Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Lo mejor pa ti


Αγαπημένοι Chambao, ταξιδεύοντας!

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

all over the world:one heart

Merry Christmas

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Πολλές λέξεις, λίγες πράξεις

Ένα ρητό της Ανατολής λέει ότι μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Όσα δείχνει ο φακός, όσα απαθανατίζει το μάτι, χαράσσονται στην ανθρώπινη μνήμη και η εσωτερική μας ηθική, όσα δεχόμαστε ή αρνούμαστε να δεχτούμε γιατί ο νους δεν μπορεί να τα συλλάβει, μάχονται με τη δύναμη των αδιαμφισβήτητων εικόνων, όσα γεγονότα διαδραματίζονται σε όλο τον κόσμο και ο εγωισμός μας, δεν επιτρέπει να τα "δούμε". Η διαμάχη με τον εαυτό σου είναι εκκρεμής!


            Εικόνα 1: η εικόνα τραβήχτηκε στο Σουδάν από τον Kevin Carter

"I am depressed ... without phone ... money for rent ... money for child support ... money for debts ... money!!! ... I am haunted by the vivid memories of killings and corpses and anger and pain ... of starving or wounded children, of trigger-happy madmen, often police, of killer executioners ... I have gone to join Ken [recently deceased colleague Ken Oosterbroek] if I am that lucky."  Είναι ό,τι βρέθηκε στο ημερολόγιό του μετά το θάνατό του στα 33 του, από δηλητηρίαση του μονοξειδίου.




Εικόνα 2: τραβήχτηκε στο Σουδάν από τον James Machtway

"I have been a witness and these pictures are my testimony. The events I have recorded should not be forgotten and must not be repeated", του James Nachtway





Εικόνα 3: τραβήχτηκε από τον Steve Mccurry

Πρόκειται για την ίδια γυναίκα που είχε φωτογραφίσει πριν πολλά χρόνια στο Αφγανιστάν. Επέστρεψε εκεί, τη βρήκε και τη φωτογράφισε ξανά όπως την άλλαξε η ηλικία της. Τα πανέμορφα μάτια παραμένουν, με άλλη έκφραση, ωστόσο.

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Ravi Shankar





Στη μνήμη του βετεράνου του σιτά Ravi Shankar που σήμερα έφυγε από τη ζωή στα 92 του.

Χρήμα και Βουλή

Ένα άκρως ενδιαφέρον άρθρο για το πόθεν έσχες των αξιότιμων βουλευτών μας!

Του Κώστα Βαξεβάνη.

Jammu Africa


Ismael Lo

Απολογία


Ένας χείμαρρος λόγου, αξιών, ελευθεριών!
Η απολογία του Κώστα Βαξεβάνη.

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη.
Να τ' ακούσουν οι χτίστες απ' τις σκαλωσιές και να φιλιούνται με τον ήλιο
να το μάθουν στα καράβια οι θερμαστές και ν' ανασάνουν όλα τα τριαντάφυλλα
να τ' ακούσει η άνοιξη και να 'ρχεται πιο γρήγορα
να το μάθουν τα παιδιά για να μη φοβούνται το σκοτάδι,
να το λένε τα καλάμια στις ακροποταμιές, τα τρυγόνια πάνω στους φράχτες
να τ' ακούσουν οι πρωτεύουσες του κόσμου και να το ξαναπούνε μ' όλες τις καμπάνες τους
να το κουβεντιάζουνε τα βράδια οι πλήστρες χαϊδεύοντας τα πρησμένα χέρια τους

Να το φωνάξω τόσο δυνατά
που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο
καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει

Να τ' ακούσει ο χρόνος και να μην σ' αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ.


