινώσει ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Σπύρος Βούγιας που θα ανταποκρίνονται στα διεθνή πρότυπα υποδοχής και αποδοχής των μεταναστών.

Εν τω μεταξύ, τα στοιχεία που υπάρχουν για τον ακριβή αριθμό τους πανελλαδικά, είναι ελλιπή και ανεπαρκή. Πάντως, 1.200.000 μετρούν οι μετανάστες στη χώρα μας, σύμφωνα με το νέο βιβλίο της ερευνήτριας Ήρας Εκμέ-Πουλοπούλου. (http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=513002)

Ο διοικητικός υπάλληλος και αρμόδιος για το θέμα της μετανάστευσης του Δήμου Δυστίων στην Εύβοια, κ. Κώστας Αποστόλου μας μίλησε για τους μετανάστες της επαρχίας: «Υλοποιούμε την εφαρμογή του μεταναστευτικού νόμου και των σχετικών υπουργικών εγκυκλίων. Ο δήμος μας είναι αρμόδιος για την παραλαβή των αιτήσεων και όλων των απαραίτητων δικαιολογητικών των αλλοδαπών για την έκδοση και ανανέωση της άδειας παραμονής τους. Οι αιτήσεις προωθούνται στην περιφέρεια και από εκεί αποστέλλεται η άδεια παραμονής τους στους δήμους».

Ο δήμος, ως φορέας μεταναστών, λειτουργεί ως γραφείο πληροφόρησης γι αυτούς και μεριμνά για την απασχόλησή τους στον πρωτογενή τομέα, ως αγρεργάτες κυρίως, αφού πρόκειται για αγροτική περιοχή.

«Μας αρέσει o νέος νόμος. Ας είμαστε ελεύθεροι να πάμε όπου θέλουμε. Το ψωμί εδώ το τρώμε. Ας το βοηθήσουμε. Μπορεί να μείνουμε εδώ. Είμαστε πιο καλά, πιο άνετοι. Θα βρούμε το δίκιο μας. Κάτι που το ζητάμε να το έχουμε», μας εξηγεί ο κ. Βασίλης Μπίτσα από το Ελμπασάν της Αλβανίας που ζει 16 χρόνια στην Ελλάδα.

Στο μεταξύ, τα νέα μέτρα θα δίνουν το δικαίωμα στους παράνομους αλλοδαπούς (που εκτιμώνται στους 600.000 σήμερα) που έχουν προσωρινή άδεια παραμονής και δεν μπορούν να απελαθούν, της χορήγησης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και της απόκτησης εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης. Οι μη αναγνωρισμένοι από τη νομοθεσία πρόσφυγες αντιμετωπίζουν καθημερινά προβλήματα διεκπεραίωσης των υποχρεώσεών τους εδώ. Μάλιστα, δεν προστατεύονται από το νόμο για θέματα που αφορούν στην εργασία ή την ασφάλισή τους εφόσον δεν μπορούν να απευθυνθούν στις αρμόδιες αρχές. Πολλοί από αυτούς εργάζονται παράνομα με απάνθρωπους εργασιακούς όρους, ευνοώντας έτσι την παραοικονομία

«Μόλις πήραμε τα χαρτιά μπήκανε σε μια σειρά τα πράγματα. Έφυγε ο φόβος. Δεν είχαμε χέρι από την Αλβανία.», μας λέει.

Η ελληνική κυβέρνηση στρέφεται σε μια νέα πολιτική απόκτησης περισσότερων δικαιωμάτων των μεταναστών, την ίδια ώρα που έρευνα της ΚΑΠΑ research δείχνει ότι το ποσοστό του 51,6% των Ελλήνων τούς αντιμετωπίζει ως απειλή, σε αντίθεση με το 30,6% που θεωρεί ότι η παραμονή τους εδώ αποτελεί μια ευκαιρία για να βελτιώσουν τη ζωή τους.

«Στην αρχή ήταν δύσκολα λόγω γλώσσας. Σ’ ένα δωμάτιο να μαγειρεύεις, να περιμένεις φίλους, να κοιμάσαι, να πλένεις. Ξεκινήσαμε από το μηδέν. Μας αγάπαγε ο κόσμος, μας έδιναν ρούχα και φαγητά. Μας κάνανε δώρα και για το γάμο μας και δεν είχαμε πρόβλημα με τις πληρωμές. Μπαίνεις σε οποιουδήποτε το σπίτι. Δεν έχω αισθανθεί ρατσισμό. Είναι θέμα συμπεριφοράς, πρέπει να μιλάς άνετα. Μόνο μια φορά έχω νιώσει ρατσισμό, με τα χαρτιά. Μόλις πήραμε το αμάξι άρχισαν όλοι να ζηλεύουν, έλεγαν: «Σήκωσες κεφάλι» ή «ήρθαν οι Αλβανοί και μας πήραν τις δουλειές», όπως μας εξομολογήθηκε ο κ. Βασίλης.

«Ένας μπάτσος μου είπε: συγχαρητήρια για το κουράγιο. Έχω δύο αγόρια και δε μου δίνουν ένα ποτήρι νερό. Έχουν καλομάθει», συνέχισε.

Μάλιστα, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 64,7% των μεταναστών δηλώνουν ότι θέλουν να παραμείνουν στη χώρα μας έναντι του 23,6% που σκοπεύουν να επιστρέψουν στη χώρα καταγωγής τους και του 4,9% που σκοπεύουν να μεταναστεύσουν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

«Δε σκεφτήκαμε ότι θα καθόμασταν τόσο πολύ. Έλεγα ότι δε θα πάω τα παιδιά στο σχολείο. Τρία χρόνια εδώ και μετά πίσω στην Αλβανία. Θα γυρίσουμε κάποια στιγμή πίσω αλλά δεν ξέρουμε πότε», μας είπε η κ. Βέρα Μπίτσα από την Αλβανία που είναι 10 χρόνια στην Ελλάδα.

Στο μεταξύ, στην Ευρώπη οι πολιτικές για τη μετανάστευση έχουν προχωρήσει, προστατεύοντας το δικαίωμά τους στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι την ίδια στιγμή που στη χώρα μας τέτοιες προσπάθειες προσκρούουν σε λαϊκίστικες, ακραίες και αναχρονιστικές αντιλήψεις. Τα προβλήματα για αυτούς εμφανίζονται με την έλευσή τους στη χώρα από τις αρχές των συνόρων.

«8 φορές το μήνα ερχόμουν από την Αλβανία με τα πόδια. Με έπιαναν και με γυρνούσαν πίσω. Έφαγα ξύλο για καλά. Ένας στρατιώτης στα σύνορα μας έβαζε επί 6 ώρες στο χιόνι ξαπλωμένους. Μας κορόϊδευαν. Το δεύτερο κράτος είναι το τελωνείο. Τις νύχτες περπατάγαμε με σημάδια. Μπαίναμε στα σύνορα και λέγαμε πού είναι ο Θεός να ρίξει χιόνι; Με το χιόνι δε σε πιάνουν εύκολα και αφήνεις σημάδια πίσω σου για να βρεις το δρόμο», μας είπε ο κ. Βασίλης.

Το μεγαλύτερο ποσοστό των αλλοδαπών κατέχουν οι Αλβανοί με 70%, ακολουθούν οι Αιγύπτιοι με 15% οι οποίοι απασχολούνται στην αλιεία σύμφωνα και με την ειδική σύμβαση του ’84, οι Ινδοί και Πακιστανοί με 10% και ένα 5% άλλες εθνικότητες, στην ευρύτερη περιοχή της Εύβοιας και στο δήμο Δυστίων πιο συγκεκριμένα. Πρόκειται για ένα σύνολο 400 ενεργών μεταναστών που συμμετέχουν στην παραγωγική διαδικασία της περιοχής και συμβάλλουν στην οικονομική και κοινωνική της ζωή ενώ με τις οικογένειές τους φτάνουν και τους 600.

Άλλωστε «το 20% των Αλβανών του δήμου Δυστίων επενδύει, πληρώνει φόρους», σύμφωνα με τον κ. Αποστόλου. Μερικές κατηγορίες επαγγελμάτων όπως μάντρες αυτοκινήτων ή τα super market προτιμώνται από τους μετανάστες αφού διευκολύνουν την καθημερινότητά τους και τα προϊόντα τους ανταποκρίνονται στα είδη πρώτης ανάγκης.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σταδιακή ενσωμάτωση στην κοινωνία και αποκτούν δεσμούς με τη χώρα. Καλούνται σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις και τα παιδιά συμμετέχουν σε αθλητικές ομάδες. Μάλιστα 25 επιγαμίες έχουν επιβεβαιωθεί τα τελευταία 15 χρόνια σύμφωνα με στοιχεία του δήμου. Ενώ αναπτύσσονται ενδόμυχα ρατσιστικά αισθήματα απέναντί τους, δύσκολα εκδηλώνονται και αντιμετωπίζονται ως ισότιμα μέλη από την τοπική κοινωνία.

«Τα αίτια της μετανάστευσης είναι κυρίως οικονομικά, η ανεύρεση εργασίας. Συνήθως η πρώτη γενιά μεταναστών έχει χαμηλό έως μέτριο μορφωτικό επίπεδο ενώ η δεύτερη γενιά μορφώνεται. Έχει ενισχυθεί η παρουσία των παιδιών των μεταναστών στα σχολεία. Απελάστε το ρατσισμό, όχι τους πρόσφυγες», καταλήγει ο κ. Αποστόλου.







Σύνδεσμοι:
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4552423
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=107128
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=513644
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=513002


Πηγές και Έρευνα:
Συνέντευξη από Αλβανούς μετανάστες που διαμένουν στο Δήμο Δυστίων
Έρευνα από τον κ. Κώστα Αποστόλου, διοικητικό υπάλληλο του Δήμου Δυστίων και αρμόδιο σε θέματα μετανάστευσης και στοιχεία από το συγκεκριμένο δήμο

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

20 χρόνια από τότε..

Τα 20 χρόνια από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου γιορτάστηκαν στη γερμανική πρωτεύουσα με την παρουσία πολλών πολιτικών προσώπων όπως η Άνγκελα Μέρκελ, ο Πολωνός πρόεδρος Λεχ Βαλέσα και ο πρώην σοβιετικός ηγέτης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ επίσης ο Γκόρντον Μπράουν, ο Ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ και η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον. Επίσης, στο Βερολίνο βρέθηκε και ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.
Η πτώση του τείχους υπήρξε ένα ιστορικό γεγονός το οποίο άλλαξε τα παγκόσμια δεδομένα γκρεμίζοντας την υπάρχουσα Σοβιετική Ένωση και δημιούργησε νέες δυνάμεις στο χώρο της Ευρώπης, όπως λέει σε συνέντευξή του ο κ. Γκορμπατσόφ. Στην πραγματικότητα το Τείχος είχε πέσει πολύ πιο πριν τα πρώτα τούβλα βρεθούν στο έδαφος, με τους κατοίκους εκείνης της νύχτας να υποδεχτούν το συμβάν με ανακούφιση.
Περισσότεροι από 100.000.000 νέοι παρακολούθησαν την επέτειο από την Πτώση του Τείχους. Για τον εορτασμό, 1.000 ντόμινο στήθηκαν προχθές το βράδυ κατά μήκος του σημείου που βρισκόταν το Τείχος ανάμεσα στο Reichstag και Potsdamer Platz.






http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1072981
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1738129
http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/europe/article6908807.ece

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009

Εκλογές "Πολιτικής"

Σε μια περίοδο που η χώρα βρίσκεται σε κρίση οικονομική, κοινωνική, πολιτική η Ν.Δ. προκύρηξε για άλλη μια φορά το γνωστό πλέον σενάριο των πρόωρων εκλογών. Σε κάθε περίπτωση το κυβερνόν κόμμα εμφανίζεται δικαιολογημένο. Ως πρώτο μέλημα του κ. Καραμανλή θα εμφανιστεί η ασπίδα προστασίας της χώρας. Σε περίπτωση νίκης της Ν.Δ. η χώρα θα κερδίσει χρόνο από το ήδη επιβεβλημένο χρονοδιάγραμμα από την Ε.Ε. μέχρι το Νοέμβριο για τη βελτίωση της εθνικής μας οικονομίας και την εκπλήρωση των στόχων. Πράγμα που δε θα κατάφερνε να πραγματοποιήσει χωρίς το άλλοθι των εκλογών. Το ίδιο θα γίνει και στην περίπτωση ήττας της, αφού το χρονοδιάγραμμα παρατείνεται για τις χώρες που βρίσκονται σε εκλογές. Στην πραγματικότητα, κληροδοτεί τη διαχείρηση της κρίσης στο ΠΑΣΟΚ που η νίκη του μοιάζει πιο πιθανή. Η παγκόσμια πολιτική έχει περάσει σε άλλα πλέον επίπεδα. Λαϊκισμός, αλληκοατηγορίες, επικοινωνιακή πολιτκή, δυναμικές πολιτικές προσωπικότητες χωρίς, ωστόσο, κάποιο υπεύθυνο και αξιόπιστο πρόγραμμα, για το οποίο άλλωστε έχουν εκλεγεί σε αυτές τις θέσεις. Περιτύλιγμα χωρίς περιεχόμενο. Σε οποιοδήποτε επάγγελμα κάποιος που δεν κάνει σωστά τη δουλειά του απολύεται και μάλιστα ισχύουν και πολύ αυστηροί κανόνες. Στην πολιτική γιατί δεν υπάρχει τέτοια διαφάνεια και εκκαθάριση;
Το μόνο που αποτελεί κεντρικό θέμα στα έντυπα και τα δελτία ειδήσεων είναι ο τρόπος διεξαγωγής του ντιπέϊτ και οι ίντριγκες γύρω από την είσοδο και κυρίως από την έξοδο ορισμένων προσώπων από τα ψηφοδέλτια. Και ποια νοημοσύνη μπορούν να εξαπατήσουν λέγοντας ότι ο κ. Βερελής απορρίφθηκε από τη διεκδίκηση βουλευτικής θέσης επειδή σήκωσε κεφάλι στον κ. Παπανδρέου; Και ποιον ενδιαφέρει εν τέλει. Μάλλον όσους στην περιφέρειά του θα τον ψήφιζαν κλείνοντάς του με νόημα το μάτι για κάποια μελλοντική αποκατάσταση.
Το καθιερωμένο dedate των πολιτικών θα γίνει και αυτή τη φορά, μόνο που συζητάται ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος όσον αφορά στη διεξαγωγή του. Ακούστηκε η μονομαχία μεταξύ μόνο των αρχηγών των δύο μεγαλύτερων κομμάτων. Και ήρθε και η μετέπειτα αντίδραση από τον κ. Τσίπρα ο οποίος έκανε λόγο για αδικία. Σωστό. Αν σκεφτεί κανείς ότι από τα πέντε συνολικά κόμματα που είναι στη Βουλή μόνο τα δύο ουσιαστικά θα πάρουν μέρος στην προεκλογική επικοινωνιακή πολιτική, πρόκειται για καταφανή και κραυγάζουσα αδικία. Όμως, γιατί δε δίνεται η ευκαιρία και στα υπόλοιπα μικρότερα κόμματα εκτός Βουλής να δώσουν το στίγμα τους, συμμετέχοντας σε αυτήν την καθόλα δημοκρατική διαδικασία; Σε αυτήν την περίπτωση ούτε ο κ. Τσίπρας ούτε και κανείς άλλος βγήκε να μιλήσει για αδικία.. Κρίμα στην κατ'επίφαση δημοκρατία μας!

