Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

28 φορές όχι

Κάθε χρόνο έμενε η στρατιωτική και μαθητική παρέλαση για τα θυμόμαστε και να τιμούμε τις ηρωικές πράξεις του '40. Οι επίσημοι καταλάμβαναν "ειδικό" χώρο στα δεξιά των παρελαυνομένων και οι τελευταίοι έστρεφαν τα κεφάλια τους όταν περνούσαν από μπροστά τους σε ένδειξη σεβασμού. Με αυτόν τον τρόπο και εμείς κάναμε το καθήκον μας απέναντι σε όσους βρέθηκαν εκείνη τη στιγμή μάρτυρες των ιστορικών γεγονότων και οι πολιτικοί παίρνουν τη θέση των ηρώων και προσποιούνται ότι δεν ξεχνούν τις αξίες του έθνους και της πατρίδας. Η αλήθεια είναι ότι η αντίληψη για το περιεχόμενο των θεσμών και των αξιών έχει αλλάξει ριζικά. Την ίδια στιγμή οι περισσότεροι αμφιταλαντεύονται για τον αν πρόκειται για το 1940 ή το 1821, αν πρωταγωνιστής ήταν ο Μεταξάς ή ο Κολοκοτρώνης. Ωστόσο, υψώνουν στα μπαλκόνια τους τις ελληνικές σημαίες για να τονώσουν το πατριωτικό αίσθημα. Η ελληνικότητα του καθενός φαίνεται στα μπαλκόνια τις εθνικές επετείους; Πατριωτισμός είναι η γενναία ψήφιση από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ του πολυνομοσχεδίου για τη σωτηρία της χώρας, σύμφωνα με τον κ. Παπανδρέου. Είναι, επίσης, η καταβαράθρωση του ανθρώπινου και κοινωνικού ιστού της σύγχρονης χώρας μας για διεθνή και προσωπικά συμφέροντα, άγνωστα μέχρι στιγμής, με πρόσχημα την έξοδο από την καταστροφική οικονομική κρίση. Πάντα τις αλλαγές στα κατεστημένα, στα συστήματα, πολιτικά και κοινωνικά, που ακμάζουν και παρακμάζουν τις φέρνουν οι πολίτες. «Όταν ήρθε η 28η, δεν μπόρεσε να ιδεί ότι τότε μόνο, και όχι στις εορτές του Σταδίου, ολόκληρος ο λαός ήταν μαζί του, μαζί με την απάντηση που έδωσε στον Grazzi την αυγή. Δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι η ημέρα εκείνη δεν επικύρωνε αλλά καταργούσε την 4η Αυγούστου», είχε γράψει ο Γιώργος Σεφέρης για τον Ιωάννη Μεταξά. Το 2011 στην επέτειο εκείνου το ΟΧΙ στην καθιερωμένη παρέλαση της Θεσσαλονίκης οι θεσμοί αμφισβητούνται και δεν παίζουν  κανένα ρόλο για έναν λαό που ζητάει πολλά περισσότερα από την προσχηματική διατήρησή τους. Οι βασικές διατάξεις για την αξιοπρέπεια και την ανθρώπινη επιβίωση καταργούνται με το πέρασμα του χρόνου και των ψηφισμάτων. Οι θεσμοί είναι υγιείς και ισχυροί όταν ανανεώνονται μαζί με τις κοινωνικές διεργασίες. Ο κ. Παπούλιας θεσμικά και με την αρμοδιότητα που του δίνει το αξίωμά του υποστήριξε