Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

Ζεϊμπέκικο


Σταύρος Ξαρχάκος

Ένα ανατριχιαστικό ζεϊμπέκικο, δείγμα της ελληνικής μουσικής.

Και όπως ακούστηκε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων.


Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Κιβωτός

Όλη τη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα να σωθούν απ' τον εαυτό τους
δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα,
γδαρθήκαμε σαν δυο ανυπεράσπιστοι εχθροί, σε μια στιγμή, 
αλλόφρονες, ματωμένοι, βγάλανε μια κραυγή σα ναυαγοί, 
που, λίγο πριν ξεψυχήσουν, 
θαρρούν πώς βλέπουν φώτα, κάπου μακριά.
Κι όταν ξημέρωσε, τα σώματά τους σα δυο μεγάλα ψαροκόκκαλα ξεβρασμένα στην όχθη 
ενός καινούργιου μάταιου πρωινού.

Τάσος Λειβαδίτης

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Unhate


Μια υποδειγματική διαφήμιση για τη νέα καμπάνια της εταιρείας United Colours of Benetton. Όταν όλα τα χρώματα του κόσμου ενώνονται, μόνο ένας τίτλος μπορεί να μπει: unhate.
Δημιουργία βίντεο United Colours of Benetton

Ain't no sunshine

Bill Withers

Τα δυο Μ

Κάποτε υπήρξε ένα κοριτσάκι που δε βρίσκεται πια μαζί μας. Νεφέλη έγινε, σκόνη και σκιά. Είχε την ψευδαίσθηση ότι μπορούσε να κατακτήσει τον κόσμο, ότι μπορούσε με μια χρυσόσκονη να τον μετατρέψει σε επίγειο παράδεισο, ότι μπορούσε να βγάλει από το λυχνάρι ό,τι είχε φανταστεί για τούτον. Πίστευε ότι οι ποιητές τής ανήκουν, ότι οι μουσικές γράφτηκαν για εκείνη, ότι οι ήρωες των παραμυθιών και των ταινιών περιγράφουν το ηχόχρωμά της στο χρόνο. Δεν κατάλαβε ότι αυτά ήταν η παρηγοριά της όταν όλοι θα την άφηναν. Το χαμόγελό της έγινε έμπνευση για κάποιους, η παρουσία της γέμιζε το χώρο, πολλές φορές έκανε τα λουλούδια να ανθίσουν. Σιγά σιγά έπαυε να πιστεύει στους ήρωες και στα θαύματα, άρχισε να ζει στον κόσμο, αυτόν που αρνιόταν να πατήσει με τα πόδια της. Γιατί με αυτόν τον τρόπο είχε γεννηθεί. Γρήγορα ο κόσμος και οι άνθρωποι στάθηκαν πολύ λίγοι, δεν της ταίριαζαν. Την απογοήτευσαν, την πρόδωσαν. Με τις γροθιές της θρυμμάτιζε τα όνειρα και φυσούσε τη χρυσόσκονη. Συνήθισε να ζει με κλειστά πατζούρια, μακριά από το φως, τις φωνές και τη ζωντάνια. Κρυβόταν στα σκεπάσματα γιατί κρύωνε πολύ, έβρισκε βαρετά όσα πράγματα τη συγκινούσαν και τη γοήτευαν πριν. Εγκατέλειψε το πάθος της, το όνειρό της και ρίχτηκε με τα μούτρα στην ανάλωση, γιατί οι ανώτεροι νόμοι το απαίτησαν. Ζούσε ξεχασμένη και πληγωμένη, ανεπηρέαστη από κάθε ερέθισμα. Αγαπούσε τους ανθρώπους, τους κοιτούσε στα μάτια, δεν ξεχνούσε ποτέ κάθε ανάγκη ή παρουσία της στη ζωή τους. Γρήγορα, όμως, όταν αγρίεψαν οι καιροί και οι υποθέσεις, την εγκατέλειψαν. Αρνείται το μέτριο, γιατί όπου κι αν κοιτάξει βλέπει πάντοτε το ιδανικό, η περήφανη παραδοχή της. Ατίθαση, γοητευτική, ρομαντική. Εμπιστευόταν τη θάλασσα, την ελπίδα, τη φαντασία της. Σβήνει πια τα κεριά, η φλόγα το ίδιο ψυχορραγεί. Καμιά φορά κοιτάζει απ' την κλειδαρότρυπα. Ματαίωση και μοναξιά.