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2009

Νέα γρίπη ή νέος..αδικαιολόγητος πανικός;

Σε ανεπίσημη καραντίνα τέθηκαν όλοι οι πολίτες της χώρας με τη συμβουλή να προσέχουν και να τηρούν τους κανόνες υγιεινής. Τελικά, σύμφωνα με τους πραγματικούς ειδικούς, η κοινή εποχιακή γρίπη έχει προκαλέσει περισσότερα θύματα από τη νέα γρίπη. Η ουσία έχει ματατοπιστεί αλλού. Και τα περισσότερα μέσα, όπως τις πιο πολλές φορές, σπεύδουν με την υπερβολή τους να σπείρουν τον πανικό και να αναχαιτίζουν την εδώ και χρόνια χαμένη ψυχραιμία. Το σίγουρο είναι ότι όλοι πρέπει να συμβουλευόμαστε τους ειδικούς και μόνο και να ακολουθούμε τις οδηγίες τους. Η τάση να μεγαλοποιούνται καταστάσεις που αφορούν όλα τα σοβαρά θέματα που απασχολούν ενίοτε την κοινωνία είναι σύμφυτη της ελληνικής πραγματικότητας και σίγουρα, όπως πάντα, κάποιοι επωφελούνται από αυτό. Η νέα γρίπη έφερε και νέο πανικό στη κυβέρνηση, κάτι που συνεπάγεται και λανθασμένους χειρισμούς για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Αυτό έχει επιπτώσεις τόσο στην επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης προεκλογικά όσο και στον πληθυσμό που στην ουσία δε γνωρίζει και δεν έχει και τη δυνατότητα να ενημερώνεται πλήρως, ακριβώς, συνεπώς και υπεύθυνα.

Σε δουλειά να βρισκόμαστε..

Όλον αυτό τον καιρό, τα τηλεοπτικά παράθυρα και οι στήλες στις εφημερίδες βρίθουν εκλογολογικής σεναριολογίας και πλησιέστερων δημοσιογραφικών εικασιών των μελλοντικών πρωθυπουργικών σχεδίων. Ο κ. Καραμανλής με τη μαριονετίστικη συμπεριφορά που επιδεικνύει τον τελευταίο καιρό τουλάχιστον, καθώς ο αριθμός και η πολυπλοκότητα των σκανδάλων επί της κυβερνήσεώς του έχουν σημειώσει ρεκόρ σαν αυτό το πρόσφατο του Μπολτ, έχει αρχίσει και μπερδεύει ακόμη και τους ίδιους τους εκποροσώπους της κυβέρνησής του. Άλλες δηλώσεις ο ένας πολιτικός επί του θέματος των πρόωρων εκλογών, άλλες δηλώσεις ο δείνα πολιτικός. Τουλάχιστον, ας συνεννοηθούν μεταξύ τους για να μην μπερδεύουν το κοινό και εκθέτουν το έργο της κυβέρνησης. Κοινώς, σε δουλειά να βρισκόμαστε εν μέσω θέρους..Το προεκλογικό σύνθημα του "σεμνά και ταπεινά" κατέληξε σε θρασύτατη θεωρία που επιτρέπει το φαινόμενο της συγκάλυψης και της εκκένωσης της, πολιτικής και όχι μόνο, ηθικής. Κι αν το πρωθυπουργικό επιτελείο επικαλείται το συμφέρον του τόπου στη σωστότερη στιγμή για τη διεξαγωγή των εκλογών, τα γεγονότα υποδεικνύουν τη διεξαγωγή σωστής επικοινωνιακής πολιτικής, λαμβάνοντας υπόψη τα γκάλοπ τα οποία κλείνουν ευμενώς προς το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τις εξελίξεις στον κόλπο των σκανδάλων. Τουλάχιστον υπάρχει η υπεύθυνη στάση της φυγής, όποιων τελοσπάντων μπλοκάρουν την πρόοδο, από το προσκήνιο στο παρασκήνιο προκειμένου να κοπάσει η μπόρα και να "πάει μπροστά η κοινωνία", όπως το λέμε όλοι λαϊκά;

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2009

Οικουμενική πρόκληση

Η αρχή για την καταμέτρηση των εγκλημάτων πολέμου, γιατί περί ανομολόγητων και ανεπίσημων εγκλημάτων πρόκειται, έχει ήδη γίνει. Η αρχή καθίσταται δειλή αλλά δεν παύει να αποτελεί μια ελπίδα επίσημης έστω καταδίκασης τέτοιων ενεργειών για τη διευθέτηση των διαφορών που θέτουν ολόκληρο τον πλανήτη σε κίνδυνο. Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε, η πρόφαση της επίλυσης οικουμενικών ζητημάτων, όπως η διαχείρηση των πετρελαϊκών πηγών, γεννά τον πόλεμο και μαζί του το θάνατο πολλών αθώων ανθρώπινων ζωών. Πρόκειται, λοιπόν, για τη σύσταση πενταμελούς εξεταστικής επιτροπής στη Βρετανία για τον πόλεμο στο Ιράκ. Βέβαια, όπως κάθε αρχή και δύσκολη, έτσι και σε αυτήν την περίπτωση η επιτροπή δε θα έχει δικαστικό χαρακτήρα. Διόλου απίθανο να αποτελεί επικοινωνιακό τρικ μιας από τις κατεξοχήν χώρες που υπήρξαν υποστηρίκτριες αυτού του πολέμου (σ.σ. θα καταθέσει και ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνυ Μπλέρ και ενδέχεται και ο Γκόρντον Μπράουν), ωστόσο η πρόκληση αναδεικνύεται τιτάνια για ένα ζητούμενο χρόνιο για τις οικογένειες των θυμάτων του πολέμου και των αντιπολεμικών οργανώσεων. Το θέμα είναι αν θα εξασφαλιστεί η συνέχειά του και ταυτόχρονα η εξέλιξή του σε κατεξοχήν όργανο με καταδικαστικό χαρακτήρα για τα εγκλήματα πολέμου και αν θα καταφέρει να κάνει την παγκόσμια ειρήνη πράξη.

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2009

Ελληνική απέχθεια και βαρβαρική αηδία

Έθνος 28/07/2009:"Έσβησε ο 29χρονος Κούρδος".

Αυτός ήταν ο τίτλος άρθρου που δημοσίευσε χθες η συγκεκριμένη εφημερίδα. Ο Κούρδος λαθρομετανάστης υπέκυψε στα τραύματα που κάποιοι παράγοντες του λιμενικού σώματος φρόντισαν ωραιότατα να του δωρίσουν. Η γη της επαγγελίας που μερικοί δυστυχείς από την Ανατολή ονειρεύονται πολύ απλά δεν υφίσταται. Εγκαταλείπουν τις υποτιθέμενες τριτοκοσμικές χώρες τους προκειμένου να γίνουν μέλη του δυτικού πολιτισμού και να αποκτήσουν όλα τα αγαθά της πλούσιας Δύσης. Μιας Δύσης όμως που έχει καταλήξει πιο τριτοκοσμική και από αυτές που στην πραγματικότητα θεωρούνται. Η ματαιοδοξία και η ομφαλική επιδίωξη του πλούτου έφερε την απανθρωπιά. Σίγουρα η μετανάστευση καίει οποιαδήποτε κυβερνητική πολιτική, όντας ένα ζήτημα διαδαλώδες και πολύπτυχο. Τέτοιες πράξεις που εγείρουν τη βαναυσότητα και θα πρέπει να καταδικάζονται, αποτελούν γελοία καθημερινότητα και ενθαρρύνουν ρητά του τύπου "πας μη Έλλην βάρβαρος" σε νεωτερική έκδοση που το αξιακό σύστημα έχει εισάγει και φαντάζει σαν θηλιά στις ζωές των ανθρώπων και ενίοτε τις καθορίζει. Σε ένα κράτος που τίποτα δε λειτουργεί σωστά, όπως μας έμαθαν να λέμε και να πιστεύουμε σαν Ευαγγέλιο χωρίς, ωστόσο, να κάνουμε κάτι για να αλλάξει αυτό, τουλάχιστον ας προσπαθήσουμε να δεχόμαστε τους ανθρώπους ως έτερη οντότητα και να τους συμπεριφερόμαστε όπως ακριβώς τους αξίζει: ως ανθρώπους. Ίσως ο επόμενος που θα κινδυνέψει σε κάποιο άλλο λιμάνι να είναι κάποιος Έλληνας που θα συγκινήσει και θα ευαισθητοποιήσει τον κατά τα άλλα πονόψυχο λαό μας. Ποιος ξέρει; Οψόμεθα..στο επόμενο θύμα.

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

Φλόγες και στάχτη..

Για ακόμη μια χρονιά ο νυχτερινός ουρανός της Εύβοιας κοκκινωπός από τις φλόγες που για ένα ακόμα καλοκαίρι κατακαίουν την πρασινάδα και τις γεωργικές καλλιέργειες της περιοχής μοιάζει να προκαλεί δέος και πανικό στους κατοίκους της. Για άλλη μια χρονιά η ελληνική φύση θρηνεί το μέλλον της και για ακόμη μια χρονιά οι κάτοικοι του Αυλωναρίου, των Λεπούρων και της Δροσιάς έρχονται αντιμέτωποι με την πύρινη λαίλαπα και προσπαθούν να σώσουν τις περιουσίες και τη ζωή τους. Τα αίτια της πυρκαγιάς δεν είναι ακόμη γνωστά και σίγουρα ποτέ δε θα γίνουν. Αντίθετα, δεδομένη είναι η τεράστια καταστροφή που υπέστη το περιβάλλον της Εύβοιας σε συνδυασμό με τις πυρκαγιές του 2007. Ίσως η ματαιοδοξία κάποιων οδηγεί σε σκέψεις και πράξεις ανεύθυνες, που ταυτόχρονα επηρεάζουν και τη ζωή χιλιάδων άλλων ανθρώπων. Έχουμε φτάσει στο σημείο να θεωρούμε τη μεγαλομανία σημαντικότερη από την ίδια τη φύση που μας περικυκλώνει και μας δίνει ζωή. Το πάλαι ποτέ καταπράσινο τοπίο που συνόδευε τη διαδρομή για την Κύμη έχει ήδη μετατραπεί σε μαύρη καταθλιπτική έκταση που κάποια φωτιά άφησε στο πέρασμά της. Και αυτό για πολύ λίγο. Μέχρι τα σκαπτικά και οι μπουλντόζες να πιάσουν δουλειά και τα πρώτα πολυτελή οικόπεδα να ξεπροβάλλουν. Αυτή είναι μάλλον η κληρονομιά που αφήνουν κάποιοι σε νέους και περιβάλλον. Φλόγες και στάχτη, μαυρίλα και καταστροφή παντού. Ποια μόρφωση και ποια τεχνολογία είναι αυτή που επιτρέπει να παραδίνονται στην καταστροφή δασικές εκτάσεις; Για ποιο σύστημα μπορεί κανείς να κάνει λόγο; Το σύστημα δε διασφαλίζει πλέον αλλά προκαλεί ανασφάλεια και φόβο. Δημιουργεί τάσεις μονοφαγιάς και τραγικού εγωκεντρισμού. Στο τέλος η ίδια η φύση θα εκδικηθεί.

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

Ένας μεγάλος έφυγε..