τις αλλαγές της κυβέρνησης Παπανδρέου. Κλήθηκε από τον πρωθυπουργό για επανειλημμένες συναντήσεις εν όψει των κρίσιμων ψηφισμάτων στη Βουλή στο Προεδρικό Μέγαρο και εκείνος ανταποκρίθηκε. Δε θα μπορούσε να αρνηθεί, ωστόσο, με τις δηλώσεις του για στήριξη στην αιματοβαμμένη προσπάθεια της κυβέρνησης να σώσει τη χώρα και στις αλλαγές που πρέπει να γίνουν έδινε σταθερή ψήφο εμπιστοσύνης στην παράδοση της χώρας μας. Πολλές φορές προσπάθησε να εξισορροπήσει τις καταστάσεις, να ηρεμήσει τα πνεύματα ανάμεσα στο λαό και την πολιτική ηγεσία και υποστήριξε την  κοινωνική συνοχή. Με τη δύναμη που του δίνει το αξίωμά του, θα έπρεπε να στεριώσει τη δημοκρατία, παίρνοντας σαφή θέση στα τεκταινόμενα της χώρας και στηρίζοντας τις κοινωνικές διεκδικήσεις ανεξάρτητα από το πολιτική του καταγωγή. Η δημοκρατία απαιτεί ανανέωση των θεσμών και των κατεστημένων που έχουν σαπίσει. Γι' αυτό και ο κ. Παπούλιας έπρεπε ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας να φανεί ανανεωτικός και ενωτικός και να μην παραπαίει ανάμεσα στα καλέσματα του πρωθυπουργού και τα κελεύσματα της κοινωνίας. Η δημοκρατία ανήκει στους ανθρώπους και πάνω απ' όλα σε αυτούς που τη βάζουν μπροστά από όλους. Ναι, είναι λυπηρές οι δηλώσεις του μετά την αποχώρησή του από την παρέλαση όσο και η ίδια η αποχώρησή του από αυτήν για τον άνθρωπο που ήταν παρών στο 40. Αυτό δεν σημαίνει ότι απαλλάσσεται από κάθε είδους κριτική για την πορεία του σήμερα. Κάποτε πρέπει να μάθουμε να ξεκολλάμε από τους τύπους και να δίνουμε βάση στην ουσία των πραγμάτων. Και η ουσία είναι ότι δεν αμαυρώθηκε η σημασία των αγώνων του 1940 και όσων αντιμετώπισαν τη γερμανική κατοχή που υπήρξε μια από τις μελανότερες στιγμές για τους ανθρώπους της χώρας μας. Η ουσία είναι ότι το τυπικό του θεσμού των παρελάσεων έγινε η αφορμή για να αναδειχθεί η κρισιμότητα μιας άλλης εποχής. Οι κοινωνικές διεκδικήσεις του σήμερα χτύπησαν την πόρτα μιας εθιμοτυπικής παρέλασης που δεν ενοχλούσε κανέναν και όλοι τιμούσαν και δόξαζαν με δάφνες. Μπορεί να ξεκίνησε από μια συγκεκριμένη ομάδα αριστερών αλλά τι μπορούμε να πούμε για αυτούς που τελικά συγκεντρώθηκαν μαζικά; Οι δυο εποχές ενώνονται και αναδεικνύεται ότι οι λαοί πάντα επιβραβεύουν τους έντιμους πολιτικούς. Δικτατορία και δημοκρατία. Τι σχετικές έννοιες! Η άρνηση ήρθε από έναν δικτάτορα που έμεινε στην ιστορία ως πατριώτης. Τουλάχιστον εκείνος αρνήθηκε.