Τάσος Λειβαδίτης

Βρεγμένες γάτες

Θαρρείς ότι κατέκτησες την ευτυχία; Θαρρείς ότι ανέκτησες το χαμένο έδαφος κάτω από τα πόδια σου; Θαρρείς ακόμα ότι κάνεις τη σκοτεινή σου επανάσταση; Ο Χοσέ Μουχίκα, ο επονομαζόμενος ως ο πιο φτωχός πρόεδρος του κόσμου, διατείνεται ότι η ευτυχία επί της γης είναι τέσσερα πέντε πράγματα, τα ίδια από την εποχή του Ομήρου: η αγάπη, τα παιδιά, λίγοι φίλοι... Έξω ο κόσμος τρέχει να προλάβει το λεωφορείο, άλλοι διαμαρτύρονται για τις επαναλαμβανόμενες απεργίες των ΜΜΜ και τα χρήματα που ξοδεύουν άσκοπα για την έκδοση της μηνιαίας κάρτας, άλλοι προσπαθούν να κρατήσουν τις δουλειές τους, άλλοι πάλι χαζεύουν τις πλανόδιες μελωδίες στις εξόδους των σταθμών του μετρό. Ο άλλος κόσμος, αυτός ο ακόμα πιο έξω από εμάς θριαμβολογεί για τις σκληρές διαπραγματεύσεις, άξιες δημόσιου λόγου βεβαίως, αναφέρεται στις θυσίες που έπιασαν τόπο αλλά φυσικά κανένας λόγος για τα μέτρα που ακολουθούν κάθε μνημόνιο, για την ανεργία που όλο και καλπάζει, για τους νέους που μπαγιατεύουν σε καναπέδες, pc, μπυραρίες και δεκάδες άλλους που επιλέγουν τη φυγή, την εγκατάλειψη της χώρας για να απασχοληθούν ως εργάτες, δημοσιογράφοι, φωτογράφοι, σκηνοθέτες, προγραμματιστές κτλ. Γίνεται να τα καταφέρεις ως πρωθυπουργός με το να σηκώνεις το φρύδι για να δηλώσεις μεγαλοπρεπώς τη μαγκιά σου; Τη μαγκιά σου ως πρωθυπουργός μπορείς να την επιδείξεις σε εταίρους, κεφαλαιοκράτες, διεθνείς τοκογλύφους. Αλλά σαν τη βρεγμένη γάτα αποδέχεσαι, γιατί δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, νιώθεις στριμωγμένος, απειλημένος και φυσικά πολύ ευνοημένος. Την ημέρα ψήφισης του μνημονίου 3, την ημέρα της βροχής και της κάθαρσης, χιλιάδες άνθρωποι κατέκλεισαν το κέντρο από την Ομόνοια μέχρι το Σύνταγμα, διαφωνώντας, φωνάζοντας και υπομένοντας τον καιρό και έχοντας υπομείνει τους καιρούς, την ίδια στιγμή που νέες μέθοδοι εφαρμόζονταν έξω από το Κοινοβούλιο με μάνικες και πυροσβεστικά οχήματα. Μέσα στα έδρανα και οι αντιφρονούντες υπάλληλοι αγωνίζονται να διατηρήσουν τον ίδιο μισθό με τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Άλλωστε η θέση απαιτεί μοναδικά προσόντα. Ξέρετε τι ταλέντο χρειάζεται για να αλλάξει κανείς το ποτήρι με το νερό μόλις αλλάζει ο ομιλών βουλευτής; Οξύνοια πνεύματος και master πάνω στις πόσες φράσεις θα πνιγεί ο εισηγητής. Η αλληλεγγύη φτάνει εκεί που αρχίζει η ξεφτίλα της ευνοιοκρατίας και της φαμίλιας των κλάδων. Το πιο κλειστό επάγγελμα είναι η ευνοιοκρατία και αν δεν το ανοίξουν, η κοινωνία θα αργοπεθαίνει μαζί με την ελπίδα και την αξιοπρέπεια. Οι υποσχέσεις του Στουρνάρα επαρκούσαν για να επιστρέψουν στις εργασίες τους, άλλωστε ήταν μια συνηθισμένη μέρα, η κίνηση στο κέντρο ήταν σε σταθερούς ρυθμούς, οι πολίτες βρίσκονταν στις δουλειές τους, η οικονομία ήταν ανθισμένη, η φορολογία δεν αφορούσε τον κλάδο τους και η αύξηση των μισθών ήταν στα επόμενα σχέδια της κυβέρνησης. Κοινωνία και πολίτες δύο ταχυτήτων, οι φραπεδόφιλοι που παρακολουθούν σαν σε παρέλαση όσους συγκεντρώθηκαν στην πορεία, οι υπαλληλίσκοι που χρησιμοποιούν τη μορφή της πίεσής τους προς όφελος του κλάδου τους και όχι της κοινωνίας. Πολιτική ώρα μηδέν. Η τριανδρία μόνο ανδρεία δεν επιδεικνύει, συσκέπτεται πότε πότε, ανταλλάσσει απόψεις κι ύστερα διαμηνύει τις αμφιταλαντεύσεις της, τις δυσκολίες της υπόθεσης και εν τέλει την αίσια έκβασή της. Η λογική κοροϊδεύει την οικονομία, τους αριθμούς που, με τους πρόχειρους υπολογισμούς της Τρόικας, δεν βγαίνουν. Βία και εξέγερση των ηθών. Φασισμός και τρομοκρατία, μίσος που εκπορεύεται και καταλήγει στους ανθρώπους, στις ψυχές. Η πρωτοπορία που καταχωνιάστηκε κάπου στην ακρούλα ενός λαβύρινθου που έχει πολλές διακλαδώσεις και μπερδεύει. Και ένα κουβάρι από άλλη εποχή πλεγμένο που σιγά σιγά ξετυλίγεται και μαζί του πλέκει την περηφάνια για τη διαπλοκή και την κατάντια μας. Η αιώνια περηφάνια μας για τον Όμηρο υιοθετήθηκε από άλλους ανθρώπους εκτός Ελλάδας και έγινε τρόπος ζωής. Από αυτούς που υποστηρίζουν ότι η εργασία όταν ξεπερνά τη ζωή σου γίνεται σκλαβιά, ότι η ελευθερία και η ευτυχία βρίσκεται στα λίγα και καλά ανθρώπινα, από αυτούς που είναι πρόεδροι χωρών και όχι βασιλιάδες κρατών...