Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Cuba libre

Κόκκινα τριαντάφυλλα στα μαλλιά, εσάρπες, σώματα που τρέμουν ολόκληρα σε έναν ρυθμό που ξεπερνά τα σύνορα, τα έθνη και τους ίδιους τους ανθρώπους. Γράμματα, κραυγές, βλέμματα προς την ελευθερία. Τα χέρια υποτάσσονται στη μουσική και το μυαλό ορίζεται μόνο σύμφωνα με τα βήματα και τις κινήσεις που επιβάλλει το έτερο σώμα, αυτό που συμπληρώνεται από την έλλειψη του άλλου. Ελπίδα που έρχεται από μπερέδες κόκκινους, ζωή από γιασεμιά, βασιλικό και πορτοκάλι. Πιάνο με παρελθόν και μέλλον, μοναδική κληρονομιά της νιότης. Δεκάδες γράμματα, πέντε λέξεις "θέλω να σου κάνω έρωτα για μέρες, για μήνες, για να αναπληρώσω το χαμένο χρόνο", ένας έρωτας που γεννιέται στο χρόνο αναπόφευκτα, η ανάγκη που δεν ορίζεται ούτε προγραμματίζεται, μια αγάπη αθάνατη και αιώνια που δε φτάνει ίσαμε συγκεκριμένα χιλιόμετρα, αλλά δυναμώνει με τους ωκεανούς, το χρόνο, τη φλόγα του ίδιου παθήματος, τον πόνο αυτού του φλογερού παθήματος. "Αγαπώ τον άντρα μου", "ακόμα και αυτό αγαπώ πάνω σου". Σώματα που ξεχάστηκαν και μυαλά που τράφηκαν, ψυχές που ωρίμανσαν. Πιστεύω που δεν προδόθηκαν ποτέ, ούτε στα ελάχιστα τετραγωνικά ενός κελιού, ούτε στην έγκλειστη ζωή δύο χρόνων. Δυο νέα κορίτσια σε ένα σπίτι για τη ζωή που με πάθος πάλεψαν να έχουν, γι' αυτήν που ρίσκαραν, γι' αυτήν που μισήθηκαν από ανθυπολοχαγούς και πιο πολύ που αγαπήθηκαν από μερικούς από αυτούς. Σύγκρουση. Η ελευθερία του να πετάς, να μιλάς, να γελάς, να ερωτεύεσαι, να αισθάνεσαι, "μίλησα με τη θάλασσα, τους ανθρώπους, κάποιος μου είπε τι ωραίο καιρό που έχει σήμερα", να βγαίνεις στους δρόμους μαζί με όλο το νησί και να ενώνεσαι μαζί του. "Μέσα στην προσπάθεια να βρεις τροφή, πρέπει να βρεις τροφή και για το μυαλό σου, επανάσταση μέσα στην επανάσταση." Λίγο ρούμι, πολύ ελευθερία.
Κούβα 1991.

Μουσικές, μυρωδιές, λόγια μαγικά, ερμηνείες εξαιρετικές, σκηνοθεσία υποδειγματική.


Με συνεπήρε, με καθήλωσε, με συγκίνησε.




Chan Chan, Buena Vista Social Club

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Next to me


Emeli Sande
Υπέροχο!