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Ελευθερία

Ελευθερία είναι μια αίσθηση βαθιά μέσα σου, τόσο βαθιά που σπαρταρούν τα σωθικά. Είναι η φωνή που σε καλεί να ξεγυμνωθείς επιτέλους από τα καλύμματα. Είναι η επιλογή που δεν μπορείς να μην ακολουθήσεις, η ανάσα που ρουφάς ασταμάτητα. Είναι το κοίταγμα ενός πουλιού, οι σκέψεις που τρέχουν χωρίς σαφή προορισμό και σε πάνε σε μέρη που μπορεί και να μην υπάρχουν στη γη. Είναι κάτι παραπέρα από το φόβο, από τα γέλια, τις γκριμάτσες, τους χλευασμούς και τις κοσμοθεωρίες των άλλων. Είναι ο ένας και μοναδικός εαυτός σου, η αλήθεια που σε κάνει ένας άνθρωπος να ξεθάβεις από μέσα σου, το ξεπέρασμα των αναστολών, των δισταγμών, των απαγορευμένων επιθυμιών. Είναι η εκχύλιση των πόθων, η αποδοχή των παθών, το κράτημα μιας μέσης πάνω σε μια μηχανή που τρέχει σε λεωφόρο. Είναι τα αισθήματα που απλά προκύπτουν και δε συγκρατούνται, οι μουσικές που γράφτηκαν για σένα, τα ποιήματα που περιγράφουν εσένα, τα γέλια του κόσμου που συσσωρεύτηκαν σε εσένα. Είναι οι ρυθμοί που σε κουνούν χωρίς να το θέλεις, τα μαλλιά που ανεμίζουν και δε σε αφορά, η βροχή που σε μουσκεύει και δεν καταριέσαι για την τύχη σου. Είναι η αλήθεια που λες χωρίς να σε σταματούν τα δυο μάτια που κοιτάς απέναντί σου, είναι η άποψη που υποστηρίζεις χωρίς να κωλύεσαι στον αντίλογο, είναι η σκέψη που λες κι ας πονάει. Είναι το t-shirt που φοράς σε ένα γάμο αδιαφορώντας για τα διερχόμενα louis vuitton. Είναι η μουσική που ακούς και σε απογειώνει, αυτή που οι άλλοι απεχθάνονται. Είναι να τραγουδάς δυνατά στο δρόμο το τραγούδι που ακούς στο ράδιο, τα ντραμς που παίζεις στο ρυθμό του, το αυθόρμητο και χωρίς απαιτήσεις φλερτ στα ΜΜΜ. Είναι οι στιγμές που ονειρεύτηκες και έζησες, οι αβίαστες εκφράσεις που παίρνεις απέναντι στη ζωή. Είναι ο εαυτός σου στο έπακρο.

Beautiful Maria από The Mambo Kings
http://www.youtube.com/watch?v=HMmW4fYfzbA

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Άξιον Εστί


Mε το λύχνο του άστρου
μελωποιημένη ποίηση Οδυσσέα Ελύτη
απόσπασμα από το Άξιον Εστί (1959)
Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας


Με το λύχνο του άστρου στους ουρανούς εβγήκα
στο αγιάζι των λειμώνων στη μόνη ακτή του κόσμου
που να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ


Τα κορίτσια μου πένθος για τους αιώνες έχουν
τ' αγόρια μου τουφέκια κρατούν και δεν κατέχουν
που να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Επίκαιρα