Με τα πόδια του σαν κάποιο θαλάσσιο κύμα να τα κινεί, με φωνή σαν κάποιο ανεξέλεγκτο πάθος να εκτοξεύεται στο κοινό, ο Michael Jackson λατρεύτηκε όσο κανείς. Οι ψηφίδες απίστευτων περιπετειών οδηγούν τα βήματά του στο ψηφιδωτό μιας παράξενης και βαθιά ανεξήγητης για πολλούς ζωή ενός αληθινού σταρ. Ο καλλιτέχνης με τα μοναδικά ρεκόρ στην παγκοσμιότητα της μουσικής, με τις χαρακτηριτικότερες νότες και την απόλυτη πρωτοτυπία εισήγαγε νέους νόμους στην ποπ. Όσοι χρόνια τώρα προσπάθησαν να πάρουν λίγη από τη λάμψη του και να εκμεταλλευτούν κάποια από τα ίσως και παρεξηγήσιμα ατού του, δε σταμάτησαν ούτε και στη στιγμή του θανάτου του. Όταν χάνεται κάποιος σβήνονται όλες οι κακές του συνήθειες για χάρη της τηλεθέασης, λες και όλοι οι λοιδοροί των πάνελ αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση μιας ενάρετης και αλάνθαστης ζωής. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι έκρυβε στο μυαλό του, την ψυχή του και στο σώμα του καθώς χόρευε στις τεράστιες σκηνές των συναυλιών του ή όταν τα φώτα έσβηναν και απολάμβανε την ηρεμία του συμβατικού και ήρεμου σπιτικού-βίλας. Και αυτό ίσως να μην αφορά και πολλούς. Μια περίεργη σκηνοθεσία και παραφιλολογία γύρω από έναν μύθο ξεκινά. Η θεώρηση του συστήματος που ευνοεί και προωθεί το τέλειο μετάλλαξε έναν πραγματικά μοναδικό καλλιτέχνη σε μαριονέτα. Μια μαριονέτα της δυτικής βιομηχανίας που ευνουχίζει τα όνειρα και δεν αφήνει τίποτα στο πέρασμά της. Η αθωότητα μιας χαμένης παιδικότητας που τόσο ανάξια μεταδόθηκε από τα μέσα. Ένας Michael Jackson σκαρφαλώνει σε ένα δέντρο, δηλώνοντας την απλότητα και τη δικαιολογημένη του θνητότητα. Ένας καλλιτέχνης που δε φοβόταν να προδώσει τον τραυματισμένο του ψυχισμό.
Αυτό που θα τον θυμίζει θα είναι η τέχνη και η μουσική του και με αυτή την ιδιότητα η μουσική είναι πολύ πιο πλούσια.
Ένας μεγάλος φεύγει από καρδιακή ανακοπή. Τόσο τραγικά απλά..

Νο smoking, no cry..

Η μεγάλη ώρα έχει φτάσει!Τι έχει φτάσει δηλαδή..έφτασε. Μας έχουν μείνει σχεδόν 4 μόλις ώρες από την 1η Ιουλίου, την ημέρα που μαντεύω θα τη θυμούνται οι περισσότεροι από εμάς. Η στιγμή, που θα πρέπει να χαρούν και λίγο ακόμη και εκείνοι που δεν έτυχε να εθιστούν στη νικοτίνη, έχει ήδη υποβάλλει τους καπνίζοντες στο αίσθημα του πανικού. Έχουν ακουστεί πολλές εξυπνακίστικες γνώμες για την απαγόρευση του καπνίσματος στους κλειστούς δημόσιους χώρους και πιο πολύ για την τήρηση του μέτρου που πολύ πολύ σύντομα(είπαμε σε 4 ώρες) θα εφαρμοστεί. Ο Έλληνας, λέει, πώς αλλιώς μπορεί να εκφράσει τον πόνο του, τον έρωτά του, τη χαρά του και όλα τα βαθιά συναισθήματα παρά με μόνο με μια ρουφηξιά που για κάποιους είναι σα ναρκωτική ηδονή. Άλλωστε ποιο μέτρο έχει ισχύσει με απόλυτη αυστηρότητα στην Ελλάδα για να ισχύσει και αυτό; Άλλη μια περιττολογία που στερείται νοήματος και υπευθυνότητας. Το γεγονός ότι συνηθίσαμε να ζούμε σε μια κοινωνία που ποιεί μόνο ανηθικότητα και που κληρονομήσαμε την αδιαφορία και τον ωχαδελφισμό δεν πάει να πει ότι θα συμβάλλουμε και στη διαιώνισή τους. Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε την πορεία πλεύσης μας για να μην τρακάρουμε σε παγόβουνο και βυθιστούμε; Έστω με αυτόν τον νόμο. Και κανείς δε στερεί την ελευθερία από τους κανπνίζοντες απλά δίνεται μια μερικώς παραπάνω ελευθερία στους μη καπνίζοντες που τόσα χρόνια την είχαν στερηθεί. Και στο κάτω κάτω μιλάμε για ένα μέτρο που στοχεύει στην υγεία και την καλύτερη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού, απαγορεύοντας μια βλαβερή συνήθεια μόνο στους δημόσιους χώρους.
Εδώ, όμως, τίθεται και ένα άλλο ζήτημα που η προέκτασή του είναι πολύ σημαντική. Η αλήθεια είναι η απαγόρευση του τσιγάρου μπορεί να επιφέρει τεράστιες αλλαγές στην αγορά και τη ζήτηση. Η διασκέδαση έχει απόλυτα ταυτιστεί με το γνωστό πακέτο. Η κίνηση στα νυχτερινά και όχι μόνο μαγαζιά όπως είναι φυσικό θα επηρεαστεί και οι έξοδοι, ανησυχούν οι μαγαζάτορες, θα περιοριστούν με κίνδυνο τη μείωση των κερδών τους παράλληλα με το πιθανό μποϋκοτάζ στις καπνοβιομηχανίες. Αυτά όλα ανήκουν βέβαια στο χώρο των πιθανοτήτων. Μήπως, όμως, είναι μια καλή ευκαιρία να επαναπροσδιορίσουμε τη δημιουργικότητά μας και την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου μας; Αντί για ένα τσιγαράκι σε μια τρέντυ καφετέρεια με πολλές πιθανότητες για φλερτ να προσπαθήσουμε να βρούμε λίγο τον εαυτό μας, να προβληματιστούμε πάνω στα προβλήματα που μας αφορούν και όμως τα αφήνουμε και μας ξεπερνούν. Η ζωή θέλει και το τσιγαράκι της, ίσως κι εκείνη να είναι ένα, που σιγά σιγά το καπνίζουμε. Όχι, όμως, μόνο αυτό και όχι μόνο έτσι.

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

Διαμορφώνοντας συνειδήσεις

Εφημερίδες που κλείνουν, μάτια που κοιμούνται και μυαλά που εφησυχάζουν. Βιώνουμε άραγε μια δυλλήβδην κοινωνική κρίση ή απλά έτσι ήταν πάντοτε τα πράγματα; Η αλήθεια είναι ότι υπήρξαν εποχές στην ιστορία που οι πολίτες στην πραγματικότητα έδειχναν ενδιαφέρον για όλα όσα συνέβαιναν γύρω τους ακόμη ακόμη και για αυτά που μπορεί να μην τους αφορούσαν άμεσα. Αλλά συμμετείχαν στην αλλαγή. Σήμερα κλείνουν σταθμοί και εφημερίδες και η αντίδραση της κοινωνίας είναι σαν εκείνα τα μηχανήματα που δείχνουν ότι ο ασθενής έχει πεθάνει. Μια ευθεία, χωρίς ενδιαφέρον. Λίγοι σκέφτηκαν τους δημοσιογράφους εκείνους που βρέθηκαν στην ανεργία. Και βέβαια, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι μετοχές των οποίων αγγίζουν και τον τομέα της ενημέρωσης σαν από ανάγκη ή υποχρέωση ή καθήκον να παρέχουν πληροφόρηση στους πολίτες, εξελίσσουν τις επιχειρήσεις τους σύμφωνα με τους νόμους της αγοράς και της ζήτησης. Αν οι επιχειρήσεις τους αποφέρουν κέρδη τότε συνεχίζουν το έργο τους πιστεύοντας ότι με τη δύναμή τους μπορούν να νικήσουν Θεούς και δαίμονες και να αφυπνίσουν συνειδήσεις, χωρίς να λογίζονται το βάρος αυτής της φράσης. Με τον ίδιο τρόπο που μπήκαν ενεργά στο χώρο του Τύπου για την εξασφάλιση μιας θέσης στο παιχνίδι των ενυπώσεων και της επιρροής της κοινής γνώμης με τον ίδιο ακριβώς τρόπο βγαίνουν από αυτό υπολογίζοντας μόνο την προσωπική ανάγκη ικανοποίησης συμφερόντων. Και το χειρότερο είναι ότι από αυτά εκπορεύουν και τη δύναμη και την ύπαρξή τους και διαμορφώνουν τη δημοσιογραφική "θέση" τους απέναντι στα πράγματα. Η διαμόρφωση των συνειδήσεων όμως δε χτίζεται έτσι. Ο κόσμος αλλάζει και κατανοεί ακόμα περισσότερα. Έχει ήδη αρχίσει να υποπτεύεται το παιχνίδι της τρέλας και της παράνοιας που έχει στηθεί γύρω του.
Κι αν η ενημέρωση έχει πάρει ήδη τη μορφή επιχείρησης που τα συμφέροντα της μιας συγκρούονται με τα συμφέροντα της άλλης τότε καμιά πληροφόρηση δε θα παλεύει για την ίδια την ενημέρωση και την είδηση, αλλά ο ένας δημοσιογράφος με τον άλλον. Πολλοί διατείνονται ότι η δημοσιογραφία δε νοείται ακριβώς επάγγελμα, αλλά η συνένωση στοιχείων από πολλούς κλάδους μαζί και η πολύπλευρη γνώση ενός γενικότερου επιπέδου. Στην πράξη, όμως, η δημοσιογραφία είναι επάγγελμα και μάλιστα με στημένους όρους.

Δημοσιογραφική γκάφα

Τόσα έχουν ακουστεί για τη μεροληψία των εφημερίδων και εν γένει του Τύπου και την προπαγάνδα που, με τη δύναμη της διαμόρφωσης της δημόσιας άποψης που έχουν, επιχειρούν να επιβάλλουν. Από όποια σκοπιά(δημοσιογραφική ή του απ΄λού πολίτη) κι αν δει κανείς τη δημοσιογραφική γκάφα τριών κυριακάτικων εφημερίδων για την... "ψεύτικη" συνάντηση του κ. Καραμανλή με τον κ. Ερντογάν εν όψει των εγκαινίων του νέου Μουσείου της Ακρόπολης θα συμφωνήσει σε ένα πράγμα. Ότι τουλάχιστον κάποιοι ιθύνοντες του Τύπου που καθορίζουν την κοινή γνώμη μάλλον δεν είναι και τόσο επαγγελματίες όσο διατείνονται. Η ευθύνη ενός ανθρώπου που στην ουσία δημοσιεύει τα νέα του κόσμου και της χώρας και βρίσκεται στο κέντρο των εξελίξεων είναι τεράστια. Η μεγαλύτερη πρόκληση για έναν δημοσιογράφο, έστω και καταξιωμένο, είναι η συνέπεια που έχει απέναντι στο κοινό του και πάνω απ' όλα στον εαυτό του. Στην προκειμένη περίπτωση η αξιοπιστία απαξιώθηκε και ανταλλάχθηκε με το μέγιστο αριθμό των πωλήσεων των φύλων. Στόχος ήταν η φανταχτεροί τίτλοι με τη μεγάλη είδηση. Οι πηγές δεν ελέγχθηκαν στο βαθμό που θα έπρεπε. Το μόνο που ακολούθησε ήταν να βγουν εκτεθειμένες εφημερίδες που μέχρι πρότινος θεωρούνταν έγκυρες και διαβάζονταν από το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών. Ελπίδα είναι η νέα γενιά δημοσιογράφων να βρει και να διατηρήσει τη χαμένη συνέπεια κάποιων..

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009

Στα βήματα του πάθους...