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Suspicious minds

Elvis Presley

She is not you

Elvis Presley

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Αυτονομία αλλά όχι ανεξαρτησία

3 Φεβρουαρίου 1830. Έχουν περάσει 181 χρόνια από τότε. Ήταν η ημερομηνία που υπογράφτηκε το Πρωτόκολλο του Λονδίνου που ορίζει την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος. Δυο χρόνια μετά το τέλος της ελληνικής επανάστασης οι μεγάλες δυνάμεις Ρωσία, Γαλλία και Αγγλία ανακηρύσσουν την Ελλάδα κυρίαρχη και ανεξάρτητη. Στο γύρισμα της Ιστορίας, η Ευρώπη ζητά και πάλι γραπτές εγγυήσεις, για την αντιστροφή των όρων αυτή τη φορά. Εγγυήσεις για συμφωνία στη συνέχιση της εποπτείας της τρόικας και αποδοχή του τέλους της ανεξαρτησίας. Το αυτόνομο κρατίδιο της Ελλάδας δημεύει την περιουσία, εισάγει ξένους επενδυτές για την πλήρη εκμετάλλευση της παρθένας αναξιοποίητης γης του, ξαναβιώνει αναχρονιστικές αντιλήψεις, ενθαρρύνει ανέντιμους και άτολμους πολιτικούς αρχηγούς, αποκηρύσσει τους δημοκρατικούς θεσμούς, δηλώνει ελλειπή πολιτική και πολιτισμική σκηνή και γυρνάει το πρόσωπο στο παρελθόν. Για τις περήφανες αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου τα επίσημα χείλη μίλησαν για νίκη στις διαπραγματεύσεις και σωτηρία της χώρας. Στους πραγματικούς αποδέκτες, η ημερομηνία αυτή, προσθέτοντας και τη χρονολογία -2011-, σημαίνει χρόνια επώδυνης λιτότητας με μείωση μισθών, αβεβαιότητα, εκτίναξη της ανεργίας και μηδενική προοπτική ανάπτυξης. Ήδη η κυβέρνηση Παπανδρέου έπεσε έξω στους υπολογισμούς της για τον προϋπολογισμό. Η πρόβλεψη για τη μείωση του χρέους το 2020 είναι στο 120% του ΑΕΠ, ποσοστό που δεν καθιστά βιώσιμη τη διαχείρισή του. 10 χρόνια μετά, δηλαδή, την προσφυγή στο διεθνή μηχανισμό οικονομικής στήριξης και εποπτείας, η χώρα μας θα αδυνατεί να έρθει σε ορθή οικονομική πορεία και βιωσιμότητα και οικονομική ανεξαρτησία. Την ημερομηνία αυτή, η Ελλάδα κήρυξε επίσημα πτώχευση στα δημόσια οικονομικά της υπό το πέπλο του ευρωπαϊκού σωσιβίου. Οι εξαγωγές θα αποθαρρυνθούν γιατί οι νέοι επιχειρηματίες θα διστάζουν να προωθήσουν μια επιχείρηση ή ακόμα και να επεκτείνουν μια ήδη υπάρχουσα την ίδια στιγμή που η δυσπιστία στις αγορές του εξωτερικού θα αυξάνεται. Οι εισαγωγές φθηνών προϊόντων και υπηρεσιών από διεθνείς αγορές θα βομβαρδίσουν την ελληνική κοινωνία που θα αδυνατεί να πληρώσει τους φόρους και τα νέα διαδοχικά μέτρα που θα επιβάλλονται για να ανταποκριθεί η χώρα στους στόχους για μείωση των ελλειμμάτων. Ποιος ξέρει αν δε θα επακολουθήσει νέο κούρεμα του χρέους και μεγαλύτερες μειώσεις μισθών. Το αποτέλεσμα μετά από 181 χρόνια ανεξάρτητου κράτους είναι εξευτελιστικοί μισθοί με εκπτώσεις στον τρόπο ζωής, στις υπηρεσίες, στα όνειρα και εγκατάσταση στο ελληνικό κράτος πολυεθνικών που θα ισοπεδώνουν την εγχώρια παραγωγή και θα σημειώνουν αναντίστοιχα κέρδη σε σχέση με τις κοινωνικές παροχές. Ο  Παπαδήμος σαν άλλος Λεοπόλδος καλείται να "βγάλει την Ελλάδα από τη δεινή θέση" και να αναλάβει τη διαχείριση του νέου κράτους, μια νέα εξάρτηση από τους δανειστές, τους Ευρωπαίους, τους μηχανισμούς στήριξης. Το ίδιο θα κάνουν και οι επερχόμενες κυβερνήσεις. Ο πρωθυπουργός που χρίστηκε από δυο τρεις ανίδεους πολιτικάντηδες για να καλύψει μπαλώματα είναι γνωστός τεχνοκράτης και φημισμένος για τα στοιχεία που λάθως έβαλαν τη χώρα μας στη ζώνη του ευρώ στην πρωθυπουργία Σημίτη. Θυμάστε τον τρόπο που πανηγύριζε ο τότε πρωθυπουργός την εισαγωγή στο νέο νόμισμα, όπως και όλοι μας, αγνοώντας τις συνέπειες και το παρασκήνιο. Ο Σαρκοζί είχε κατηγορήσει τον κ. Παπαδήμο για πλασματικά στοιχεία, ωστόσο, σήμερα δέχεται ευχαριστημένος την πολιτική "σταθερότητα" της χώρας μας με την εκλογή του ίδιου προσώπου στην πρωθυπουργία. Η Goldman Sachs έπαιξε φυσικά και σε αυτή την περίπτωση πρωτεύοντα ρόλο, όπως και σε πολλά παγκόσμια παιχνίδια οικονομικού τύπου αμφισβητούμενης ηθικής. Η επόμενη δόση θα καταβληθεί με εφαρμογή σκληρότερων κοινωνικών μέτρων παρά τις δεσμεύσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου. Η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές θα συνεχίσει το έργο Παπαδήμου-Τρόικας. Για τους  νέους που αισθάνονται τυχεροί για την εργασία τους και καμία σχέση δεν έχει με το αντικείμενο των ονείρων και των σπουδών τους, που τίθεται εν αμφιβόλω η υπόθεση για τη συνταξιοδότησή τους, που ζουν επιβιώνοντας χωρίς χρήμα για ενδιαφέροντα, για τους οικογενειάρχες που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις, για τους συνταξιούχους που τα χρόνια εργασίας τους αντιστοιχούν σε εξευτελιστικές συντάξεις, η επόμενη κυβέρνηση δε θα έχει τη δική τους σφραγίδα γιατί δυστυχώς ο λαός μας έμαθε να ελπίζει και ελπίζοντας ξέχασε να αξιολογεί, να κρίνει με τη λογική, να επικροτεί και να απορρίπτει. Στη Γερμανία οι 7 ώρες εργασίας αμείβονται αξιοπρεπώς. Στην Ελλάδα, η εργασία έχει υποτιμηθεί και οι ώρες απασχόλησης ξεπερνούν τις φυσιολογικές και η αξία τους είναι δυσανάλογη. Η χώρα που οι πολίτες της εργάζονται ανθρώπινες ώρες και ο μισθός τους τούς εξασφαλίζει μια ευυπόληπτη ζωή, αξιολόγησε τους Έλληνες ως τεμπέληδες και προέταξε λαϊκίστικες μεθόδους για να προσβάλλει τη χώρας μας. Μάθετε ότι στην Ελλάδα που εσείς φτιάξατε με τα μέτρα, βγάλατε σε εφεδρεία έναν ολόκληρο λαό που ζει στα όρια της φτώχειας, με υψηλά ποσοστά ανεργίας, ανέγγιχτους φόρους, αναπόφευκτα χαράτσια, απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, εξευτελιστικούς μισθούς και εκμετάλλευση της αξίας της απασχόλησης. Μάθετε ότι και η χώρα σας χρωστάει, ότι και η Ελλάδα μπορεί να εξάγει τον δικό της μοναδικό πλούτο, ότι γνωρίζουμε ότι "το μαύρο πρόβατο" ήταν η πρόφαση, ότι πάνω και από εσάς βρίσκονται οι τραπεζίτες, οι τεχνοκράτες, αυτοί που διαχειρίζονται το παγκόσμιο χρήμα και άνθρωπο. Η κεντροδεξιά στην Ισπανία κέρδισε τις εκλογές και η Ουγγαρία προσέφυγε στο ΔΝΤ για οικονομική στήριξη, τη στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά στις μεσογειακές χώρες. 