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Ωδή

Θα με προσέχεις; Το ίδιο θα κάνω κι εγώ. Θα σε προσέχω σαν τα μάτια μου. Θα με προστατεύεις τις νύχτες, θα με σώζεις από τους ήλιους που καίνε, από τις βροντές που δυναμώνουν, από τα βράδια και τα ηλιοτρόπια που υπάρχουν μέσα μου; Θα συνεχίσεις να έρχεσαι στα όνειρά μου; Έτσι για να μου υπενθυμίσεις λίγο την παρουσία σου, για να μου πεις ότι ο χρόνος είναι θρύψαλλα, μικρά κομμάτια που τιθασεύεις με τα συναισθήματά σου, μια ψευδαίσθηση αιώνα. Θα μπορούσα να περιμένω, ξέρεις. Έχω υπομονή, φαντασία, ένστικτο. Θα μπορούσα να σε κοιτώ για χρόνια, να σε κρατώ για χρόνια ολόκληρα. Εσένα θα διάλεγα και πάλι, αν μου δινόταν δεύτερη ευκαιρία. Εσένα. Και μόνο. Ξέρω, αυτό το βλέμμα, το ίδιο. Μην κοιτάς, με αναγκάζεις να σου μιλήσω, είναι σα να τα έχεις πει όλα, σαν να με καλούσες, σαν να περίμενες ή απλώς να επιβεβαίωνες. Θα μου φτιάξεις πάλι το κάθισμα; Θα με περιμένεις απ' έξω; Θα μου χτυπήσεις το κουδούνι; Ακόμα κι αν άργησα, σε περίμενα. Θα 'θελα να σε δω, να σου μιλήσω, να σου πω πόσο χαρούμενη είμαι που περίμενα να έρθεις. Πόσο χαρούμενη είμαι που ξέρεις, ξέρω ότι ξέρεις. Γλυφάδα και Γκάζι! Βροχή και θάλασσα. Μαζί σου όλες οι εποχές είναι όμορφες. Σε πιστεύω, σε εμπιστεύομαι, γιατί γύρω όλα σταματούν για λίγο και συνεχίζουν την κανονική χρονική τους πορεία μόλις αποσύρεσαι. Θέλω να υπάρχεις στη ζωή μου. Θα μπορούσες να είσαι ξωτικό. Το ξέρεις; Δίνεις έμπνευση και θάρρος. Τι; Δεν πιστεύεις ότι θα μπορούσες να θρέψεις έναν ποιητή, έναν ζωγράφο, έναν συνθέτη. Είσαι όλα αυτά μαζί. Μια τέχνη συγκεντρωμένη σε ένα πρόσωπο. Μια φωτιά ασίγαστη, ατίθαση και επικίνδυνη. Θα σε ακολουθώ, θα σε διαβάζω, θα σε θαυμάζω, θα σε τραγουδώ, θα σε κουβαλώ στην ταραγμένη μου καρδιά. Με σένα την πήρα πίσω, βρήκα την ταυτότητα της ψυχής μου. Ελπίζω να είσαι καλά! Να προσέχεις!


Puff Daddy/ Faith Evans, I' ll be missing you

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Volare


Από Gipsy Kings

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

Κάποτε, γιατί, ευχαριστώ


Σ’ευχαριστώ, Ελλάδα!