Πόδια που μπερδεύονται και αφήνονται στη μαγεία της έντασης της στιγμής. Η καρδιά διατάζει και το σώμα ακολουθεί χωρίς δισταγμό. Βήματα που παραδίνονται στο πάθος.. Τάνγκο. Ο αργεντίνικος χορός που κουνά την ψυχή και χορεύει τους παλμούς της καρδιάς.. Ώρα 21:00 και το θέατρο Badminton επιβλητικό ως προς το μέγεθος ενέπνεε κάτι μεγαλειώδες…
Στη σκηνή η ομάδα Tango Pasión και η ορχήστρα που καθοδηγεί τις φιγούρες των χορευτών. Σώματα που ενώνονται, πρόσωπα που έρχονται αντικριστά και βλέμματα που συναντιούνται με τη δύναμη της ερωτικής φλόγας. Η χορευτική αφήγηση ξεκινά με τη ζωή των χορευτών να διαδραματίζεται σε ένα café-bar εποχής δεκαετίας του '60. Ο άντρας διεκδικεί τη γυναίκα. Η γυναίκα παραδίνεται στη γοητεία του και τον τρελαίνει χαρίζοντάς του ένα τάνγκο στο ερωτικό παιχνίδι. Χέρια που με αριστοτεχνικό τρόπο κρατιούνται και εμπιστεύεται το ένα το πάθος και την ένταση του άλλου. Γίνονται ένα, σαν προέκταση ενός και μόνο χεριού.
Μια γυναίκα με αισθαντική ισπανική φωνή μεταφέρει το νου σε μικρές και μεγάλες γωνιές του Μπουένος Άϊρες και αφήνει να ανακαλύψεις τα κρυμμένα μυστικά της λάτιν κουλτούρας.
Οι χορευτές επιστρέφουν και η εντυπωσιακή φιγούρα μιας χορεύτριας υπενθυμίζει όλη την υπακοή του κορμιού στο ultimo tango(το απόλυτο τάνγκο). Ο παρτενέρ στηρίζει τη γυναικεία φύση και κολακεύει με τον ιπποτισμό του. Η ερμηνεία στο σώμα και το πνεύμα συναντά τη μοναδική αρμονία του ρυθμού και της μουσικής. Η θεατρικότητα ακόμα και στα επιβλητικά κοστούμια αναδεικνύουν τη σταθερότητα των βημάτων που κάνουν τη σκηνή να συμμετέχει και αυτή στην εξέλιξη της χορευτικής ιστορίας.
Στο δεύτερο μέρος, μαύρα κοστούμια που μοιάζουν με βραδινό ουρανό γεμάτο αστέρια μιας πόλης που κοιμάται και ταυτόχρονα ξαγρυπνά. Μάσκες που καλύπτουν τα πρόσωπα και κρύβουν τις εκφράσεις τους, κορμιά που τις προδίδουν και τις μεταδίδουν εντονότερες. Η καρμική ερμηνεία του σώματος αποκαλύπτεται και οι φιγούρες των αντρών ανταποκρίνονται υπέροχα στη μαγκιά. Παράδοση στην εξουσία τους.. Οι ουτοπίες του φόβου καταρρίπτονται και τα έξι ζευγάρια τολμούν να αγγίξουν την ελευθερία της κίνησης.
Η γυναικεία φιγούρα του ζωντανού ισπανικού τραγουδιού επιστρέφει και ταξιδεύει σε μέρη μακρινά. Καθαρίζει τη σκέψη από την άχρωμη μηδενιστική της πορεία και λυτρώνει τη συνέχειά της. Οι μουσικοί επαναπροσδιορίζουν την τέχνη τους με αυτοπεποίθηση.
Τα φώτα πέφτουν. Το φόντο κόκκινο. Σαν το τάνγκο. Σαν το πάθος που συνοδεύει όλη την αισθαντικότητα της βραδιάς. Οι σκιές των χορευτών αποκτούν άλλο νόημα και γίνονται πραγματικότητα, γεμίζοντας τη σκηνή. Η στροφή και το σπάσιμο της μέσης που μαρτυρούν όλη την πλαστικότητα και την υποκριτική αρχέγονη καταγωγή κερδίζουν το χειροκρότημα. Τα γρήγορα βήματα εναλλάσσονται και κάνουν το μάτι να χάνεται στο εκπληκτικό της στιγμιαίας αποτύπωσης. Οι μύχιες απεικονίσεις μιας άλλης πραγματικότητας σαν από τον ήχο της θάλασσας βγαλμένη διατηρούν το μυστήριο.
Οι μάσκες πέφτουν. Δεν υπάρχει τίποτα. Μόνο ο εξαιρετικός αυτός χορός που κυριεύει το βλέμμα των χορευτών. Από το σώμα στο βλέμμα. Παραδίνεσαι σ' αυτόν. Και το χειροκρότημα δυναμώνει. Ultimo Tango...

Λιθανθρακική σωτηρία για το Αλιβέρι

Μεταστροφή στους όρους διαχείρισης της ενέργειας και αλλαγές στα σχέδια που προωθεί η ΔΕΗ Α.Ε. στην Εύβοια επιφέρει η νέα πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Υπουργού Ανάπτυξης κ. Κώστα Χατζηδάκη «η κυβέρνηση δε θα προχωρήσει τα προγράμματα σε σχέση με την ίδρυση μονάδων λιθάνθρακα», πράγμα που σημαίνει ότι μένουν στα χαρτιά οι αποφάσεις για την ίδρυση του νέου εργοστασίου στην περιοχή ανακουφίζοντας τους κατοίκους και τοπικούς φορείς.

Δυο χρόνια σχεδόν μετά την αρχική έγκριση για την κατασκευή λιθανθρακικής μονάδας 800 MW στο Αλιβέρι, τα σχέδια της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ για το νέο εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής ματαιώνονται μετά και τις αντιδράσεις των πολιτών και των οικολογικών οργανώσεων της περιοχής. Η μονάδα θα αντικαθιστούσε τη λειτουργία των παλιών εργοστασίων που έχουν επιβαρύνει ήδη το περιβάλλον της Νότιας Εύβοιας(ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ, ΔΕΗ και μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας).
Από την αρχή ακόμη, οι συζητήσεις για την ίδρυση της μονάδας υπήρξαν κακές. Οι διαδικασίες παραχώρησης του οικοπέδου, όπου επρόκειτο να κατασκευαστεί, από την κυριότητα του Δημοσίου στο Δήμο Ταμυναίων αμφισβητήθηκαν από τους τοπικούς φορείς. Η παράδοση έγινε με την προϋπόθεση ότι η ΚΕΔ θα έπρεπε να δώσει την άδεια να ανήκει μέχρι τις 30/11/2008 και στην δικαιοδοσία της ΔΕΗ, όρο που η Συντονιστική Επιτροπή χαρακτήρισε παράνομο και σκανδαλώδη.
Σύμφωνα με στοιχεία της Συντονιστικής Επιτροπής μαζικών φορέων που συγκροτήθηκε στην περιοχή και της WWF Ελλάς που κινητοποιήθηκε για το θέμα, η μονάδα θα προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων, απέχοντας 80 μέτρα από τον οικισμό του Μυλακίου, και την ισορροπία του οικοσυστήματος. Παρά τις υποσχέσεις της ΔΕΗ για εγκατάσταση των πιο σύγχρονων αντιρρυπαντικών τεχνολογιών, οι οργανώσεις προειδοποιούν ότι το πρόβλημα του φαινομένου του θερμοκηπίου θα οξυνθεί δραματικά λόγω της έκλυσης 4.6 εκ. τόνων διοξειδίου του άνθρακα(CO2), αέριο που ευθύνεται για την πρόκλησή του.
Επίσης, κατά την καύση του λιθάνθρακα, προβλέπεται η απελευθέρωση 3.4 εκ. τόνων οξειδίου του αζώτου(NOx), 2.3 εκ. τόνων διοξειδίου του θείου(SO2) και 336.000 κιλών αιωρούμενων σωματιδίων. Εκτός από την μόλυνση που θα δεχτεί η αέρια και στερεή μάζα της γης του Αλιβερίου, κινδυνεύει και ο θαλάσσιος χώρος της πόλης καθώς υποθηκεύονται τεράστιες ποσότητες θαλασσινού νερού για την ψύξη των εγκαταστάσεων, που επιστρέφουν στη θάλασσα σε θερμοκρασίες 50-60 ºC και απαιτείται η διάνοιξη θαλάσσιων δρόμων που θα διευκολύνουν την έλευση των «καρβουνάδικων» πλοίων κατά την εκφόρτωση και αποθήκευση του υλικού.
Η Ελλάδα πάντως σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή οδηγία δεσμεύεται να μειώσει μέχρι το 2020 την έκλυση των αέριων ρύπων στο 25%. Από τη μεριά της, η ΑΗΣ Αλιβερίου είχε ανακοινώσει τη μείωση της τοπικής ατμοσφαιρικής ρύπανσης μελλοντικά με την ύπαρξη των κατάλληλων μέτρων αντιρρύπανσης αλλά και την αντικατάσταση των παλιών ρυπογόνων μονάδων με την παρούσα λιθανθρακική.
"Αρχές του 2008 η ΔΕΗ με τον Διευθύνοντα Σύμβουλό της κ. Αθανασόπουλο ανακοίνωσε την ίδρυση μιας μονάδας λιθάνθρακα 800 MW στο Αλιβέρι. Ένα κίνημα πολιτών αναπτύχθηκε και με πρωτοβουλία του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Αλιβερίου δημιουργήθηκε Συντονιστική Επιτροπή από 15 μαζικούς φορείς. μια σειρά πρωτόγνωρων κινητοποιήσεων έφερε στην επιφάνεια το μεγάλο περιβαλλοντικό πρόβλημα που λέγεται λιθάνθρακας. Αποφύγαμε την πεπατημένη του τοπικισμού και δώσαμε τον αγώνα μας συντονισμένοι με άλλες περιβαλλοντικές οργανώσεις και κινήσεις, Greenpeace, WWF, Πολίτες κατά του λιθάνθρακα κλπ. Κάτω από την πανελλήνια αντίδραση κατά του μαύρου εφιάλτη, του λιθάνθρακα, στις 12-2-2009 η κυβέρνηση αναγκάστηκε να ματαιώσει τις μονάδες της ΔΕΗ και αυτό ήταν μια περήφανη νίκη για τους πολίτες της περιοχής μας και σηματοδοτεί το δικαίωμα των πολιτών να αποφασίζουν για το μέλλον τους", μας είπε ο κ. Γιώργος Λαγανάς, Πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Αλιβερίου και επικεφαλής της Συντονιστικής Επιτροπής 15 Μαζικών Φορέων Αλιβερίου κατά του λιθάνθρακα.
Η κυβέρνηση με την απόφασή της να μην προωθήσει τα σχέδιά της για την πυρηνική και λιθανθρακική ενέργεια, κυρίως λόγω των έντονων αντιδράσεων των κατοίκων, στην ουσία στρέφει το ενδιαφέρον της στην εκμετάλλευση των ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) και του φυσικού αερίου, όπως προβλέπουν οι διατάξεις της Ε.Ε. προκειμένου η χώρα να χαρακτηριστεί από ενεργειακή επάρκεια. Η ΔΕΗ Α.Ε. ισχυρίζεται ότι η Νότια Εύβοια με τη δημιουργία της μονάδας θα εξασφαλίσει τη δική της επάρκεια παράλληλα με την εθνική. Ωστόσο, ο λιθάνθρακας αποτελεί εισαγόμενο καύσιμο, πράγμα που αυξάνει την ενεργειακή εξάρτηση της χώρας.
Οι κινητοποιήσεις των «Πολιτών κατά του λιθάνθρακα» και των «Ενεργών Πολιτών», των οργανώσεων που δημιουργήθηκαν με σκοπό την ευαισθητοποίηση των κατοίκων των περιοχών που θα ιδρύονταν οι μονάδες λιθάνθρακα, στηρίζουν την εκμετάλλευση των ΑΠΕ με βάση τις ελληνικές δεσμεύσεις για συμμετοχή τους στην τελική κατανάλωση ενέργειας κατά 18% και συγκεκριμένα της ηλεκτρικής κατά 30-35% μέχρι το 2020.
«Ο Δήμος Δυστίων σε ανύποπτο χρόνο (2004) εκφράστηκε θετικά για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (αιολική, φωτοβολταϊκή, γεωθερμική) γιατί οι ήπιες μορφές ενέργειας είναι φιλικές προς το περιβάλλον. Είμαστε κατά της καύσης λιθάνθρακα για λόγους αρχής και ουσιαστικούς. Θεωρούμε ότι η καύση του επιβαρύνει πάρα πολύ το περιβάλλον, με συνέπειες καταστροφικές και για την υγεία των πολιτών της ευρύτερης περιοχής. Το δόγμα 20% ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, 20% οικονομία είναι εφικτό αλλά και αναγκαίο να συμβεί. Πρέπει να προστατεύσουμε το περιβάλλον με κάθε πρόσφορο τρόπο, γιατί η μέχρι τώρα αδιαφορία μας έχει διαμορφώσει συνθήκες ανησυχητικές για τον πλανήτη», μας είπε ο δήμαρχος του όμορου δήμου κ. Κώστας Μαστροκώστας.
Το βασικό πλεονέκτημα από την ίδρυση της λιθανθρακικής μονάδας είναι, όπως διατεινόταν η διοίκηση της ΔΕΗ, η αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της περιοχής εφόσον θα δοθούν νέες ευκαιρίες και θέσεις για εργασία, ενώ θα προωθηθεί ο ανταγωνισμός και στο επιχειρηματικό πεδίο. Ωστόσο, οι παράγοντες της Greenpeace υποστηρίζουν ότι οι πολίτες του Αλιβερίου εκτός του ότι θα είναι αναγκασμένοι να ζουν σε ένα υποβαθμισμένο εργασιακό και φυσικό περιβάλλον, θα έχουν περισσότερες επιλογές μέσω των ΑΠΕ και της εξοικονόμησης ενέργειας καθώς οι θέσεις εργασίας που προσφέρονται είναι ασφαλέστερες και περισσότερες.
Οι αγώνες των πολιτών της περιοχής του Αλιβερίου και των οικολογικών οργανώσεων που κινητοποιήθηκαν προκειμένου ο λιθάνθρακας να μη φτάσει στην πόλη τους, αφορούσαν και στους ισχυρισμούς της ΔΕΗ ότι η καύση του λιθάνθρακα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι πιο συμφέρουσα, εφόσον αποτελεί φθηνό καύσιμο. Διαμαρτύρονται καθώς σε περίοδο οικονομικής κρίσης συνεχώς η τιμή του εισαγόμενου άνθρακα αυξάνεται, με αποτέλεσμα να αυξάνονται και τα τιμολόγια της ΔΕΗ.
Οι πιο ευαισθητοποιημένοι πολίτες της περιοχής πριν 4 μήνες έδρασαν συμβολικά φυτεύοντας στην περιοχή «στάχτες», το οικόπεδο όπου θα κατασκευαζόταν η λιθανθρακική μονάδα, δενδρύλλια ως αντίδραση στις παράνομες διαδικασίες που ακολουθήθηκαν για την πώληση του υπαίθριου χώρου. Την επομένη της δεντροφύτευσης οι «Ενεργοί Πολίτες» μίλησαν για προβοκατόρικες ενέργειες καταγγέλλοντας όσους προσπάθησαν να την αποτρέψουν και όσους τη διάρκεια της νύχτας ξερίζωσαν μερικά από αυτά.
Το Μάρτιο με επιστολή τους προς τον Πρωθυπουργό κάτοικοι του Μυλακίου αποδέχονται την έναρξη διαλόγου με τη ΔΕΗ για ένα βιώσιμο και οικονομικά αναπτυξιακό μέλλον του τόπου. Την ίδια στάση είχε κρατήσει και η Δήμαρχος Ταμυναίων κ. Κατερίνα Καράπα, η οποία είχε κατηγορηθεί πολλές φορές για ολιγωρία και ότι κρατά ουδέτερη στάση στο θέμα. Μάλιστα, από το δημοτικό σύμβουλο κ. Γ. Κατσαμάγκο, αμφισβητήθηκε η ύπαρξη κειμένου που αφορούσε την ψήφιση υπέρ της καύσης λιθάνθρακα, ενώ ισχυρίστηκε ότι η δήμαρχος επιχείρησε να ακυρώσει την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου που τασσόταν κατά της δημιουργίας της μονάδας.