Feeling good

Nina Simone

You will never know

Imany

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Τελευταίος σταθμός

Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι πού μ' αρέσαν.
Τ' αλφαβητάρι των άστρων που συλλαβίζεις
όπως το φέρει ο κόπος της τελειωμένης μέρας
και βγάζεις άλλα νοήματα και άλλες ελπίδες,
πιό καθαρά μπορείς να το διαβάσεις.
Τώρα πού κάθομαι άνεργος και λογαριάζω
λίγα φεγγάρια απόμειναν στή μνήμη
νησιά, χρώμα Θλιμμένης Παναγίας, αργά στή χάση
ή φεγγαρόφωτα σε πολιτείες του βοριά ρίχνοντας κάποτε 
σέ ταραγμένους δρόμους ποταμούς καί μέλη ανθρώπων
βαριά μία νάρκη.
Κι όμως χτές βράδυ εδώ, σέ τούτη τη στερνή μας σκάλα
όπου προσμένουμε την ώρα της επιστροφής μας να χαράξει
σάν ένα χρέος παλιό, μονέδα πού έμεινε γιά χρόνια 
στήν κάσα ενός φυλάργυρου, καί τέλος
ήρθε ή στιγμή τής πλερωμής κι ακούγονται
νομίσματα να πέφτουν πάνω στό τραπέζι-
σέ τούτο το τυρρηνικό χωριό, πίσω από τη Θάλασσα του Σαλέρνο
πίσω από τα λιμάνια του γυρισμού, στήν άκρη 
μιάς φθινοπωρινής μπόρας, τό φεγγάρι
ξεπέρασε τά σύννεφα, καί γίναν 
τά σπίτια στην αντίπερα πλαγιά από σμάλτο.
Σιωπές αγαπημένες της σελήνης.