Συμπλήρωσα 20 χρόνια στην Ελλάδα και μπήκα αισίως στον εικοστό πρώτο. Από τότε που ήρθα, εργάστηκα σε διάφορες δουλειές. Μετά από πολύ κόπο και κυρίως πολύ διάβασμα,  έμαθα την ελληνική γλώσσα κι έκανα το όνειρό μου πραγματικότητα, που ήταν η δημοσιογραφία. Σήμερα είμαι δημοσιογράφος στα ελληνικά ΜΜΕ. Σε πιο βαθμό καταφέρνω να κάνω καλή δημοσιογραφία, το κρίνουν αυτοί που διαβάζουν αυτά που γράφει η ταπεινότητά μου. Μεγαλώνω δυο κόρες που σήμερα είναι 18,5 και 17,5 ετών. Η μεγάλη μου κόρη ήρθε  στην Ελλάδα 5 μηνών, η μικρή γεννήθηκε στην Ελλάδα και δεν γνώρισε άλλη χώρα για πατρίδα της.
Προσέφερα λίγα ή πολλά  δεν το ξέρω, το  μόνο σίγουρο είναι ότι  δούλεψα και δουλεύω τίμια. Ποτέ και για κανένα λόγο, δεν απασχόλησα τις Αρχές της χώρας.  Αφοσιώθηκα στο επάγγελμά μου αλλά και στην προσφορά υπέρ των δικαιωμάτων του Ανθρώπου.  Είμαι μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αυτά με εκφράζουν, αυτά κάνω.  Στην άνοδο της Χρ. Αυγής, την είσοδό της στη Βουλή και τις απειλές που δέχομαι για τη ζωή μου, ήρθε να προστεθεί ένα  άλλο γεγονός, εξίσου άσχημο.  Αν για το πρώτο κομμάτι ανησυχούμε πολλοί, το  σίγουρο είναι ότι το δεύτερο με πονά εξίσου προσωπικά.
Χθες, 17 Μαΐου 2012, το ελληνικό κράτος, με ειδοποίησε ότι εντός 30 ημερών, πρέπει να εγκαταλείψω την Ελληνική Επικράτεια, επειδή το έτος 2007-2008, περίοδο την οποία είχα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας, δεν μπόρεσα να συγκεντρώσω τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων για να ανανεώσω την άδεια παραμονής μου.  Στην ίδια μοίρα με μένα, βρίσκονται και πολλοί άλλοι μετανάστες. Άνθρωποι που έχουν συνδέσει τη ζωή τους με τη χώρα αυτή, που έφτιαξαν τις οικογένειές  τους εδώ, που τα παιδιά τους γεννήθηκαν, φοίτησαν και μεγαλώνουν στην Ελλάδα. Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι για όλους και για μερικούς, τέτοια ζητήματα είναι “πολυτέλεια”. Πράγματι, έτσι είναι. Για μερικούς άλλους όμως, είναι θέμα ύπαρξης και αξιοπρέπειας.
Ακόμα  και να μην μπορέσω να κερδίσω την παραμονή μου δικαστικά – τη στιγμή που σφοδρή μου επιθυμία είναι να  αποκτήσω την ελληνική υπηκοότητα και να συνεχίσω να προσφέρω σε αυτό τον τόπο – θα παραμείνω το ίδιο φιλέλληνας, ακόμα και στην άκρη της γης να καταλήξω.  Ωστόσο, το θέμα αυτό ας χρησιμεύσει σε όλους μας για να δούμε επιτέλους πως τα στραβά  που μας συμβαίνουν, πολλές φορές τα προκαλούμε εμείς οι ίδιοι. Είχα γράψει κάποτε ένα κείμενο με τίτλο  “Σου χρωστάω ένα ευχαριστώ, Ελλάδα”, το ίδιο μπορώ να επαναλάβω και σήμερα αλλά τούτη τη φορά, γεμάτος πίκρα:  Σ’ευχαριστώ Ελλάδα!

Κάποια κάποτε, κάποια γιατί και κάποια ευχαριστώ που συσσωρεύονται μαζί με διάφορα άλλα περίεργα που συμβαίνουν σε αυτή την αδιόρθωτη, άδικη και απάνθρωπη χώρα. Με το πολυδιάστατο θέμα της μετανάστευσης να είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, ένας δημοσιογράφος από την Αλβανία, που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα απειλείται με απέλαση. Το όνομά του είναι Niko Ago. 
Η παραπάνω επιστολή είναι από το blog του δημοσιογράφου Niko Ago.

Closer


Kings of leon

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Κολάζ

Έχετε δει τους πλανόδιους μικροπωλητές με τι πάθος περνούν την τελευταία χάντρα στο βραχιόλι που φτιάχνουν; Περιορίζονται στη σκιά των δέντρων λίγο πιο πέρα από τον πάγκο τους και φροντίζουν για την πραμάτεια τους. Έχετε προσέξει τους αυτοσχέδιους καταυλισμούς των τσιγγάνων; Την αρμονική συνύπαρξη των αδέσποτων με τα μικρά, ξυπόλητα και ημίγυμνα; Τις φωτιές που ανάβουν για να ζεσταθούν ή να ψήσουν κάτι πρόχειρο για φαγητό; Έχετε αναρωτηθεί τι καιρό μπορεί να κάνει στο μέρος που βρίσκεται ένα αγαπημένο σας πρόσωπο; Έχετε νιώσει μια έντονη επιθυμία που εκπληρώθηκε; Έχετε βιώσει ένα προαίσθημα, ένα συναίσθημα που δυο μάτια επιβεβαιώνουν την επόμενη μέρα; Έχετε πει για μια μελωδία ότι είναι η μουσική της ζωής σας; Έχετε διανύσει χιλιόμετρα για το όνειρό σας, έστω κι αν αυτό είναι ένας άνθρωπος; Έχετε μείνει με την αρμύρα ένα ολόκληρο βράδυ χωρίς να σας νοιάζει; Έχετε κλείσει τα μάτια για να ακούσετε το κράξιμο των γλάρων;Έχετε συγκινηθεί από χαρά; Έχετε γελάσει όταν δεν πρέπει; Έχετε αποξηράνει λουλούδια για να σας θυμίζουν...κάτι; Έχετε πιει στην υγειά κάποιου που ήταν απών; Έχετε μαζέψει ανεμώνες σε κατακίτρινα λιβάδια; Έχετε σκεφτεί ότι η μητέρα σας είναι το ιερότερο σημείο της ζωής σας; Έχετε συνειδητοποιήσει ότι μια νέα ζωή είναι ευτυχία;

Τότε είστε σε αυτή τη ζωή!