Το φυσικό αέριο προχωρά
Το πράσινο φως έχει πάρει το σχέδιο της κατασκευής της μονάδας του φυσικού αερίου 400 MW στο Αλιβέρι που είχε προγραμματιστεί να γίνει μαζί με τη μονάδα λιθάνθρακα, τόσο από τους κατοίκους όσο και από τους τοπικούς φορείς. Παρόλα αυτά οι διαδικασίες καθυστερούν λόγω προβλημάτων που προέκυψαν με την Αρχαιολογική Υπηρεσία και προβλέπεται να λειτουργήσει το 2011. Στην περίπτωση της μονάδας αυτής, οι αντιδράσεις δεν ήταν τόσο έντονες αφού το φυσικό αέριο είναι λιγότερο ρυπογόνο από το λιθάνθρακα και μαζί με την εκμετάλλευση των ΑΠΕ θα αποτελέσουν τον ελληνικό ενεργειακό σχεδιασμό.
Ο αγωγός του φυσικού αερίου έχει σχεδιαστεί να περάσει από το Γραμματικό και μετά από το Αλιβέρι θα τροφοδοτεί τη νότια Εύβοια με ενέργεια.

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009

Τα συμπεράσματα των εκλογών και η επόμενη μέρα

Πίσω από τα πραγματικά αποτελέσματα της κάλπης, κρύβεται ένα μήνυμα που αφήνει υποσχέσεις για την πορεία του μέλλοντος ευρωπαϊκά και εθνικά. Πολλά ακούστηκαν για την πολυσυζητημένη αποχή που έφτασε το 48,3% πανελλαδικά. Έφταιγε η παραλία, η εκμετάλλευση του τριημέρου ή απλά δηλώθηκε μια ξεκάθαρη απαξίωση για το πολιτικό σκηνικό της χώρας;
Συγκριτικά, πάντως, με τις Ευρωεκλογές του 2004 και αντίστοιχα εκείνες των προηγούμενων ετών, η αποχή αυτή καταλαμβάνει τα μεγαλύτερα ποσοστά στην ιστορία και των βουλευτικών. Η απώλεια των 11 μονάδων της Ν.Δ. από τις προηγούμενες ευρωεκλογές, έφερε τη νίκη στο ΠΑΣΟΚ (36,71% έναντι 32,37% της κυβερνητικής παράταξης) και μετέτρεψε τα δεδομένα μάλλον στο παιχνίδι των εντυπώσεων περισσότερο δεδομένης και της προεκλογικής προπαγάνδας με το φιάσκο των προβλέψεων και των αποτελεσμάτων των exit polls. Η άνοδος του σοσιαλιστικού κόμματος δε συνεπάγεται και την ανάκτηση του ζητουμένου της συσπείρωσης στο εσωτερικό του, κάτι που φαίνεται και από την οριακή άνοδο σε σημαντικές περιφέρεις όπως η Β' Αθηνών. Επίσης, παρατηρώντας τα τελικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ αντιλαμβανόματε ότι συγκέντρωσε μικρότερη προτίμηση των ψηφοφόρων σε σχέση με τις τελευταίες εθνικές εκλογές.
Ομολογουμένως, η χώρα μας ανήκει στη μοναδική της Ευρώπης που εξέλεξε πρώτο το κόμμα που πρεσβεύει το σοσιαλισμό. Στις μεγαλύτερες χώρες όπως η Γερμανία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Γαλλία επιβραβεύτηκε η κεντροδεξιά ή και δεξιά αντίληψη παρά τη φανερή πανευρωπαϊκή δυσαρέσκεια για τις κινήσεις που ακολουθεί.
Ακούστηκαν πολλά, δεκάδες κοινωνιολογικές αναλύσεις στις εφημερίδες, καλεσμένοι στα γραφικά παράθυρα των καναλιών να σχολιάζουν τα αποτελέσματα της κάλπης. Ο πρωθυπουργός συνεχίζει να υποστηρίζει και να επιβραβεύει τη γραμμή του, δείχνοντας να μην έχει συνειδητοποιήσει ότι τα αυξημένα ποσοστά της αποχής δηλώνουν μια σαφή έκφραση αποδοκιμασίας των ψηφοφόρων για τα σκάνδαλα, τις μίζες, την υποκρισία και την απόλυτη διάψευση του…«σεμνά και ταπεινά». Μια δηλωμένη απαξίωση της πολιτικής σκηνής της χώρας αλλά και της Ευρώπης που ουσιαστικά μας αφορά.
Μια επικοινωνιακή πολιτική που δείχνει να ξεγλιστρά και να ξεφεύγει από την ουσία και το μέτρο. Μάλλον η στάση του επιχειρεί να προωθήσει τη δυναμική προσωπικότητά του και να καταδείξει την ψευδαίσθηση ότι ακόμα διατηρεί τον έλεγχο της κατάστασης της χώρας στα χέρια του.
Τα αυξημένα ποσοστά του ΛΑΟΣ (7,12%) αντιπροσωπεύουν τη μετακίνηση πολλών νεοδημοκρατών ψηφοφόρων σε διαμέρισμα της.. ίδιας πολυκατοικίας, όπως πολύ σωστά έχει ειπωθεί. Η καλή αρχή για τον ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή το καλό πλασαρισμένο προφίλ του Αλέξη Τσίπρα ακολούθησε αντίστροφη πορεία. Η εμπιστοσύνη της εκλογικής βάσης δεν ήταν η αναμενόμενη (4,68%), μετά και τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, γεγονός που στο κόμμα το χρεώνουν στο πολιτικό κόστος που είχε η πολιτική στάση που ακολούθησε σε κάποια ζητήματα με κοινωνικό περιεχόμενο, όπως τα γεγονότα του Δεκέμβρη και το γήπεδο του Βοτανικού. Το καίριο ερώτημα ΣΥΝ ή ΣΥΡΙΖΑ εύλογα μπερδεύει την ιδεολογική βάση του κόμματος, πράγμα που μάλλον επιτάσσει τον ξεκάθαρο διαχωρισμό των πολιτικών που πρεσβεύουν το καθένα από αυτά.
Αξιοσημείωτη είναι και η ικανοποιητική στάση που κρατά το ΚΚΕ, παρά το γεγονός ότι υπέστη μείωση στην προτίμηση της ευρωπαϊκής αντιπροσώπευσης(8,32%). Μάλλον χαίρεται την εκλογή ως πρώτου σε ψήφους αριστερού κόμματος, διατείνοντας ότι αποτελεί τη μόνη αριστερή λύση για να βγει η χώρα από το αδιέξοδο και να περιοριστεί η ισχύ του δικομματισμού.
Παρόλα αυτά, τα δύο μεγάλα κόμματα εξέλεξαν από 8 ευρωβουλευτές, πράγμα που σημαίνει ότι ισορροπείται ο αριθμός και η ιδεολογική βάση των ελληνικών απόψεων στο Ευρωκοινοβούλιο, ωστόσο η Ν.Δ. ως προς αυτό το σκέλος δεν έχει βγει ηττημένη. Η μεγάλη της ήττα αντικατοπτρίζεται στην τεράστια ανατροπή της δύναμης που είχε συγκεντρώσει στις προηγούμενες ευρωεκλογές και προηγούνταν με 9 ποσοστιαίες μονάδες, εύνοια που έχασε και επιβαρύνει την κληρονομιά της επικοινωνιακής της πολιτικής και των εντυπώσεων.
Πάμε τελικά σε εκλογές; Κανείς δεν ξέρει άλλωστε αν αυτή η κίνηση που ενδεχομένως να επιλέξει ο κ. Καραμανλής τον βγάλουν και από τη δύσκολη θέση. Πάντως, σύμφωνα με τις εταιρείες δημοσκοπήσεων τα αποτελέσματα της ευρωκάλπης φέρνουν την εκλογολογία προ των πυλών και μάλιστα δίνουν στον κ. Παπανδρέου και προβάδισμα για την προοπτική αυτοδυναμίας, με 6,4% διαφορά από την κυβερνητική παράταξη(Metron Analysis).
Πάντως, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τον αέρα της νίκης πλέον απαιτεί τη διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών «εδώ και τώρα» με καμία διάθεση αλαζονικής συμπεριφοράς.

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω πόλεμος

Πόσο συγκλονιστική μπορεί να είναι η απάντηση ενός παιδιού πρώτης δημοτικού στην ερώτηση "Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις"; "Θέλω να γίνω πόλεμος". Πόσο πολύ μπορεί να έχει εντυπωθεί στο μυαλό ενός μικρού παιδιού η βία; Κι όταν του εξηγήσεις ότι ο πόλεμος δεν είναι καλός, σκοτώνει παιδάκια, και όλα τα σχετικά που λέμε όλοι για να υποδείξουμε σε ένα παιδί ότι ο πόλεμος είναι αποτρόπαιο πράγμα εκείνο δεν αλλάζει όνειρα. Η βία, όμως, είναι ένα περίπλοκο φαινόμενο. Ενυπάρχει μέσα μας και μάλιστα από παιδική ακόμα ηλικία. Ένα μικρό παιδί γοητεύεται από τη δύναμη που μπορεί να συσσωρεύσει στα χέρια του και να εξουσιάσει. Το θέμα είναι να την τιθασεύσεις, να την καλύψεις με τα όμορφα στοιχεία του χαρακτήρα σου και να μάθεις να τη διαχειρίζεσαι. Γι' αυτό, η μόρφωση και τα δείγματα καλής ζωής αποτελούν τους φωτεινούς σηματοδότες που θα μας συνοδεύουν μια ζωή...

Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2009

Αποχή

Έχουμε στα χέρια μας όλοι μια δύναμη με την οποία μπορούμε να αλλάξουμε πολλά από τα πράγματα που σήμερα δε μας αρέσουν, μας θλίβουν και ενίοτε μας καταθλίβουν, μας φοβίζουν και μας κάνουν να ντρεπόμαστε και αυτή είναι η ψήφος. Είναι λογικό να πιστεύουν κάποιοι ότι δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι ουσιαστικό και να φτάσουμε σε μια ιδεατή κοινωνία με τους ιδανικούς ανθρώπους. Γιατί απλούστατα το τέλειο δε δύναται να υπάρξει και να λυτρώσει τις ψυχές των ανθρώπων. Αλλά το πιο σπουδαίο είναι η συμμετοχή σε μια δειλή προσπάθεια αλλαγής. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να πούμε ότι γράψαμε ιστορία, γιατί μόνο έτσι μπορούμε να πούμε ότι αλλάζουμε κι εμείς και ότι διαφέρουμε. Με την ψήφο μπορείς να δείξεις ότι ενδιαφέρεσαι, με την αποχή επικροτείς την αδιαφορία και αποφασίζεις για σένα χωρίς εσένα. Θα φοβούνται όλα τα πράγματα που θα γίνουν για αυτούς χωρίς αυτούς. Αλλά αυτός ο φόβος υπήρχε η κατάλληλη ευκαιρία να ξεπεραστεί και να διαπιστωθεί η δύναμη που μπορεί να τον προσπεράσει. Είναι άδικο που οι περισσότεροι απήχαν φανατικά..