Απογοήτευση, θλίψη, παράνοια, τρέλα, χάος και παράλυση. Οι διαβεβαιώσεις για την αποφυγή της πτώχευσης καταρρέουν για μια ακόμα φορά. Με σιγουριά οι πολιτικοί μας μάς καθησύχαζαν για τη σωτηρία της χώρας και τη δεδομένη ανοχή των ευρωπαίων. Σε λίγες μέρες όλοι περιμένουν το κούρεμα του ελληνικού χρέους κατά 50% το πιθανότερο. Συμπέρασμα: αδυναμία αποπληρωμής των χρεών μας προς τους δανειστές. Η χρεοκοπία μιας οικονομίας που προκάλεσε έριδες μεταξύ των αρχηγών των πλουσιότερων χωρών της Ευρωζώνης και της παγκόσμιας οικονομίας και απείλησε με απουσία δημοσίας αιδούς την οικουμενική οικονομία. Έχει θράσος η χώρα μας. Πιο πολύ γιατί έφτασε σε σημείο την Άνγκελα Μέρκελ να υποκύψει στον κακό της εαυτό και να νουθετεί μια χώρα που δε βρίσκεται στη δικαιοδοσία της. Πλεονέκτημα: η γερμανίδα καγκελάριος απέκτησε το δικαίωμα να επεμβαίνει στα του οίκου μας και μάλιστα να ασκεί αυστηρότατη κριτική για τις προσπάθειες που δεν έχουμε κάνει, για το νωχελικό κράτος μας και τις χρόνιες παθογένειες που βλακωδώς διαιωνίζονται. Η φρέσκια πρόταση της κας Μέρκελ είναι η υποβολή της χώρας μας σε μόνιμο καθεστώς επιτήρησης. Διαψεύδεται επίσημα από τον κ. Αλταφάζ. Στην πραγματικότητα, το Βερολίνο έχει αναλάβει τις προγραμματικές δηλώσεις για τα επικείμενα σχέδια της Ευρώπης σχετικά με τη διαχείριση του ελληνικού χρέους αφού έχει προλάβει κάθε δήλωση της ΕΚΤ. Και ακόμα και αν αυτό διαψεύδει ό,τι ισχυρίζεται η ισχυρή γερμανίδα, στο τέλος έρχεται η απόλυτη ταπείνωση για το διεθνή οργανισμό. Ασκεί ισχυρή πολιτική γιατί δεν φαίνεται διατεθειμένη να διακινδυνεύσει την πολιτική της θέση στη Γερμανία και να θέσει την οικονομία της χώρας της στο έλεος μιας χώρας που διεθνώς έχει επιδείξει αναξιοπιστία. Το θέμα είναι ότι λειτουργούν καλά οι ευρωπαίοι. Αντίθετα, η Ελλάδα έχει παραδοθεί στις απαιτήσεις τους χωρίς σκέψη για διαπραγμάτευση ή για πιο διαλλακτικά μέτρα που στρέφονται υπέρ των πολιτών και όχι εναντίον τους. Είναι η χώρα που πραγματοποιείται σύγκληση πολιτικών αρχηγών την προηγουμένη της ψήφισης νομοσχεδίων που έχει επιβάλλει το ΔΝΤ με σκοπό να βρεθεί η συναίνεση στα γρήγορα και να έχει ένα καθαρό πρόσωπο στο εξωτερικό, που η κυβέρνηση απειλεί για την καταστροφή της χώρας αν δεν ψηφιστούν τα εν λόγω νομοσχέδια την ίδια στιγμή που έχει δείξει ανελέητη πολιτική και έχει εκθέσει ανεπανόρθωτα τον εαυτό της στον κόσμο και στους πολίτες της, με κυβέρνηση τα μέλη της οποίας καταψηφίζουν τις ασκούμενες πολιτικές της ηγεσίας και διχάζονται ανάμεσα στην ηθική και τη βούληση των ψηφοφόρων και τις εντολές της αρχηγίας. Η κ. Κατσέλη μετά την καταψήφιση του άρθρου 37 του πολυνομοσχεδίου διαγράφηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και φυσικά αυτό δεν αποτελεί είδηση. Η διαγραφή ενός βουλευτή που αντιστέκεται στην θέληση της κεντρικής πολιτικής αποτελεί δεδομένο. Η προσφυγή του κόσμου αποκλειστικά και μόνο στην αξιωματική αντιπολίτευση ως διέξοδο από την κυβέρνηση που κατέστρεψε τη χώρα και υποθήκευσε τις δυνατότητές της για πολλά χρόνια είναι προβλέψιμη αλλά ακατανόητη, με την προϋπόθεση ότι τα γκάλοπ είναι αξιόπιστα. Η απόρριψη του παρόντος πολιτικού συστήματος και συνολικά των πολιτικών κομμάτων είναι ενδεικτική και δίκαιη. Αλλά η μία μέρα απεργίας και συγκέντρωσης στην πλατεία Συντάγματος δεν είναι λύση ούτε και απειλητικό μέσο για μια κυβέρνηση που ασκεί η ίδια απειλητική πολιτική. Μαζική κινητοποίηση δεν είναι πλέον η συγκέντρωση 140.000 ανθρώπων στο κέντρο της πόλης. Είναι η πρακτική και συνεχιζόμενη συστράτευση όλης της πόλης για να πιεστούν οι τράπεζες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι πολιτικοί, η οικονομία. Με αυτόν τον τρόπο θα φύγουν όσοι πρέπει και θα έρθουν στην εξουσία άνθρωποι που μπορούν να διαχειριστούν την κρίση με ένα πιο βιώσιμο τρόπο για όλους. Σε καμία περίπτωση δεν υποτιμάται το γέμισμα των δρόμων από ανθρώπους που ξαναγίνονται ρομαντικοί. Αλλά αυτό απαιτεί αυστηρή συχνότητα. Είναι σαν να έχουμε κάνει διάγνωση της αρρώστιας αλλά να μη θέλουμε να αναρρώσουμε. Είναι σχεδόν μαζοχιστικό. Είναι στενάχωρο για αυτούς τους ρομαντικούς που βγήκαν στους δρόμους τούτη τη φορά, να υπερκαλύπτονται από τις γραφικές καταστροφές της πόλης και τους ανέντιμους "γνωστούς" που δεν έχουν λόγω ιδεολογικής ύπαρξης πια, ο ρόλος τους αποκαλύφθηκε. Άλλη μια πορεία μετρά έναν θάνατο. Από την ένταση, τα δακρυγόνα, τους ξυλοδαρμούς. Αυτές είναι οι συνήθεις αιτιολογίες σε μια χώρα που ψάχνει να βρει την ψυχή της: που να βρω την ψυχή μου, το τετράφυλλο δάκρυ.