Είναι κι αυτός ένας ειρμός της σκέψης, ένας τρόπος
ν' αρχίσεις να μιλάς γιά πράγματα που ομολογείς
δύσκολα, σέ ώρες που δέ βαστάς, σέ φίλο
πού ξέφυγε κρυφά καί φέρνει
μαντάτα από το σπίτι κι από τους συντρόφους,
καί βιάζεσαι ν' ανοίξεις τη καρδιά σου 
μή σέ προλάβει ή ξενιτιά καί τόν αλλάξει
Ερχόμαστε απ' τήν Αραπιά, τήν Αίγυπτο, τήν Παλαιστίνη
τή Συρία
τό κρατίδιο
της Κομμαγηνής πού' σβησε σάν το μικρό λυχνάρι
πολλές φορές γυρίζει στό μυαλό μας,
καί πολιτείες μεγάλες πού έζησαν χιλιάδες χρόνια
κι έπειτα απόμειναν τόπος βοσκής γιά τις γκαμούζες
χωράφια γιά ζαχαροκάλαμα καί καλαμπόκια.
Ερχόμαστε απ' τήν άμμο τής έρημος απ' τις Θάλασσες τού 
Πρωτέα,
ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες,
καθένας κι ένα αξίωμα σάν τό πουλί μές στό κλουβί του.
Τό βροχερό φθινόπωρο σ' αυτή τή γούβα
κακοφορμίζει τήν πληγή τού καθενός μας
ή αυτό πού θά 'λεγες αλλιώς, νέμεση μοίρα
ή μοναχά κακές συνήθειες, δόλο καί απάτη,
ή ακόμα ιδιοτέλεια να καρπωθείς το αίμα τών άλλων.
Εύκολα τρίβεται ό άνθρωπος μές στους πολέμους-
ό άνθρωπος είναι μαλακός, ένα δεμάτι χόρτο-
χείλια καί δάχτυλα πού λαχταρούν ένα άσπρο στήθος
μάτια πού μισοκλείνουν στό λαμπύρισμα τής μέρας
καί πόδια πού θά τρέχανε, κι άς είναι τόσο κουρασμένα,
στό παραμικρό σφύριγμα τού κέρδους.
Ό άνθρωπος είναι μαλακός καί διψασμένς σάν τό χόρτο
άπληστος σάν τό χόρτο, ρίζες τά νεύρα του και απλώνουν-
σάν έρθει ό Θέρος
προτιμά να σφυρίξουν τα δρεπάνια στ' άλλο χωράφι-
σάν έρθει ό Θέρος
άλλοι φωνάζουνε γιά νά ξορκίσουν τό δαιμονικό 
άλλοι μπερδεύονται μές στ' αγαθά τους, άλλοι ρητορεύουν.
Αλλά τά ξόρκια τ' αγαθά τίς ρητορείες, 
σάν είναι οί ζωντανοί μακριά, τί θά τά κάνεις;
Μήπως ο άνθρωπος είναι άλλο πράγμα;
Μήν είναι αυτό που μεταδίνει τή ζωή;
Καιρός του σπείρειν, καιρός του θερίζειν.

Πάλι τά ίδια καί τά ίδια, θά μού πείς, φίλε.
Όμως τή σκέψη τού πρόσφυγα, τή σκέψη τού αιχμάλωτου
τή σκέψη
του ανθρώπου σάν κατάντησε κι αυτός πραμάτεια
δοκίμασε νά τήν αλλάξεις, δέν μπορείς.
Ίσως και νά 'θελε να μείνει βασιλιάς ανθρωποφάγων
ξοδεύοντας δυνάμεις πού κανείς δέν αγοράζει,
νά σεργιανά μέσα σέ κάμπους αγαπάνθων
ν' ακούει τά τουμπελέκια κάτω απ' τό δέντρο τού μπαμπού,
καθώς χορεύουν οί αυλικοί με τερατώδεις προσωπίδες.
Όμως ό τόπος πού τόν πελεκούν καί πού τού καίνε σάν
τό πεύκο, καί τόν βλέπεις
είτε στό σκοτεινό βαγόνι, χωρίς νερό, σπασμένα τζάμια,
νύχτες καί νύχτες
είτε στό πυρωμένο πλοίο πού θά βουλιάξει καθώς τό δείχνουν οι στατιστικές,
ετούτα ρίζωσαν μές στό μυαλό καί δέν αλλάζουν 
ετούτα φύτεψαν εικόνες ίδιες μέ τά δέντρα εκείνα 
πού ρίχνουν τά κλωνάρια τους μές στά παρθένα δάση
κι αυτά καρφώνονται στό χώμα και ξαναφυτρώνουν-
ρίχνουν κλωνάρια καί ξαναφυτρώνουν δρασκελόντας
λεύγες και λεύγες-
ένα παρθένο δάσος σκοτωμένων φίλων τό μυαλό μας.
Κι ά σού μιλώ μέ παραμύθια καί παραβολές
είναι γιατί τ' ακούς γλυκότερα, κι ή φρίκη
δέν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή
γιατί είναι αμίλητη καί προχωράει-
στάζει τή μέρα, στάζει στόν ύπνο
μνησιπήμων πόνος.