Κυριακή, 7 Ιουνίου 2009

Υπάρχουν όρια στην ελευθερία του λόγου;

Λένε, ότι η αξία του ανθρώπου μετριέται από το πόση ελευθερία μπορεί να βαστάξει. Αυτό κάποτε μπορεί να ηχούσε στα αυτιά κάποιου σαν έκφραση του καθολικού δικαιώματος της ανθρώπινης ελευθεριότητας και νόησης. Σήμερα, όμως, τα πράγματα ακολουθούν μια πιο περίπλοκη τροχιά που προϋποθέτει πολλά σημαίνοντα και σημαινόμενα. Ποια είναι τα όρια της ελευθερίας του λόγου; Ποιος μπορεί να απαντήσει με ακρίβεια σε ένα τόσο αμφιλεγόμενο και πολλαπλά συζητημένο θέμα.
Η αλήθεια είναι ότι η αληθινή ελευθερία στηρίζεται σε κίβδηλα θεμέλια και υποδηλώνει ένα μεγάλο ψευδοδίλλημα το οποίο έχει επιφορτίσει τους ανθρώπους με ευθύνη. Από πολλούς προφέρεται και «χρησιμοποιείται» προσχηματικά, για να πείσει, να συγκινήσει, να επηρεάσει τους ανθρώπους προσεγγίζοντάς τους ακριβώς σε εκείνο το σημείο που τους αγγίζει ιδιαίτερα, την ελευθερία. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που γίνεται είναι να χάνει ολοένα και περισσότερο την αυθυπαρξία της ως έννοια και ως ανώτερο ιδανικό.
Στην ουσία όλοι είναι δυνάμει ελεύθεροι-κατοχυρωμένοι και από το Σύνταγμα- να εκφράζουν τις ιδέες, τις μύχιες σκέψεις τους χωρίς φόβο και πάθος. Πάντα, εντούτοις, θα τους κυνηγάει μια εξαίρεση που θα αναιρεί τον κανόνα και θα κλειδώνει τις απόψεις τους σε στεγανά πραγματικής ασφαλείας. Η καταστροφή κάποιου συμβόλου θεωρείται εγκληματική πράξη και καταδικάζεται από την πλειονότητα των ανθρώπων. Παρόλα αυτά, το ίδιο ποσοστό αναγνωρίζει το συμβολικό χαρακτήρα αυτής της πράξης. Εν τέλει, τι μπορεί να καθιστά όριο στην ελευθερία της έκφρασης.
Μάλλον η ουσία του πράγματος έγκειται στο περιεχόμενο μιας πράξης που για κάποιον μπορεί να δηλώνει ελευθερία και για κάποιον άλλον βεβήλωση και προσβολή. Επομένως, αυτό που οριοθετεί την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης είναι το στοιχείο εκείνο που υπάρχει πίσω από αυτό που λέγεται ή επιδιώκεται με μια μεμονωμένη πράξη. Αυτό που υπονοείται και υποβόσκει, αυτό που στην πραγματικότητα φοβίζει τους απόλυτα ανελεύθερους. Και τελικά πάλι διαπιστώνεται με όλη την τραγικότητα ότι η ίδια η ελευθερία είναι ανελεύθερη. Ή σωστότερα την ίδια την ελευθερία επιχειρούν να ποινικοποιήσουν και να καταδικάσουν.
Φυσικά. Μια χώρα που εν πάση περιπτώσει αποζητά την κοινωνική ευημερία και αρμονία οφείλει να βάζει κάποιους περιορισμούς και κανόνες, ειδάλλως δε θα μπορούσε να γίνει λόγος καν για την ελευθερία και τα όριά της. Αλλά οι ύβρεις ή στην καλύτερη περίπτωση η προσβολή του ήθους ενός προσώπου λιγότερο ή περισσότερο φανερά θεωρείται στέρηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και προωθεί την επιβολή ποινών. Όμως, τι έχουμε να πούμε για τις ύβρεις με τακτ(και πολλές φορές χωρίς) και τις αλληλοκατηγορίες των πολιτικών προσώπων; Μήπως τα όρια της ελευθερίας του λόγου εκεί καταργούνται; Μήπως εκείνοι δικαιούνται να εκφράζονται αποποινικοποιημένα και χωρίς κάποιο συνταγματικό «ναι μεν αλλά..» να τους καθορίζει την πορεία της εξωτερικευμένης σκέψης τους;
Κι αν ακόμη θεωρείται δημόσια αιδώ το να κάψει κάποιος την ελληνική σημαία για παράδειγμα ή το Κοράνι θέλοντας να δηλώσει μια επιθυμία, μια αγάπη, μια αγανάκτηση, μια κατάκτηση δεν τίθεται κανένα απολύτως θέμα για στέρηση της ελευθερίας της έκφρασης σε αυτόν που του απαγορεύτηκε να το κάνει. Αυτό που κινδυνεύει να χαρακτηριστεί αιρετικό θα αποκατασταθεί. Ο καθένας είναι ελεύθερος να σκέφτεται και πολύ περισσότερο να αγαπά, να δηλώνει και να μη φοβάται. Είναι ελεύθερος να σέβεται με την ίδια ελευθερία που αναζητά και ο ίδιος τις επιθυμίες, τα πιστεύω και τα δικαιώματα των άλλων ανθρώπων. Όποιος εκμεταλλευτεί και κακομεταχειριστεί κάτι από αυτά τα δυο, που στην πραγματικότητα αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος τείνει προς την ανελευθερία που τόσο πολύ εχθρεύεται..
Το θέμα είναι η ελευθερία της έκφρασης ακόμη και της διαφωνίας να εδραιώνεται ως δικαίωμα και ανάγκη. Υπάρχει και κάτι πέρα από αυτό. Η επιδίωξη και ο τρόπος που βρίσκει κάποιος για να το πετύχει. Και αυτό είναι το μυστικό στο οποίο καλείται να ανταποκριθεί με τις πράξεις της ίδιας του της ζωής ο καθένας.

Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

Debate

Ακούστηκαν πολλά. Οι τηλεοπτικές προετοιμασίες καθώς και οι αλλαγές στη ροή των προγραμμάτων των καναλιών για το debate των πολιτικών αρχηγών ενόψει των Ευρωεκλογών υπήρξαν μεγαλειώδεις. Σε μια κατά βάση εποχή της δύναμης της εικόνας, ο δημόσιος διάλογος έχει μετατοπιστεί πλέον στο μέσο της τηλεόρασης. Έτσι, λοιπόν και σε αυτό τον πολιτικό διάλογο, που κάθε άλλο παρά διάλογος ήταν, που πραγματοποιήθηκε, αυτό που αποτέλεσε το κίνητρο αλλά και το αποτέλεσμά του ήταν η νίκη στο παιχνίδι των εντυπώσεων.
Σε έναν θεσμό που κρατάει πλέον 20 χρόνια, η εξέλιξη στους κανόνες διεξαγωγής του υπήρξε μηδενική. Ο κατ' ευφημισμόν διάλογος κατέρριψε ακόμη και τα προσχήματα. Όσοι τηλεθεατές το παρακολούθησαν, επαναλαμβάνω όσοι, είχαν μπροστά στην οθόνη τους τέσσερις κομματικούς ηγέτες και ένα στέλεχος, το οποίο και παρεμπιπτόντως δικαιολόγησε την παρουσία του σε αντικατάσταση του αληθινού προέδρου του κόμματός του στο γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια ομάδα και όλοι είναι φίλοι μεταξύ τους, οι οποίοι επαναλάμβαναν τις θέσεις τους σα σε δελτίο τύπου.
Δεν μπορεί, βέβαια, κανείς να αμφισβητήσει το μεγάλο επικοινωνιακό χάρισμα του κ. Καραμανλή και του κ. Καρατζαφέρη, ο οποίος επιδίωξε να αποδιώξει το χαρακτηρισμό του άκρου. Στο τέλος, ωστόσο, δεν παρέλειψε να παρουσιάσει επιδεικτικά τη γενναία του προσφορά για τους φτωχούς αυτού του έθνους. Και οι δυο, όμως, επιχείρησαν μια μάλλον ψεύτικη προσέγγιση προς τους φτωχούς αυτής της χώρας.
Το γεγονός ότι η ελληνική συνήθεια του debate, γιατί περί συνήθειας πρόκειται και δη ελληνικής, καθίσταται παγκόσμια πρωτοτυπία τουλάχιστον όσον αφορά στους όρους διεξαγωγής του πρέπει να προβληματίζει εντόνως τους πολιτικούς που προάγουν το διάλογο και τους δημοσιογράφους που υποτίθεται ότι τον υπηρετούν. Επίσης, ανήκουμε και στη μοναδική χώρα της Ευρώπης η οποία διεξάγει αυτό το θεσμό σε περίοδο πριν από τις Ευρωεκλογές. Και αυτό επίσης, επισημαίνει πολλά.
Η αξία της διαμόρφωσης της πολιτικής συνείδησης έγκειται στο κατά πόσο μπορεί ένας πολιτικός να συμβάλλει στην ελευθερία της ατομικής βούλησης. Και σε αυτό το debate γκρεμίστηκε κάθε τέτοια προσδοκία. Όλοι μαζί συμφώνησαν στους όρους για τη συμμετοχή στο ίδιο παιχνίδι των εντυπώσεων που βλέπουμε και ακούμε κάθε μέρα και κάθε μέρα χωρίς ένα ίχνος αυτογνωσίας για τη βαρετή κοινοτυπία.
Έχουν αντιστραφεί οι ρόλοι του πολιτικού status. Η έμφαση στην εδραίωση του καλού κοινωνικού προφίλ των πολιτικών έχει αντικαταστήσει άρδην την ιδεολογία τους. Και ένα δυνατό δημόσιο προφίλ απαιτεί και την προβολή τους από τα ΜΜΕ και ιδιαιτέρως από την τηλεόραση που συνεπάγεται κατευθείαν την αύξηση της δημοτικότητάς τους.
Ένα debate χωρίς λόγο και πολύ χειρότερα χωρίς αντίλογο. Είναι άδικο ο ευγενέστερος θεσμός της δημοκρατίας να καταντά μέρος της προεκλογικής καμπάνιας. Πέντε προγραμματικές δηλώσεις για τα σχέδια των κομμάτων μετεκλογικά. Ακόμη και με αυτή την ιδιότητα να το δει κανείς έχουν χάσει όλοι, αφού δεν αναφέρθηκε κάτι καινοτόμο, κάτι που να περιλαμβάνει λύσεις σε προβλήματα και στροφή στις αξίες. Δεν υπήρχε η ευτυχής συγκυρία του αιφνιδιασμού, της είδησης και της αλλαγής.
Όλοι προσπάθησαν με κάθε είδους κανόνες της γλώσσας του σώματος να εντυπωσιάσουν, να πείσουν, να συγκινήσουν. Αλλά το βλέμμα παραμένει το ίδιο. Είναι το μόνο που δεν υπακούει σε αυτούς τους γελοίους κανόνες πειθούς. Άλλωστε, η ζωντάνια και τα έντονα συναισθήματα που σηματοδοτούν την πολιτική ιδεολογία δε μεταφέρθηκαν στο κοινό που το παρακολούθησε. Όλοι ανέμεναν τον αγώνα μπάσκετ εκείνο το βράδυ..

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009

Συνέντευξη εντυπώσεων

"Δε σκοπεύω να πάω σε εθνικές εκλογές. Αυτό που προέχει είναι να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα". "Δεν προτίθεμαι να βάλω νέους φόρους, εκτός κι αν το απαιτήσουν οι μελλοντικές συνθήκες στην οικονομία", είπε ο πρωθυπουργός στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Γιάννη Πρετεντέρη. Αυτό που επιχείρησε να περάσει στον απλό φορολογούμενο Έλληνα που ενδεχομένως να τον παρκολούθησε ήταν μια πιο ανθρώπινη πλευρά του που αγγίζει και κατανοεί τα προβλήματά του. Αλλά στην ουσία του λόγου του δεν ανέφερε κάτι καινούριο. Δεν αιφνιδίασε. Απλά στάθηκε και παραδέχτηκε τα λάθη που έγιναν από τη κυβέρνησή του. Επίσης, τόνισε ότι τα περιβόητα "παπαγαλάκια" αναφέρονται στην αδόκιμη φρράση που χρησιμοποίησε ο Γιώργος Παπανδρέου "ΠΑΣΟΚ ή βαρβαρότητα" και δε στοχεύουν σε προσωπική επίθεση στον πολιτικό αντίπαλο. Τελικά η πολιτική είναι ένα τεράστιο έργο θεάτρου με κοινό, πολλά επικοινωνιακά τερτίπια. Το θέμα είναι ότι πρέπει να αλλάξει λίγο το σενάριο..