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Άξιον Εστί



Οδυσσέας Ελύτης, Μίκης Θεοδωράκης, Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Όλη η ζωή ενσαρκωμένη σε ανατριχιαστικές λέξεις, μία μουσική απέραντη που κυκλώνει όλο τον κόσμο και ενώνει τους ανθρώπους, μία φωνή ακέραιη, σταθερή και άχρονη. Το Άξιον Εστί αγγίζει τις ψυχές και συγκινεί το κορμί από τη ρίζα του. Είναι τόσο σύγχρονο και αιώνιο που συγκλονίζει. Η ελληνική δημιουργία στο ύψιστό της σημείο. Ας μη λησμονηθεί ποτέ, αποτελεί παρηγοριά στους Έλληνες. Άλλωστε, γράφτηκε σε δύσκολους καιρούς γι' αυτό και του αξίζει να παραμένει ζωντανό όσο και όπως υπάρχουμε.


Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν
και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε
οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο


Στα ανοιχτά του πελάγου με καρτέρεσαν
με μπομπάρδες τρικάταρτες και μου ρίξανε
αμαρτία μου να 'χα κι εγώ μιαν αγάπη
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο


Τον Ιούλιο κάποτε μισανοίξανε
τα μεγάλα μάτια της μες στα σπλάχνα μου
την παρθένα ζωή μια στιγμή να φωτίσουν
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο




Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

Stupid


Από Sarah McLachlan


Ιδανικό για το βροχερό και γεμάτο έμπνευση καιρό!