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Ειρήνη και πόλεμος

"Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών είναι κοινωνικό φαινόμενο". Η ερώτηση ήταν αν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι πολιτισμός. Τάδε έφη ο κ. Ζαφειρόπουλος, μέλος του ΛΑΟΣ και πρώην υπαρχηγός της Χρυσής Αυγής σε ευνάντευξη που παραχώρησε στο ραδιοφωνικό σταθμό Beton 7. Λίγες μέρες μετά, το κόμμα αυτό μπαίνει έκτο στη Βουλή, συγκεντρώνοντας 6,97%. Αναρωτιέμαι αν είναι πολιτισμός οι επιλογές των πολιτών, οι ενέργειες των πολιτικών. Ακούγεται από πολλούς ότι μας χρειάζεται μια χούντα για να βελτιωθούμε ως λαός ή ακόμα χειρότερα να πληρώσουμε για όσα κάναμε τόσα χρόνια. Μεταξύ των οργισμένων πολιτών ακούστηκε και ότι οι Γερμανοί καλά κάνουν και ξανάρχονται. Δεν τα έζησες γι' αυτό το λες αυτό, ήταν η άλλη άποψη. Στο ελληνικό κοινοβούλιο, η Γερμανία θα βρίσκει την επάξια εκπροσώπησή της με 21 έδρες. Άλλωστε, φρόντισαν να προειδοποιήσουν ότι θα ξεβρωμίσουν τον τόπο από τον άνθρωπο που κάποτε κατέβασε την σβάστικα από την Ακρόπολη. Δύο ιερά σύμβολα γι' αυτούς, ο ιερός βράχος που ενσαρκώνει στο μεγαλείο του ένα ευλογημένο από το Θεό έθνος, το ένα. Στις εκλογές φάνηκε η ξιπασιά όσων διαμαρτύρονταν για τα νέα μέτρα, όσων κραυγαλέα διαφωνούσαν με την υποχρέωση να την "πληρώσουν" όσοι δε φταίνε. Μια κραυγαλέα απουσία από την ευθύνη να εκλέξουν αυτούς που θέλουν να αποφασίσουν για αυτούς. Δανείζομαι τη φράση, κάνε την ψήφο λογική και ψήφισε. Ψήφισε αυτό το κάτι νέο, το ανατρεπτικό, αυτό που δεν φανταζόσουν ότι μπορεί ποτέ να γίνει κόμμα, αυτό που δεν πίστευες ότι θα έβλεπες πίσω από το παραβάν. Βάλε στο φάκελο το λιθαράκι της ευθύνης σου, την ωριμότητα της σκέψης σου. Αλλά αποφάσισες να απέχεις, να αφήσεις τους άλλους να αποφασίσουν. Κι εσύ που ψήφισες, αποφάσισες να ακολουθήσεις την απειλή, την εξτρεμιστική εκδοχή της φοβέρας, για να τιμωρήσεις όσους σε ξεβόλεψαν, σε ενόχλησαν από την απάτη που ζούσες επί πολλά χρόνια. Θες να ακούσεις την αλήθεια; Οι πολιτικοί μας είναι κατώτατοι των περιστάσεων κι ας είναι η ύστατη στιγμή, όπως λένε. Εσύ στην ύστατη αυτή στιγμή ήσουν απών. Γιατί έμαθες να κατηγορείς για τις δωροδοκίες, την έλλειψη κρατικής οργάνωσης, την ανηθικότητα, τον υπέρμετρο κρατισμό, την έλλειψη παιδείας, υγείας, σύγχρονων υποδομών. Φίλε συμπολίτη, μα σε αυτά δήλωσες παρών. Ανέχτηκες, αποδοκίμασες, υπερψήφισες, χρησιμοποίησες τη γνωριμία σου, βολεύτηκες με ένα κράτος κατώτερο από αυτό που σου υποσχέθηκαν και το χειρότερο εθελοτυφλούσες. Έμαθες να μη μιλάς, έτσι μεγάλωσες, δεν ξέρω αν είναι γραφτό στο DNA