Το Κοράνι στην Αθήνα

Το θέμα της μετανάστευσης έχει πολλές πτυχές και αγγίζει όλους τους ανθρώπους, λιγότερο ή περισσότερο. Οι κατευθύνσεις προς μια αξιοπρεπή λύση που να δίνει στους μετανάστες τη δυνατότητα να ζουν σα φυσιολογικοί άνθρωποι και όχι σαν παράσιτα μιας κακοποιημένης (ελληνικής) κοινωνίας απέχουν παρασάγγας από τη νοοτροπία της Ελλάδας. Υπάρχει ένα θέμα το οποίο τίθεται και κανείς ίσως δεν τολμά να εντάξει στις συζητήσεις του. Οι μετανάστες καλώς ή κακώς έχουν περάσει τα σύνορα, το πόσο εύκολα ή δύσκολα και ποιους εξυπηρετεί δεν είναι της παρούσης. Αυτό που πραγματικά δεν μπορεί να χωρέσει το κεφάλι ενός νέου ενθρώπου που σκέφτεται, αγαπά, λατρεύει, αμφιβάλλει είναι σε μια γη που ανήκει σε όλους, πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν κάποιοι που να στερούν από κάποιον άλλο άνθρωπο δικαιώματα. Και το χειρότερα τραγικό από όλα είναι ότι κάποιοι δίνουν την ευκαιρία σε μερικούς που επιθυνούν να το παίζουν εθνικόφρονες χωρίς αιτία και σαφή προορισμό να φτάνουν την πολιτική στο χείριστο ίσως σημείο της, το ρατσισμό και τη μισσαλοδοξία. Και το πιο γελοίο από όλα είναι ότι πάντα βρίσκονται κάποιοι άλλοι να τις υποστηρίξουν και να τους εμπιστεύονται για τη διαχείρηση του μέλλοντός τους. Και για να μη λέμε τα πράγματα μόνο από τη μια πλευρά, μπορεί η μετανάστευση να προκαλεί όντως κάποια προβλήματα σε ένα έθνος που δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την αυτοσυντήρησή του, όμως μιλάμε για ανθρώπους που έχουν επιλέξει να ζήσουν στη χώρα μας. Κι αν η τελευταία δε δίνει τις ευκαιρίες της αυτό είναι κάτι που δεν την τιμά καθόλου. Και θέτω έναν προβληματισμό που ξέρω ότι δε θα απαντηθεί ποτέ ή τουλάχιστον η απάντησή του δε θα με ικανοποιήσει. Αλλά προκαλώ. Σε μια δημοκρατική χώρα, που στην πραγματικότητα έχει χάσει πολλάκις τον αυτοσκοπό της η Δημοκρατία και η αληθινή ελευθερία, δεν έχει το δικαίωμα- με ισχύ νόμου- ένας άνθρωπος που πιστεύει σε κάτι διαφορετικό από αυτό που συνηθίζεται ή που θεωρείται αποδεκτό, να εκφράσει την πίστη του σε κάποιον θεό ή τις συνήθειές του. Αλήθεια τι είναι αυτό που φοβίζει; Θα το λέω χωρίς φόβο, αλλά με απόλυτη συνείδηση. Είμαστε όλοι πολίτες μιας γης και πολύ περισσότερο μιας Ευρώπης. Ποιος είναι αυτός που θα καθορίσει τις ζωές των άλλων και από τον οποίο θα εξαρτάται η παραμονή τους σε έναν τόπο που σε τελική ανάλυση ανήκει σε όλους. Ας μην υπερβάλλουμε, όμως. Δε λέμε να καταργηθούν τα σύνορα ούτε και να κάνει ο καθένας με ανευθυνότητα ό,τι θέλει. Αλλά είτε πιστεύουμε στον Αλλάχ, είτε στο Χριστό είτε στο Βούδα, μας ενώνει όλους κάτι κοινό: ένα σώμα, ένα μυαλό, ένα δάκρυ, μια πίστη, μια αγάπη, ένα βλέμμα..Αυτό που λείπει είναι λίγη ανθρωπιά σε μια αδέκαστη κοινωνία που έχει ξεχάσει να συγχωρεί.

Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

Ομφαλός τη Γης..

Η αφορμή δεν ήταν δύσκολο να βρεθεί.. Ένας διαγωνισμός για την ανακήρυξη του σημαντικότερου Έλληνα όλων των εποχών. Θαρραλέα τηλεοπτική κίνηση που προάγει το αίσθημα του διαλόγου και της διαφορετικότητας. Υπάρχει, όμως, μια ένσταση. Ποιος μπορεί να είναι ο μεγαλύτερος Έλληνας; Συκρίναμε ανθρώπους που έζησαν και έδρασαν σε εντελώς διαφορετικές εποχές και συνθήκες και προσέφεραν τις γνώσεις και τις ικανότητές τους σε ετερόκλητους μεταξύ τους τομείς. Γιατί να είναι ένας ο μεγάλος Έλληνας; Γιατί να κερδίσει ο Μέγας Αλέξανδρος; Μήπως αναζητάμε ως έθνος τη χαμένη μας εθνικά αληθινή συνείδηση; Μήπως έχουμε χάσει την αίσθηση του μέτρου των Αρχαίων; Και προς Θεού-ή όπου τελοσπάντων ο καθένας πιστεύει-οι Έλληνες τουλάχιστον της δεκάδας υπήρξαν σπουδαίοι και άνοιξαν μια εθνική οδό προς το μέλλον. Είναι καθήκον μας να τους γνωρίσουμε και να ακολουθήσουμε τα χνάρια τους. Αλλά τι σύγχρονο έχει να γεννήσει και να επιδείξει η Ελλάδα; Ποιος είναι ο ρόλος της σε διεθνές επίπεδο; Μάθαμε να καυχιόμαστε για το παρελθόν μας. Δυστυχώς, υπάρχει ένα παρόν και ένα μέλλον που εξακολουθούν να μας ταλανίζουν και να μας αφορούν..

Όλα του Τύπου δύσκολα;

Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος αλλάζει και εξελίσσεται. Φυσική ροή της ιστορίας είναι αυτή. Αναπόφευκτα, σε αυτό το πλαίσιο κινείται και ο κόσμος της πληροφόρησης. Το θέμα, όμως, δεν είναι το γεγονός ότι αλλάζουν τα δεδομένα παράλληλα και με τη ραγδαία ανάπτυξη σε τομείς που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή μας, όπως η τεχνολογία και η επιστήμη. Αυτό θα πρέπει να αποτελεί τον κανόνα. Η ουσία έγκειται αλλού. Στο κατά πόσο η ίδια η μιντιακή κοινωνία είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει τις αλλαγές σε τέτοιο βαθμό που να δημιουργεί καινούρια, δικά της δεδομένα, ξεπερασμένα από αρχεοτυπικές προκαταλήψεις και να γοητεύσει το -κακά τα ψέματα- νέο αναγνωστικό κοινό που ανατέλλει..

Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Σκίτσο

Κώστας Μητρόπουλος

Ποιος άλλος μπορεί μέσα από μια εικόνα να δηλώσει μια σαφή θέση απέναντι στα πράγματα. Η αλήθεια είναι ότι το σκίτσο από μόνο του αυτό το χαρακτηριστικό έχει. Ο Κώτσας Μητρόπουλος, όμως, έχει μια μοναδική ικανότητα να εισαγάγει τον αναγνώστη του έργου του στο θάρρος μιας έξυπνης και απόκρυφης συνομωσίας. Στην αναζήτηση μιας μοναδικής επικοινωνίας που αυτόματα επιβάλλει χωρίς κανόνες και βίαιες μάταιες προσπάθειες για την κατανόησή του.
Τα σκίτσα του αποτελούν μια κραυγαλέα φωνή - κι ας ακούγεται λίγο υπερβολικό! - στις σουρεαλιστικές πραγματικότητες μιας δήθεν εξελιγμένης εποχής που επιτάσσει την εδραίωση του ψεύδους και της καθολικής υποκρισίας. Με απίστευτη διάθεση για ένα μονοπωλιακό κοινωνικό σχόλιο, έρχεται αντιμέτωπος με τις απαιτήσεις του κοινού για μια ξεκάθαρη κριτική σε οτιδήποτε αξιοπερίεργο εμφανίζεται και επιβάλλεται, πολλές φορές, σαν κανονική συνθήκη. Αυτό που κάνει το Μητρόπουλο ξεχωριστό καλλιτέχνη, γιατί περί αυτού πρόκειται, είναι μια ματιά ευθύτητας συνδυασμένης με το χαρακτηριστικό χιούμορ που αυθόρμητα αποπνέουν οι ήρωές του. Μοναδικός συνδυασμός που ξεδιπλώνεται στα μάτια σου..
Σε έναν καθόλου φλύαρο αλλά επαρκή σαρκασμό των γελοιογραφιών του, δηλώνει ένσταση στα πολιτικά και κοινωνικά σκιρτήματα που εξοβελίζουν τη φυσιολογική εξέλιξη της κοινωνίας. Όλες του οι δημιουργίες καυτηριάζουν με έναν απόλυτα αριστοτεχνικό τρόπο την ανούσια εποπτεία μιας επιδειξιομανίας που έχει αυταρχικά επιβάλλει τους νόμους της στα σύνορα του πολιτικού και κοινωνικού πολιτισμού.
Σε ένα σκηνικό σχεδόν παραμυθικό, στήνει τη δική του παράσταση για μια ελκυστική παρωδία ενός σύμπαντος που απειλεί με τα κατορθώματά του να εξουθενώσει κάθε προοπτική λογικής. Η γελοιογραφική πένα του εμφανίζεται σαν μια καθολικά άμεση κριτική στις πράξεις και τις αποφάσεις των πολιτικών προσώπων της χώρας. Αλλά δε σταματά μόνο εκεί. Η τέχνη του αγγίζει και τα γεγονότα που συγκλονίζουν κατά καιρούς την κοινωνία, όπως η απόδραση του Παλαιοκώστα ή η γραφικότητα του τηλεοπτικού μικρόκοσμου.
Ώρα να αφεθούμε στη μαγεία του..

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

Ταξιδιωτικό

Ένα μαγευτικό ταξίδι στην Εύβοια

Η απόλαυση της επαρχίας και του φυσικού αέρα συνεπαίρνουν ακόμη και τον πιο απαιτητικό ταξιδιώτη…