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Carlos Santana


While my guitar gently weeps (feat India Arie & Yo-yo Ma)



Europa



Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Λάσπη και δυσωδία

Για ένα ακόμη φθινόπωρο, οι δρόμοι μετατρέπονται σε χειμαρρώδη ποτάμια που παρασύρουν σκουπίδια από τους γεμάτους κάδους σκουπιδιών των δήμων της Αττικής. Ποιοι μπλε κύριε, ακόμη και αυτοί της ανακύκλωσης, επιβεβαιώνουν περίτρανα τη γραφικότητα της ελληνικής καρικατούρας και την τραγικότητα της κατάστασης της χώρας μας. Πιστεύετε ότι οι απεργίες πιέζουν την κυβέρνηση; Εγώ πάλι καθόλου. Όταν ένα πολιτικό σύστημα είναι αποφασισμένο να ασκήσει συγκεκριμένη πολιτική, επικαλούμενο κάποιες αξίες και ιδανικά για την προκοπή και τη βελτίωση του τόπου, η κυβερνώσα εξουσία δεν είναι διατεθειμένη ούτε να καθίσει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, έτσι για τα μάτια του φιλοθεάμονος κοινού, βρε αδερφέ. Παρά τα πρόσφατα στολίδια γιαουρτιού, η δήλωση του κ. Καστανίδη περιείχε μια σοβαρή αλήθεια. Η κήρυξη της πτώχευσης θα αποτελούσε συνειδητή επιλογή και εν τέλει θα κρατούσαμε την ευθύνη των εαυτών μας στα χέρια μας. Έχουμε, λοιπόν, μία επιλογή με δύο πτυχές. Πτώχευση ή έξωθεν διδασκαλίες για προσαρμογή της ζωής μας σε επίπεδο πτώχευσης. Η πρωτοβουλία της πτώχευσης είναι έντιμη, η ευρωπαϊκή βοήθεια υποκριτική και πλήρως αναχρονιστική, τουλάχιστον με τον τρόπο που εφαρμόζεται. Η κατάργηση της συλλογικής σύμβασης εργασίας, θέτει σε υποβάθμιση τον εργασιακό κόπο και τις κοινωνικές υπηρεσίες που προσφέρονται από τους πολίτες. Η εργασία μοιάζει ζητούμενο και όχι δεδομένο, πόσσω μάλλον μετά το ιστορικό "ένας εργαζόμενος σε κάθε νοικοκυριό". Ένας μισθός ή καλύτερα ένας κουρεμένος μισθός για μια οικογένεια με τις ίδιες απαιτήσεις, τα ίδια έξοδα, την αύξηση των φόρων, την αύξηση των τιμών, την επιβολή της φορολογίας σε ένα αγαθό ζωτικό και απαραίτητο, όπως το ρεύμα, το ράλι που κάνουν βενζίνη και πετρέλαιο. Μπορείτε κύριοι γραβατωμένοι να ανταπεξέλθετε εσείς με αυτές τις συνθήκες; Εσείς που θρηνείτε για τη μείωση του μισθού του βουλευτικού αξιώματος, εσείς που σας πληρώνουμε από τον μισό μισθό μας τα πολυτελή αυτοκίνητα με τα φιμέ τζάμια, έτσι για να μη βλέπετε απ' έξω λίγη από τη λάσπη και τη δυσωδία της πόλης τούτης και χαλάσει η αισθητική σας, οι υψηλοί και ευγενικοί σας τρόποι, που τραβάτε τα καθίσματα πιο πίσω γιατί δε χωράτε άλλο πια από τόσο φαγητό, εσείς που χρησιμοποιείτε το γυμναστήριο της Βουλής για τις γιόγκες σας, αυτό που χρηματοδοτήθηκε