σου όπως πολλές φορές γραφικά ακούγεται με μεγάλη ευκολία και αφέλεια, αλλά αυτή τη συμπεριφορά την έκανες δεύτερη φύση σου και αρνείσαι να την αποτινάξεις. Έγινε η ρετσινιά σου, το brand name σου, η διαφήμισή σου για την επόμενη εκστρατεία του ΕΟΤ. Η Ελλαδίτσα που γίνεται Ελλάδα μέσα σε μια διαφήμιση, αυτά σου έμαθαν ότι είναι πολιτισμός και παιδεία. Σου αράδιασαν δυο τρία ονόματα, πέντε-έξι στίχους και με αυτούς πορεύτηκες χωρίς να αναζητήσεις αν υπάρχει συνέχεια στην ιστορία και στο ποίημα. Φυσικά και υπάρχει συνέχεια, γιατί ασταμάτητα βραδιάζει και ξημερώνει και όταν τελειώνει η ιστορία ή το ποίημα έρχεται κάποιος και φροντίζει για τη συνέχειά του. Μη νομίζεις ότι ζεις σε μια πολιτισμένη και πεπαιδευμένη κοινωνία. Φοράς prada και έχεις iphone αλλά αρνήθηκες να χρησιμοποιείς εκείνη την καταραμένη σοφία που σε ξεχώρισε από τα τετράποδα και ξεκινάει και καταλήγει στις ίδιες σου τις ρίζες. Είναι κατάρα και ευλογία μαζί να μαθαίνεις να χρησιμοποιείς τη λογική, την ωριμότητα και την ευθύνη σου. Εσύ επέλεξες την κατάρα γιατί νομίζεις ότι διώκεσαι. Δεν μπορώ να μαντέψω αν συμφωνούν οι πολιτικοί αρχηγοί, ούτε εκείνοι γνωρίζουν στο τέλος τέλος. Έχουν βγάλει τα αντίπαλα πολιτικά τους ξίφη και περιμένουν εκατέρωθεν επιθέσεις. Ζουν την κομματική τους απομόνωση, ευαγγελίζονται συνεργασίες, γιατί έτρεφαν και την ελπίδα της αυτοδυναμίας και ξαναβάζουν στο τραπέζι την λάθος επιλογή ενός πρωθυπουργού κοινής αποδοχής. Τι σημαίνει κοινής αποδοχής. Κάθε μήνα θα αλλάζει το πρόσωπο του πρωθυπουργού για να γίνει δεκτή η επόμενη δόση; Όλες οι πολιτικές δυνάμεις μιλούν για κρίση του συστήματός τους, αλλά παραμένουν αμετακίνητοι στις θέσεις τους, έχουν μπλεχτεί σε έναν κυκεώνα και δεν ξέρουν πώς θα βγουν από αυτόν. Μιλάμε για νίκη της αριστεράς και ταυτόχρονα για έκπληξη με την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή. Τελικά μιλάμε για διασκορπισμένες ψήφους σε αδιευκρίνιστους δέκτες, για εκλογικό αποτέλεσμα με τραγική έλλειψη συνείδησης. Για αριστερές αναχρονιστικές θέσεις που τις καταδικάζουν σε διαχρονικά σταθερά ποσοστά, για οικονομικές θέσεις που προφασίζονται διαφορετικές αλλά αλλάζει η γλώσσα και η συνθηματολογία. Μιλάμε για τα φασιστικά εγέρθητι που θα ακουστούν από ανθρώπους και το χειρότερο για τον τρόμο που θα συνοδεύει το σεβασμό σε αυτή την επιθυμία. Σηκωθείτε όρθιοι αγαπητοί μου, δε χρειάζεται ψήφος εδώ, μόνο το παράστημά σας! Κοιτάξτε να είστε ξανθοί και γαλανομάτηδες.

Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

In love with you


Erykah Badu feat. Stephen Marley


Πόσο όμορφο!
Καλό μας μήνα!