Τα καλοκαιρινά βράδια το μόνο που μπορείς να ακούσεις καθώς τα μαλλιά ανεμίζουν από το γλυκό αεράκι είναι το τραγούδι των τζιτζικιών, τα γέλια κάποιας παρέας που έχει ξεχαστεί σε κάποια παραλία, το κύμα της θάλασσας… Εύβοια..
Το νησί με τα πολλά χρώματα, τις άφθονες μυρωδιές και τα χίλια πρόσωπα! Κεντρική και νότια μπορούν να εντυπωσιάσουν ακόμη και τον πιο τολμηρό ταξιδευτή! Απέχοντας μόλις 1 με 1.5 ώρες από την Αθήνα, πλεονέκτημα μεγάλο για ένα νησί, αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς για τους λάτρεις της απόδρασης και της περιπέτειας!
Το κρασάκι, η θάλασσα, ο ήλιος, το ψαράκι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, τα χωριά με τις παραδοσιακές ασχολίες τους και τα προϊόντα τους αναδεικνύουν την ομορφιά του τοπίου και την ηρεμία από τους ρυθμούς της άχρωμης πόλης.
Η πρωτεύουσα της Εύβοιας, η Χαλκίδα, δεσπόζει στο κέντρο του νησιού. Πλάι στην περίφημη γέφυρα που συνδέει την Εύβοια με τη Στερεά και την κεντρική Ελλάδα πλέουν τα νερά του Ευβοϊκού κόλπου που έχουν την ιδιομορφία να κινούνται έξι ώρες με βόρεια και έξι ώρες με νότια κατεύθυνση (φαινόμενο της παλίρροιας).
Το ξακουστό «Κόκκινο Σπίτι» που βρίσκεται στην παραλία της, πραγματικά αποτελεί ένα από τα ομορφότερα κτίρια στην πόλη από αρχιτεκτονική και ιστορική άποψη. Μάλιστα, ο χώρος χρησιμοποιείται και ως κέντρο πολλών πολιτιστικών εκδηλώσεων, σημαντικών για την πολιτιστική ανάπτυξη του τόπου.
Η θέα, όμως, φαίνεται να πλησιάζει περισσότερο στην αίσθηση της ελευθερίας όσο το ταξίδι μας συνεχίζεται προς την κεντρική Εύβοια και φτάνει στην πόλη της Κύμης. Το μπαλκόνι του Αιγαίου, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται από τους κατοίκους της περιοχής, συνδυάζει υπέροχα την άγρια ομορφιά του βουνού που σχεδόν αγκαλιάζει τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στην πόλη, με το γαλάζιο της θάλασσας, που δύσκολα διαχωρίζεται από τον ορίζοντα, καθώς ξαφνικά εκεί που σταματά το βλέμμα, εμφανίζεται σα μεγάλο πλεούμενο καράβι, το νησί της Σκύρου.
Η βόλτα στην πόλη είναι πολύ ευχάριστη, αφού οι μυρωδιές από τα ταβερνάκια της παραλίας της Κύμης δε σε αφήνουν εύκολα να αντισταθείς στις παραδοσιακές λιχουδιές. Με μεγάλο νησιώτικο χαμόγελο και φιλόξενη διάθεση μας καλοδέχτηκε ο κ. Γιάννης, ιδιοκτήτης της ψαροταβέρνας Ανατολή, στην Πλατάνα της Κύμης. Άφθονο κρασί, νησιώτικη μουσική, ολόφρεσκα ντόπια ψάρια από τα δίχτυα των ψαράδων που καθημερινά βγαίνουν στα ανοιχτά. Αξέχαστη μένει η αστακομακαρονάδα και το λεμονάτο χταποδάκι.
Ο δρόμος που χωρίζει την Πάνω Κύμη από την παραλία της, συνδέεται με ένα μύθο κατά τον οποίο ο εργολάβος που είχε αναλάβει την κατασκευή του, όντας ο ίδιος παίκτης τυχερών παιχνιδιών και έχοντας χάσει αρκετά χρήματα ποντάροντας στο τζόγο, σχεδίασε σε αυτόν 52 στροφές, όσα και τα χαρτιά της τράπουλας. Ιδανικός για να ανεβάζει την αδρεναλίνη των αυτοκινητιστών, φιλοξενεί κάθε χρόνο την Ανάβαση της Κύμης που έχει ενταχθεί και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα αυτοκινήτων.
Στην βόρεια πλευρά της πόλης βρίσκεται και το Λαογραφικό Μουσείο, πλούσιο σε πληροφορίες για τις συνήθειες και τις ασχολίες των κατοίκων της περιοχής παλαιότερα και ενδιαφέροντα εκθέματα. Στην κεντρική πλατεία της πόλης η προτομή του γνωστού γιατρού Γεωργίου Παπανικολάου, θυμίζει την καταγωγή και τη συμβολή του στην ιατρική επιστήμη.
Το μεθυστικό νησιώτικο αεράκι, όμως, μας έφερε στη νότια πλευρά του νησιού με τους πολλούς κρυμμένους θησαυρούς. Το απόγευμα στον κάμπο του χωριού Δύστου, όπου επικρατεί η ηρεμία και το μεγαλείο της φύσης, δελεάζει τη διάθεσή μας για ανακάλυψη.
Η λίμνη που καλύπτει ένα μεγάλο μέρος του κάμπου (7.500 στρέμματα), αποτελούσε για τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής πηγή ευφορίας και καρποφορίας, ενώ, όντας κατά βάση αγροτική κοινωνία, στην καλλιέργειά της βασίζονταν το μεγαλύτερο μέρος της αγροτικής παραγωγής. Σήμερα γίνονται προσπάθειες αποξήρανσής της αφού θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους υδροβιότοπους και τους μεγαλύτερους καλαμιώνες στην Ελλάδα.
Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι κατά καιρούς έχει συγκεντρώσει σπάνια είδη πουλιών, πάπιες, πελεκάνους, και υβριδίων, όπως η βίδρα. Η μυρωδιά της φύσης, το γαλάζιο του ουρανού και το πράσινο της γης σε χαλαρώνει και σε φέρνει αντιμέτωπο με τις δυνάμεις του εαυτού σου..
Σε άλλο σημείο του κάμπου, έχουν ανακαλυφθεί ευρήματα από τον πύργο που αποτελούσε κατοικία του μεγαλογαιοκτήμονα Γεωργίου Κοντόσταβλου και μετέπειτα διοικητή της περιοχής καθώς και τον οικισμό γύρω από τον πύργο που έσφυζε από ζωή κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας καθώς και συντρίμμια από την Αρχαία πόλη «Δύστος».
Μάλιστα πολύ πρόσφατα, ύστερα από ανασκαφές, ανακαλύφθηκαν εφτά τάφοι και ένας κίονας ιωνικού ρυθμού του 5ου με 4ο αι. π.Χ. πράγμα που καταμαρτυρεί την παρουσία ζωής και πολιτισμού αιώνες πριν. Στους τάφους βρέθηκαν νομίσματα της εποχής εκείνης, κάτι που έχει συμβάλλει στις έρευνες για τις συνήθειες και τις παραδόσεις μιας άλλης, μακρινής εποχής. Δυστυχώς, όμως, η αξιοποίηση όλων αυτών των ιστορικών ευρημάτων βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο.
Μετά από τη γοητεία της ευβοιώτικης ιστορίας, παρασυρθήκαμε, και ταξιδέψαμε στα γυάλινα νερά της. Το πεντακάθαρο γαλάζιο των θαλασσών του Αιγαίου συμπληρώνει άριστα την άγρια ομορφιά αυτών του Ευβοϊκού κόλπου. Ο ήχος από τα κύματα ηχεί σαν αρχαία μπαλάντα, ευτυχώς ξεχασμένη και ανόθευτη από το χρόνο.
Ο ήλιος και η χρυσαφένια άμμος ωθεί τον κόσμο σε ένα λυτρωτικό μπάνιο στις κοσμοπολίτικες παραλίες του νησιού. Η Χιλιαδού, η Κορασίδα, η Μουρτερή, οι Πετριές και ο Κάλαμος, προσφέρονται για ένα βραδινό μπάνιο κάτω από το φως της αυγουστιάτικης πανσελήνου μαζί με τη μελωδία της κιθάρας ενώ το πιο μοναχικό Αρμυρίχι συνδυάζεται με ελεύθερο camping με την παρέα του καλοκαιριού!
Το βραδάκι απολαμβάνουμε τα φώτα που αντανακλούν στη θάλασσα του Καράβου. Το σώμα μας αναζήτησε τις περιπέτειες της μουσικής και του ρυθμού των clubs που συνυπάρχουν αρμονικά με την αίσθηση της καλοκαιρινής ξενοιασιάς. Νέα γενιά που πίνει το πάθος και το γέλιο της ευτυχίας.
Τα παραδοσιακά ερυθρά και άσπρα κρασιά της περιοχής μάς παρέσυραν στο άρωμα μιας άλλης εποχής, βγαλμένης από τη δροσιά της συντροφιάς και του μεζέ! Επισκεφτήκαμε τα παραδοσιακά οινοποιεία που διατηρούν οι κάτοικοι της περιοχής, δοκιμάσαμε τις τοπικές, γνήσιες και οικολογικές ποικιλίες κρασιού και μάθαμε τα μυστικά της παραγωγής του.
«Το καλό κρασί χρειάζεται μεράκι και υπομονή, όμως οι ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή και το έδαφός της είναι τα στοιχεία που δίνουν τα αρωματικά κρασιά της Νότιας Εύβοιας», μας είπε ο κ. Παναγιώτης, οινοποιός.
Πλησιάζοντας στο νοτιότερο κομμάτι του νησιού οι εκπλήξεις δεν εξαντλούνται μονάχα στην ομορφιά της φύσης, αλλά στην ανακάλυψη των Δρακόσπιτων στο βουνό Όχη στην Κάρυστο και στο χωριό Στύρα. Πρόκειται για τεράστια πέτρινα κτίσματα σε δύσβατες περιοχές και η ονομασία τους προέρχεται από τις δοξασίες που συνοδεύουν τα τοπωνύμια της περιοχής.
Σύμφωνα με τους μελετητές, η οικοδόμησή τους αποτελούσε κατόρθωμα για τα δεδομένα της τότε εποχής. Χρονολογούνται στους αρχαϊκούς και ρωμαϊκούς χρόνους και χρησιμοποιούνταν ως αρχαία ιερά αφιερωμένα στη λατρεία των θεών του Ολύμπου.
Η Εύβοια ανταποκρίνεται και στη διάθεσή μας για πεζοπορία και για άμεση επαφή μας με τη φύση. Η διαδρομή στο Φαράγγι του Δημοσάρη, το οποίο έχει ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000 και έχει χαρακτηριστεί «περιοχή μεγάλης οικολογικής και βιολογικής αξίας», που βρίσκεται στο όρος Όχη στη νότια Εύβοια είναι μοναδική και προτείνεται στους φυσιολάτρες και τους οπαδούς του εναλλακτικού τουρισμού.
Ξεκινά από τις κοίτες του ποταμού Δημοσάρη, το διασχίζει ολόκληρο και καταλήγει στην παραλία των Καλλιανών. Στο σύνολό του το φαράγγι είναι λιθόστρωτο και έχει υψόμετρο περίπου 900 χιλιόμετρα. Τα πόδια μας, καθώς διασχίζαμε το φαράγγι, ήταν δίπλα σε εκατοντάδες πλατάνια και τα κεφάλια μας ανάμεσα σε πολλά σπάνια πτηνά. Η θέα είναι εκπληκτική και βοήθησε στην ηρεμία και την ανάταση της ψυχής μας.
Ένα μαγικό ηλιοβασίλεμα καθώς θα αφουγκράζεσαι τον ήχο του ήλιου τη στιγμή που ακουμπάει στη θάλασσα και αρκετά μακριά στον ορίζοντα και το κράξιμο από τα ψαροπούλια και τους γλάρους…Κάπως έτσι είναι το ταξίδι προς την Εύβοια. Ζήστε το!

Σάββατο, 9 Μαΐου 2009

Παραίτηση Βερελή

Ο ένας παραιτείται, ο άλλος δηλώνει εγωκεντρικά απρόθυμος να απομακρυνθεί από τη Βουλή. Μα καλά, με τη νοημοσύνη και την υπομονή μας παίζουν; Μπορεί και να μην έχει κάποια σχέση με το σκάνδαλο ο Βερελής. Άντε και το δέχομαι. Αυτό που δεν μπορώ με τίποτα να δεχτώ είναι ότι μετά από λίγο καιρό που θα ξεχαστεί το θέμα ο κ. Χρήστος θα είναι και πάλι στο προσκήνιο αγκαλιά με κάποια βουλευτική θέση..

Κλείσιμο των εργασιών της Βουλής;

Για ποια ελευθερία μιλάμε και ποια δημοκρατία; Κλείνουν οι εργασίες της Βουλής και μαζί κλείνουν και στόματα και υποθέσεις. Τελικά ακολουθούν τη συνείδηση της ασυνειδησίας και της πλήρους ανευθυνότητας.. Αιχμάλωτοι είμαστε όλοι..

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

Σε 20 χρόνια..

Σε 20 χρόνια..

Σε 20 χρόνια από σήμερα.. Τώρα ειλικρινά, ποιος μπορεί να φανταστεί το μέλλον του; Αφού συνεχώς αυτοαναιρείται και αυτοκαταστρέφεται. Τελοσπάντων, όλοι ζούμε με ένα όνειρο. Κι αυτό είναι ίσως και το μοναδικό πράγμα που κανείς δεν μπορεί να μας στερήσει. Όπως όλοι, λοιπόν, έτσι κι εγώ, ένα όνειρο είχα. Να γίνω δημοσιογράφος.
Τη μέρα που θα ξημερώσει σε δυο ακριβώς δεκαετίες από αυτήν εδώ τη στιγμή που μιλάμε τη φαντάζομαι αρκετά φορτική, αγχωτική και πιεσμένη. Ξεκινώντας για τα γραφεία ίσως κάποιας εφημερίδας και ακούγοντας στο δρόμο τον Πορτοσάλτε, αν έχει αντέξει ακόμη την παράνοια της δημοσιογραφίας, ή και βλέποντας κάτι αξιοπερίεργο που να αφορά κατά πάσα πιθανότητα κάποια τεχνολογική εξέλιξη (20 χρόνια μετά, βλέπεις) μου έρχεται, αφού έχω φτάσει μετά από 1.5 περίπου ώρα στο χώρο εργασίας μου, διαολίζοντας τον εαυτό μου που πήρα για μια ακόμη φορά το αυτοκίνητό μου και υποσχόμενη ότι από αύριο θα χρησιμοποιώ τα μέσα μαζικής μεταφοράς και μόνο, τη στιγμή αυτή που πίνω το δεύτερο καφέ μου και κρυμμένη πίσω από δεκάδες δελτία τύπου και εφημερίδες, η ιδέα για το επόμενο άρθρο μου το οποίο θα καυτηριάζει το πολιτικό σκηνικό της πολυβασανισμένης πατρίδας μου και το βαρετό και πολλά.. υποσχόμενο δικομματισμό(ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και τούμπαλιν).
Κάτω από τα ηχητικά εφέ της εκνευριστικής φωνής του αφεντικού μου, καταφέρνω να ολοκληρώσω το άρθρο το οποίο παραδόξως βρίσκει και συμπαθητικό και το εγκρίνει πετώντας τα χαρτιά στον τοίχο από τη χαρά του που επιτέλους κατάλαβα τι ακριβώς ήθελε να του παρουσιάσω. Κατά 12 το μεσημέρι τρέχω στην Ομόνοια για ένα ρεπορτάζ που πρέπει να ετοιμάσω ειδάλλως τα χαρτιά αντί για τον τοίχο θα βρεθούν στο κεφάλι μου.
Επιστρέφω στην εφημερίδα για να επιβεβαιώσω κάποιες πληροφορίες και να παραδώσω ύστερα από λίγη ώρα το ρεπορτάζ. Ένα έκτακτο γεγονός που πρέπει επειγόντως να καλύψω ακριβέστατα για ευνόητους λόγους με βρίσκει πάλι εκτός γραφείου. Επιστρέφω για να παραδώσω το ρεπορτάζ με την είδηση. Όμως, η ώρα για τη συνέντευξη με το πρόσωπο που πρωταγωνιστεί στις τελευταίες εξελίξεις και που πολύ καιρό κυνηγούσα το αποκλειστικό μαζί του ωσάν τον Κεντέρη στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ έχει φτάσει.
Η αλήθεια είναι ότι με παιδεύει αρκετά. Αλλά κι εγώ δεν το βάζω κάτω. Ρωτάω μέχρι να αποκτήσω ένα αξιοπρεπές υλικό και φυσικά, να περιέχει την είδηση που θα σκάσει σα βόμβα στους κόλπους της δημοσιογραφικής κοινότητας.. Με στομάχι σφιχτό από τη σκληρή αυτή συνάντηση αλλά με πιο χαλαρή διάθεση παραδίνομαι στη μαγική επαφή με το κοινό που μόνο μια εκπομπή μπορεί να προσφέρει. Ραδιόφωνο.
Λίγη από την αγαπημένη μου μουσική, ρεπορτάζ, επικαιρότητα και τα τηλέφωνα που σπάνε. Κόσμος που θέλει να πει τη γνώμη του, mails που σχολιάζουν τις εξελίξεις. Το βραδάκι, τα τηλέφωνα χτυπούν επίμονα από φίλους. Ζητούν να ξεκλέψουν λίγο χρόνο από τη ζωή μου. Λίγο από το δημοσιογραφικό και μόνο χρόνο μου. Αλλά εγώ πρέπει να διαβάσω το τελευταίο best seller ενός συγγραφέα και να προετοιμάσω τα θέματα της επόμενης ημέρας..

Αυτό είναι ό,τι φαντάζομαι από τη ζωή ενός δημοσιογράφου σε 20 χρόνια από τώρα. Και όχι ό,τι ακριβώς ονειρεύομαι ότι θα είναι. Οι περιπέτειες και το απρόβλεπτο του επαγγέλματος φυσικά και με συγκλονίζουν και τις περιμένω με ανυπομονησία. Ακόμη και το διάβασμα στις 12 τα μεσάνυχτα θα αγαπώ. Η ζωή όμως δεν κρύβει και άλλες συγκινήσεις..;