Νά μιλήσω γιά ήρωες νά μιλήσω γιά ήρωες: ο Μιχάλης 
πού έφυγε μ' ανοιχτές πληγές απ' τό νοσοκομείο
ίσως μιλούσε γιά ήρωες όταν, τή νύχτα εκείνη
πού έσερνε τό ποδάρι του μές στή συσκοτισμένη πολιτεία,
ούρλιαζε ψηλαφώντας τόν πόνο μας-"Στά σκοτεινά 
πηγαίνουμε, στά σκοτεινά προχωρούμε..."
Οί ήρωες προχωρούν στά σκοτεινά.

Λίγες οί νύχτες μέ φεγγάρι πού μ' αρέσουν.


Γιώργος Σεφέρης

Reckoner

Radiohead

Επιστημονική ματιά

Ένα ενδιαφέρον άρθρο από τον επιστημονικό διευθυντή του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, Σάββα Ρομπόλη που δημοσιεύτηκε σήμερα στα ΝΕΑ.

http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4673854

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

17η

Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα κάτι βαθιά μέσα μου με συγκινεί. Στις σχολικές εκδηλώσεις για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είχα απαγγείλει τα ονόματα όσων εκείνη τη νύχτα σκοτώθηκαν από το καθεστώς και λόγους που είχαν γραφτεί για τη μέρα εκείνη. Δυσκολεύτηκα να βρω τον τρόπο να διαβάσω, γιατί πάντα ήξερα ότι αυτά που αισθάνεται κανείς για τα γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου 1974 ξεπερνούν τα λόγια και αυτά που συνέβησαν τη νύχτα αυτή στο κέντρο της Αθήνας περισσεύουν για κάθε μήνυμα ηρωισμού που επικαλούνται οι σύγχρονοι άνθρωποι. Γιατί τότε κάποιοι πρίγκιπες του δρόμου, των τζιν και όχι των κάστρων αμφισβήτησαν τις στολές και τους καθεστωτικούς καθωσπρεπισμούς. Oι πρίγκιπες αυτοί χτίζουν κάστρα ελευθερίας, ξέρετε, αυτή την παλιά ελευθερία, τη βαθιά και αληθινή, κάστρα ανθρωπιάς, κάστρα για τη διαμονή της ευημερίας και των ονείρων για ένα ιδανικό μέλλον. Οι πρίγκιπες με τα μανικετόκουμπα χτίζουν κάστρα με τούβλα και ζουν απομονωμένοι, μακριά από τους δρόμους, αλλά μηχανεύονται σχέδια για αυτούς. Για τους δρόμους που σημαδεύτηκαν με αίμα, με το θάρρος των φοιτητών, το θράσος των δωσίλογων, την αμετάκλητη προσήλωση των φασιστών στο καθεστώς, τις παροιμιώδεις διαδηλώσεις των χρόνων αυτών, τη συναδέλφωση των ανθρώπων της Ελλάδας εκείνης, όλα τα γεγονότα της επταετίας που συγκλόνισαν τη χώρα από κάθε άποψη, τις συνέπειες του αγώνα των εξεγερμένων για τις οποίες δε μετάνιωσαν ποτέ. Υπήρξαν και κάποιοι εισερχόμενοι  πρίγκιπες. Αυτοί που αυτοκλήθηκαν και αυτοαποκαλέστηκαν  εθνοσωτήρες ήρθαν από την Ευρώπη, αυτή την Ευρώπη του σήμερα που πάντα φάνταζε ως σωτηρία αλλά εν τέλει αξιώθηκε τη ρετσινιά του μεγαλύτερου υπερεθνικού οργάνου αποπροσανατολισμού, και κέρδισαν την υποδοχή των ηρώων, κλέβοντας τη θέση των αληθινών. "Θα σώσουμε την πατρίδα, θα την αλλάξουμε", "θα τον μεθύσουμε τον ήλιο σίγουρα, ναι, θα τον τρελάνουμε τον ήλιο, σίγουρα, ναι". Σκοτάδι έγινε, ολική έκλειψη. Οι μορφωμένοι του εξωτερικού επαναστατούσαν από μακριά. Αλλά επέλεξαν τη χώρα τους όταν τα δύσκολα χρόνια κόπασαν, όταν οι κραυγές σταμάτησαν στην επταετία σε μια νύχτα και άρχισε η μεταπολιτευτική θεωρία, αυτήν που οι κύριοι θα εκμεταλλεύονταν με το χειρότερο τρόπο για να κερδίσουν χρήμα, εξουσία, κύρος και υστεροφημία. Λάθος. Η μεταπολίτευση δε δίδαξε αυτό. Δίδαξε αυτά που έμειναν κρυφά πίσω από τις μεγαλοστομίες, έμειναν στα όνειρα των ανθρώπων που αντιστάθηκαν στη Χούντα, στην ιδέα που άναψε τη φλόγα για την εξέγερση κατά των συνταγματαρχών. Αφετηρία στάθηκε η πτώση της δικτατορίας και η Μεταπολίτευση και το τέρμα του φτάνει στη σημερινή συγκυβέρνηση ακροδεξιών πολιτικών, στα δείγματα ηγετών που καθορίζουν την πορεία της χώρας, πορεύτηκαν με την ιδέα της μεταπολίτευσης και προτάσσουν την Ευρώπη ως σωτήρα. Καταθέτουν στεφάνια στο Πολυτεχνείο και σκύβουν το κεφάλι σε δείγμα σεβασμού. Η αλήθεια; Τα στεφάνια ταιριάζουν στην κατάρριψη της χώρας, των ονείρων και της ιδέας, την παρερμήνευση της εξέγερσης και την έλλειψη σεβασμού σε αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους για μια ιδέα. Σήμερα είναι ημέρα μνήμης για τις ιδέες που γρήγορα λησμονήθηκαν, για την πορεία του μέλλοντος που έπρεπε να είναι διαφορετικό. Τα κάστρα της Ιπποκράτους, της Συγγρού, του Περισσού πέφτουν χωρίς να καταρρίπτονται. Τα αιτήματα είναι πάντα διαχρονικά, ψωμί, παιδεία, ελευθερία. Κρίση, κατάργηση του ασύλου, ατελείωτη προπαγάνδα.