από το ελληνικό κράτος για να μην ξοδέψετε τα λεφτά σας, τόσα παίρνετε, κρίμα είναι!, εσείς που παίρνετε δημόσιο χρήμα για τα ταξίδια των διαπραγματεύσεων, τέτοιες διαπραγματεύσεις σας ζητήσαμε εμείς; Για την προσωπική σας ασφάλεια, μην γίνετε θύματα του κοινωνικού θυμού. Έχετε κλείσει τα μάτια στην κοινωνία την οποία κληθήκατε να υπηρετήσετε με συνείδηση. Έφυγε η συνείδηση, έμειναν τα κλειστά μάτια, τα βουλωμένα αυτιά, τα σκυθρωπά πρόσωπα, η μαυρίλα που αντικατοπτρίζεται στους βρεγμένους δρόμους, αντί για τα ιριδίζοντα νερά. Φταίτε γιατί δε σκεφτήκατε ποτέ αν μπορεί να τα καταφέρει ένας άνθρωπος με αναπηρία, ένας άπορος που ζητά σύνταξη τέτοιου είδους και του επιβάλατε να πληρώσει 45 ευρώ. Ο άπορος, να πληρώσει. "45 σφαλιάρες στον Παπανδρέου που το ψήφισε", αυτή ήταν η απάντηση. Σας ευχαριστεί κε Πρωθυπουργέ; Εσείς που πονάτε τον άπορο, τον πολίτη, το συνταξιούχο, τον μισθωτό, τον άρρωστο, τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες. Ως μονάδες τις αντιμετωπίσατε κε Πρωθυπουργέ, ως μονάδες που τις πετάτε στον σύγχρονό μας Καιάδα. Εσείς που επινοήσατε τις μετατάξεις, με το πρόσχημα της τακτοποίησης όσων ατόμων κινδύνευαν με έξοδο από το δημόσιο και τοποθετήσατε εργαζομένους σε άσχετα τμήματα, καταργώντας τους κλάδους εργασίας τους και δυσκολεύοντας το έργο των κοινωνικών υπηρεσιών. Γιατί θα έπρεπε να σκεφτείτε κύριε, ότι η κάλυψη θέσεων απαιτεί εκπαίδευση και εκσυγχρονισμό και ένας εργαζόμενος με 25 χρόνια δημόσιας προϋπηρεσίας δε δύναται να προσαρμοστεί στα σημερινά δεδομένα. Γι' αυτό διατηρείτε ακόμα, αυτό που έχει απομείνει ως δημόσιο τομέα, δύσκαμπτο και απρόσιτο για την εξυπηρέτηση του πολίτη και δεν τοποθετούνται νέοι άνθρωποι που είναι ικανοί και χρήσιμοι. Γι' αυτό ιδρώνουν οι πολίτες όταν σκέφτονται ότι θα επισκεφθούν μία δημόσια υπηρεσία, γι' αυτό οι υπάλληλοι που πλαισιώνουν τους δημόσιους φορείς αντιμετωπίζονται με απέχθεια και εκνευρισμό όταν πέφτει το σύστημα, όταν δεν υπάρχει επαρκή ενημέρωση. Τέτοιοι μισθοί αξίζουν σε ένα τέτοιο σύστημα που δημιουργήσατε για να μοιράσετε θέση και χρήμα και στη συνέχεια να μας τα πάρετε περήφανα. Τέτοιοι δρόμοι είναι οι δημόσιοι, όταν τα χρήματα που πέρασαν από πολλά υπουργικά χέρια δεν αξιοποιήθηκαν για την ορθή διαχείριση των υδάτων και των αποχετευτικών συστημάτων. Και ξέρετε τι συναίσθημα είναι όταν έρχεται πάνω σου το κύμα νερού που σηκώνεται από ένα φουριόζικο διερχόμενο αυτοκίνητο; Μένεις για ένα λεπτό ακίνητος για να κοιταχτείς, να συνειδητοποιήσεις και να θαυμάσεις το επίτευγμά του. 