Η συνέντευξη πριν 8 χρόνια στο ΒΗΜΑ, του ανθρώπου που οδηγούσε το τανκ που έριξε την πόρτα του Πολυτεχνείου, Α. Σκευοφύλαξ
http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=155079

Δείτε τις απόψεις του υποστηρικτή της σημερινής κυβέρνησης για τη Χούντα και το Πολυτεχνείο.
Πηγή: http://jungle-report.blogspot.com/

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Blue jeans blue


ZZ Top

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Λιάνα Κανέλλη στο Channel 4


Πάντα απολαυστική και εύστοχη στο λόγο και την ουσία της. Διαφωνώ στο ότι η λύση βρίσκεται στις εκλογές, μιας και οι πολίτες σε ένα τόσο ζοφερό και μπερδεμένο κλίμα δεν αποφασίζουν σωστά. Η πρόταση βρίσκεται στην καινοτομία και την αλλαγή. Παρόλα αυτά η συνέντευξη παραμένει πάντα ενδιαφέρουσα.

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

New York Times for Greece

Σύμφωνα με τους New York Times αναμένονται νέα μέτρα λιτότητας με απολύσεις. Το ρεπορτάζ κάνει λόγο και για την ελληνική "αχαρτογράφητη επικράτεια", για την Ελλάδα που είχαμε και ξεπουλήσαμε ελαφρά τη καρδία. Πλέον η χώρα μας δε μας ανήκει και έγινε γνωστό παγκοσμίως. Καιρός να τα παραδεχτούν και τα ΜΜΕ και η πολιτική ηγεσία(η όποια) της Ελλάδας.

Το άρθρο των New York Times
http://www.nytimes.com/2011/11/08/world/europe/greek-leaders-reach-deal-to-form-a-new-government.html?pagewanted=1&_r=1&hpw

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Αστάθεια

Ποιος να το έλεγε στο Γ. Παπανδρέου ότι ένα χρόνο περίπου μετά την εκλογή του στην πρωθυπουργία της χώρας, θα γινόταν ο πιο ανεπιθύμητος ηγέτης της. Εκείνος που έφερε την Ελλάδα όχι στο γκρεμό αλλά εκείνος που την βοήθησε να πέσει από αυτόν. Ηθική αυτουργία. Διέλυσε τις συμβάσεις και τα εργασιακά δικαιώματα μορφωμένων ανθρώπων, απαξίωσε τη γνώση που προσφέρει η πατρίδα, χρησιμοποίησε τους μετανάστες, αμαύρωσε τη σημασία των δημόσιων διαμαρτυριών, έπαιξε με τις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης και τα μηνύματα της δημοκρατίας, σχετικοποίησε την ανθρώπινη ύπαρξη και αποδυνάμωσε την αυθυπαρξία και την ιδέα της χώρας. Από το καλοκαίρι κατασκευάζει ένα σενάριο για πολιτική αλλαγή και το πουλάει πάμφθηνα στα ΜΜΕ και στη συνέχεια το παίρνει πίσω κάνοντας στροφή 360 μοιρών. Ο Αντώνης Σαμαράς ασκεί πιο έξυπνο επικοινωνιακό παιχνίδι, αναδεικνύοντας τις προσποιήσεις του πρωθυπουργού σε γκάφες πρώτου βαθμού. Στην πρόσφατη συνεδρίαση των Καννών, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ μίλησε για την αθέμιτη ελληνική πολιτική και μπλόκαρε το δημοψήφισμα, επεμβαίνοντας στην διατύπωση της ερώτησης. Ναι ή όχι. Ακόμα κι αν πραγματοποιούνταν το δημοψήφισμα, η απάντηση θα ήταν όχι."Θα θέλαμε, κύριοι Ευρωπαίοι, να παραμείνουμε στη ζώνη του ευρώ". Αλήθεια με ποιο θεσμικό ρόλο η Ευρώπη αποφασίζει για ένα τόσο εσωτερικό θέμα όσο το δημοψήφισμα; Ποιος ηγείται της αθέμιτης συμπεριφοράς; Υπάρχει κανείς που να έκανε λόγο για την ηθική πλευρά του ζητήματος; Οι κινήσεις του πρωθυπουργού είναι αχαρακτήριστες και αψυχολόγητες. Δείχνουν πλήρη αστάθεια, έλλειψη συντονισμού και ψυχραιμίας. Ο κ. Παπανδρέου παραπαίει μεταξύ του καλού ευρωπαϊκού προφίλ και της εσωτερικής προτίμησης ως έσχατης πολιτικής λύσης για την αντοχή του στην εξουσία. Ο κ. Σαμαράς δε διαπραγματεύεται με τον κ. Παπανδρέου. Τόσο πολύ νοιάζεται για το καλό της πατρίδας! Αποδέχτηκε να ψηφίσει μόνο για την απόδοση της έκτης δόσης στην Ελλάδα αλλά διαφωνεί πλήρως με τις πολιτικές που επιβάλλονται από τους ευρωπαίους. Μαντεύω ότι πρόκαιται για προσωποκεντρική απέχθεια. Καμία συναίνεση με τον κ. Παπανδρέου, μόνο αν φύγει από την εξουσία. Και αν κόπτονται όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί για την σωτηρία της χώρας, γιατί δεν διαμορφώνουν μια οικουμενική κυβέρνηση, βάζοντας στην άκρη τις ιδεολογικές τους διαφορές; Όλοι είναι χρήσιμοι σε αυτήν την κρίσιμη ώρα, όλες οι απόψεις, οι ιδεολογίες, αριστερές, δεξιές, κεντρώες, καπιταλιστικές, κομμουνιστικές, φιλελεύθερες, σοσιαλιστικές, μετριοπαθείς. Για τη διαφύλαξη της χώρας από μέσα και από έξω, όλες οι πολιτικές δυνάμεις θα έπρεπε να ενώσουν τις διαφορές τους και να συγχρωτιστούν σε ένα ενιαίο σύνολο και μπορεί το αποτέλεσμα να βοηθούσε στην εξομάλυνση της κατάστασης, που επιβαρύνεται από το βαρομετρικό χαμηλό και από τα τερτίπια της πολιτικής σκηνής, από τον αποπροσανατολισμό που σκόπιμα επιχειρείται. Αν οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας ήταν τόσο δυνατές όσο απαιτούν οι περιστάσεις, θα ξεπερνούσαν το στενό κομματικό τους συμφέρον.  Ψήφος εμπιστοσύνης δόθηκε και αυτόματα χάθηκε όποια ελπίδα είχε δοθεί από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Εμπιστεύεστε στ' αλήθεια αυτή την κυβέρνηση; Και αν ναι, τότε, γιατί συζητάμε για συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας; Οι εκλογές και η συναίνεση δεν είναι ζητούμενο ούτε λύση αυτή την ύστατη ώρα. Η ώρα αυτή απαιτεί κάτι ρηξικέλευθο και καινοτόμο. Μια ριζική αλλαγή στην πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας. Όσο επικίνδυνο και αν ακούγεται, η χρεοκοπία θα περίσσευε για την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία της χώρας μας. Φυσικά, η εμπειρία και η ηλικία μου δε μου επιτρέπει να γνωρίζω της συνέπειές της αλλά η σκέψη μου με βοηθάει να συνειδητοποιήσω ότι δε θα υποχρεούμαι να φτάσω σε δέκα χρόνια το επίπεδο που ήμουν άλλα τόσα χρόνια νωρίτερα, να πληρώσω χρέη τα οποία δε δημιούργησα, να αποπληρώσω δάνεια τα οποία δεν εγγυήθηκα. Γυρνάμε στο χθες. Ποια σωτηρία; Καλωσήρθαμε στην καταστροφή μας!

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

Foolish games



you took your coat off and stood in the rain
you' re always crazy like that
and I watched from my window
always felt I was outside looking in on you
you' re always the mysterious one with
dark eyes and careless hair
you were fashionable sensitive
but too cool to care
you stood in my doorway with nothing to say
besides some comment on the weather

well in case you failed to notice
in case you failed to see
this is my heart bleeding before you
this is down on my knees, and...