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

California Dreaming


Μια ωραία διασκευή ενός ιστορικού κομματιού.
Ένα καλοκαιρινό απογευματάκι δίπλα στη θάλασσα...

Night in white satin


The Moody Blues

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

Θυμήσου, σώμα

Σώμα, θυμήσου, όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,
όχι μονάχα τα κρεββάτια που πλάγιασες,
αλλά κ' εκείνες τες επιθυμίες που για σένα
γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,
κ' ετρέμανε μες στην φωνή - και κάποιο
τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.
Τώρα πια που είναι όλα μέσα στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες - πώς γυάλιζαν,
θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν
πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.

Κ.Π. Καβάφης

Εμείς και το δημόσιο

Ένα απόλυτα ειλικρινές και θαρραλέο άρθρο του Ριχάρδου Σωμερίτη που με βρίσκει σύμφωνη.
Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ on line (http://www.tovima.gr/)
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=423122&h1=true

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

Poor vice

Είναι σχεδόν συγκινητικό! Πρέπει όλοι να κινητοποιηθούμε για να μη χάσει ένα από τα 7-8 σπίτια του ο κ. Πάγκαλος και μην έρθει ο έτερος αντιπρόεδρος στη δύσκολη θέση να κινηθεί νομικά εναντίον του. Άλλωστε η περιουσία του μοιάζει με αυτή ενός μισθωτού ή συνταξιούχου. Προβλέπω ότι θα βρίσκεται ανάμεσά μας, θα συμμετέχει στις διαμαρτυρίες και θα μουτζώνει τη Βουλή. Είναι και αυτός θύμα της φορολογικής επιδρομής που επιφυλάσσει για όλους η κυβέρνηση. Συνειδητοποιείστε, λοιπόν, ότι ο β' αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είναι με το μέρος μας. Εκείνος παλεύει για το 7ο σπίτι του κι υπάρχουν άνθρωποι που αρχίζουν και επιβιώνουν μόλις στη σκιά του ορίου της φτώχειας. Τη στιγμή που το σχέδιο της τρόικας και τα μέτρα που υλοποίησε η κυβέρνηση απέτυχαν παταγωδώς, διακινδυνεύοντας την αξιοπιστία του ευρώ, της παγκόσμιας οικονομίας, της χώρας μας και φυσικά της εθνικής μας οικονομίας, η αύξηση του ΦΠΑ και η αύξηση του ορίου φοροαπαλλαγής από το 25% στο 60% δηλώνει την πλήρη αποτυχία στους υπολογισμούς που έκαναν τα υψηλά κεφάλια της παγκόσμιας οικονομίας. Σε περίοδο κρίσης η αύξηση του φορολογικού συντελεστή δε θα επαναφέρει την ανάπτυξη και την ευημερία. Θα πετύχει την οικονομική και κοινωνική αφαίμαξη των πολιτών (οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι). Υπάρχουν πολλά πράγματα που δε χρειάζεσαι και μπορείς να αποφύγεις την αγορά και άλλα πολλά που χρειάζεσαι. Γιατί δε ζούμε στην εποχή των σπηλαίων, ζούμε σε μια ευρωπαϊκή χώρα. Μόνο που ευρωπαϊκή χώρα δε σημαίνει ότι ανήκουμε στην ενδοχώρα της ηπείρου αυτής αλλά στην ενδοχώρα μιας ένωσης οικονομικής που όταν απαιτείται θα συμβάλλει στη διάσωση μιας χώρας και θα εξασφαλίζει ανάπτυξη, ευημερία στους πολίτες της και όρους ζωής σύμφωνους με την εποχή και τις απαιτήσεις της. Αν στόχος είναι ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια, το οικοδόμημα αυτό δηλώνει απουσία ταυτότητας και προσανατολισμού. Μας επαναφέρει στις απαιτήσεις του Μεσαίωνα. Η καταναλωτική δύναμη συρρικνώνεται αλλά οι τιμές δεν επηρεάζονται. Αναρωτιέμαι πότε οι παντογνώστες της τρόικας διαπιστώσουν την καταστροφή που πραγματοποιείται στην αγορά, αφού από αυτούς συντηρείται το σύστημά τους, και στους πολίτες από τους οποίους, εν τέλει, διαμορφώνονται οι ανάγκες και οι κανόνες της αγοράς. Καημένε αντιπρόεδρε, έχεις τη συμπόνοια μας!