these foolish games are tearing me apart
and your thoughtless words are breaking my heart
you' re breaking my heart

you' re always brilliant in the morning
smoking your cigarettes and talking over coffee
your philosophies on art, Baroque moved you
you loved Mozart and you' d speak of your loved ones
and I clumsily strummed my guitar

you' d teach me of honest things
things that were daring, things that were clean
things that knew what an honest dollar did mean
I hid my soiled hands behind my back 
somewhere along the line, I must' ve got 
off track with you

well, excuse me, guess I've mistaken you for somebody else 
somebody you gave a damn
somebody more like myself

these foolish games are tearing me apart
and your thoughtless words are breaking my heart
you' re breaking my heart


you took your coat off 
and stood in the rain
you' re always crazy like that


Jewel

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Ανεξαρτητοποίηση Αποστολάκη

"Η κρίση στο εσωτερικότης χώρας έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και απειλεί τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας. Σήμερα μετά την ένταξη της χώρας στο μηχανισμό διάσωσης το Μάϊο του 2010 και παρά την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής 2011-2015, εσχάτως του εφαρμοστικού νόμου για το ενιαίο μισθολόγιο - βαθμολόγιο και την εργασιακή εφεδρεία καθώς και σειράς άλλων νόμων με τους οποίους οριζόντιες περικοπές οδήγησαν σε πρωτόγνωρη συρρίκνωση το εισόδημα εκατομμυρίων συμπολιτών μας, η διαδικασία προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας είναι ανεπιτυχής. Οι στόχοι του προγράμματος δεν επιτυγχάνονται. Η νομοθετική υπερπαραγωγή αδυνατεί να μετουσιωθεί στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και η στόχευση των κυβερνητικών πολιτικών εξαντλείται στα συνήθη "υποζύγια" αδυνατώντας να θωρακίσει τα μέτρα που λαμβάνονται με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Την ίδια στιγμή απουσιάζει μια ολοκληρωμένη και συγκροτημένη πολιτική ανάπτυξης που θα απελευθερώσει δυνάμεις και θα μας σώσει από το τέρας της ύφεσης. Η μέχρι σήμερα επιδίωξη της αναγκαίας για την αντιμετώπιση της κρίσης συναίνεσης δεν επετεύχθη και υπό τις παρούσες συνθήκες η ρητορική επίκλησή της αποτελεί κενό γράμμα. Εκτός όμως από τις πολιτικές συμμαχίες που δεν μπορέσαμε να συνάψουμε αποτύχαμε να συνάψουμε και ένα μίνιμουμ συμμαχιών με εκείνες τις κοινωνικές δυνάμεις που κατανοώντας την κρισιμότητα των γεγονότων και την αναγκαιότητα για μεταρρυθμίσεις και ανατροπές θα συμπορευόταν μαζί μας και αυτή του η συμπόρευση θα αποτελούσε την αναγκαία και ικανή συνθήκη για την επιτυχία του πολιτικού μας εγχειρήματος. Είναι κοινός τόπος ότι έχει βαθμιαία επέλθει απονομιμοποίηση της σημερινής πολιτικής τάξης. Η τιτάνια προσπάθεια που απαιτείται από την έξοδο από την κρίση έχει ανάγκη από εθνική απήχηση και κοινωνική στήριξη. Αντ' αυτών όπως ανακοίνωσε χθες ο Πρωθυπουργός αποφασίστηκε η διεξαγωγή δημοψηφίσματος στις αρχές του επόμενου έτους με αντικείμενο τη νέα δανειακή σύμβαση όπως αυτή θα διατυπωθεί με βάση τη συμφωνία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 26ης Οκτωβρίου. Όπως είχα την ευκαιρία να πω κατά τη συζήτηση του σχετικού νόμου στην αρμόδια Διαρκή επιτροπή της Βουλής το δημοψήφισμα αποτελεί βαθιά διχαστική διαδικασία. Συμπυκνώνεται σε μονοσήμαντα ερωτήματα τα οποία απαντώνται με ένα ναι ή ένα όχι διαιρώντας το λαό. Στην ίδια συνεδρίαση είπα ότι είναι ανεπίτρεπτο να χρησιμοποιούνται οι θεσμοί ως εργαλεία προκειμένου να επιδιωχθούν σκοπιμότητες. Παραμένοντας συνεπής με τις απόψεις μου αυτές θέλω να εκφράσω την κατηγορηματική διαφωνία μου μ' αυτή την πρωτοβουλία της κυβέρνησης. Ψήφισα σειρά νομοσχεδίων γνωρίζοντας ότι δεν εκφράζω τη βούληση των πολιτών που με εξέλεξαν αξιολογώντας ως πρώτιστο καθήκον μου την αποφυγή χρεοκοπίας και της επακόλουθης στάσης πληρωμών. Τούτη τη στιγμή εκπροσωπώντας ως βουλευτής σύμφωνα με το Σύνταγμα το έθνος έχω χρέος να αντισταθώ σε αυτή  τη λαθεμένη πολιτική επιλογή που διχάζει επιχειρώντας ανεπίτρεπτα να υποκαταστήσει τη λαϊκή εντολή και την ίδια στιγμή απειλεί τη βιωσιμότητα της χώρας. Οι στιγμές είναι κρίσιμες και οι πολίτες έχουν ανάγκη να εκπροσωπούνται από βουλευτές που εξέλεξαν. Για το λόγο αυτό δεν παραιτούμαι από την εντολή που μου έδωσαν οι συμπολίτες μου αλλά ανεξαρτητοποιούμαι αποχωρώντας από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ".

Η δήλωση της κας Μιλένας Αποστολάκη δεν επιτρέπει σχολιασμούς.