Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Norah Jones



Sunrise






Until the end

Flunk



Blue Monday

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Karuan




What you are

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

Μετά τη Νορβηγία

Ρεπορτάζ του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel αποκαλύπτει ότι αναβιώνει με επικίνδυνες διαστάσεις ο νεοναζισμός και η διδασκαλία του χιτλερικού δόγματος στη Γερμανία. Οι γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους με αυτές τις ιδέες κινδυνεύουν να χάσουν την επιμέλεια. Μάλιστα, οι ίδιοι θεωρούν ότι η δημοκρατία αφορά τους αδύναμους.
Με τέτοια κρίση του δημοκρατικού πολιτεύματος, οι άνθρωποι βρίσκουν σημεία έκφρασης σε ακραίες αντιλήψεις αντί αυτό να γίνει η αφορμή για την ανάπτυξη ρηξικέλευθων πολιτικών ιδεών.

Πηγή: http://www.tovima.gr/
http://www.tovima.gr/world/article/?aid=412786&h1=true
Μία άποψη του Γιάννη Παντελάκη για την αύξηση των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη.
Πηγή: Ελευθεροτυπία (http://www.enet.gr/)
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=296750

Always in black

Κύριε Δανίκα, πόσο συμφωνώ και ταυτίζομαι με όσα γράφετε σήμερα! Οι σπουδαιότεροι καλλιτέχνες στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής υπήρξαν εξωφρενικοί και αυτοκαταστροφικοί άνθρωποι. Και από τη μουσική τους εμπνευστήκαμε, μαγευτήκαμε και αισθανθήκαμε. Εύγε!

Μία άποψη του Δημήτρη Δανίκα
Πηγή: http://www.tovima.gr/
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=412789&h1=true


Back to black από Amy Winehouse, λοιπόν.
http://www.youtube.com/watch?v=w1evzhSast8

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Στους ανθρώπους


(απόσπασμα: American History X)
Για όλους τους ακροδεξιούς, τους νεοναζί, τους ρατσιστές και τους εθνικιστές, ο άνθρωπος ως οντότητα είναι η σημαντικότερη φυλή, ανεξάρτητα από το χρώμα, το θρήσκευμα ή την καταγωγή. Για το Νορβηγό που επικαλέστηκε κάποια ανώτερη ιδέα της ανώτερης φυλής για να σκοτώσει δεκάδες ανθρώπους. Ποια ιδέα είναι αυτή που σκοτώνοντας σε κάνει ανώτερο από τους υπόλοιπους; Αρχίζω και τρομάζω με την αδιόρθωτη προπαγάνδα, τη διαστρέβλωση των μηνυμάτων της ιστορίας και την αμετανόητη προσκόλληση σε μισάνθρωπες και μισαλλόδοξες αντιλήψεις που σημάδεψαν με το χειρότερο τρόπο την ανθρωπότητα και δυστυχώς επιβιώνουν ακόμα.
Για όλα τα θύματα της Νορβηγίας.
Η ταινία American History X είναι απολύτως διδακτική.

Αντίο Ζορμπά


Από την ταινία Zorba the Greek






Από την ταινία Στέλλα



Στη μνήμη του Μιχάλη Κακογιάννη που άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή. 

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

Pokito a poko





I was lost while walking towards home
pondering/thinking about what I am and about what I feel
little by little understanding
that is not worth to be walking for the sake of it
it's better walking for growing up

I'll meet you up again
I will smile again in the morning
I'll be back with teary eyes
I'll look up to the sky and I'll give thanks

little by little understanding
that is not worth to be walking for the sake of it
it's better walking for growing up
little by little understanding
that is not worth to be walking for the sake of it
it's better walking for growing up

looking on my inside and understand
that your eyes are my eyes
that your skin is my skin
in your hearing I get
in your smiling I have swimm (kind of, i enjoy in it)
I'm part of your being
that is not worth to be walking for the sake of it
it's better walking for growing up

little by little understanding
that is not worth to be walking for the sake of it
it's better walking for growing up
little by little understanding
that is not worth to be walking for the sake of it
it's better walking for growing up

I'll gather with mine again
I'll share my happiness again
I'll be back just for telling you that I've dreamt about.... 
new colours, and shining days
I'll be back just for telling you that I've dreamt about..
.. new colours, and shining days


Chambao
(translation)

Luz





Chambao

No te pierdas



Chambao

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Volver




Estrella Morente

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Σύνοδος χρεοκοπίας

Άνοιξα τα μάτια μου και τα αυτιά μου. Έμαθα να το κάνω για να ερμηνεύω τις διττές σημασίες της πραγματικότητας, αυτές που πολλές φορές μας παρουσιάζουν και αυτές που αναλύουμε εμείς με απλά μαθηματικά. Στις φωτογραφίες έσφιξαν τα χέρια τους και χαμογελούσαν ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Χέρμαν Βαν Ρομπάϊ και ο Ζοζέ Μπαρόζο. Κατάφεραν να προστατεύσουν την ισορροπία της Ένωσης, όχι να σώσουν την Ελλάδα. Γιατί αυτή χθες δήλωσε χρεοκοπία με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο και βέβαια ο Πρωθυπουργός την προσυπέγραψε. Έδωσε τη ζητούμενη συναίνεση, όχι μεταξύ της ελληνικής αντιπολίτευσης και της κυβέρνησης για να φανεί ενωμένη η Ελλάδα στο εξωτερικό αλλά τη συναίνεση για την πώληση της χώρας. Μείωση του χρέους κατά 30 δις ευρώ σε χρονική διάρκεια μιας δεκαετίας, μείωση του επιτοκίου και φυσικά επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους συνεπάγεται την κατάσταση επιλεκτικής χρεοκοπίας στην οποία τέθηκε η χώρα μας. Η Ελλάδα θα αρχίζει να αποπληρώνει τα χρέη της μετά το 2021, γιατί μέχρι τότε θα έχουν δημιουργηθεί οι απαραίτητες δομές ανάπτυξης για τη δυνατότητα της επιστροφής των δανείων. Όλοι εμείς θα εργαζόμαστε(;) για να ξεχρεώσουμε τα έξωθεν δάνεια, τα πολύ λιγότερα από αυτά που χρωστάει η Γερμανία από την κατοχική περίοδο. Η πολιτική Παπανδρέου έδωσε στη Γερμανία την πολυτέλεια και την ευχέρεια να μας κουνάει το δάχτυλο και να μας νουθετεί. Ο πρωθυπουργός χθες μίλησε για βιωσιμότητα της χώρας και ανάπτυξη. Ποιους αφορούν όλα αυτά; Τον ελληνικό λαό ή τις τράπεζες; Η βιωσιμότητα των τραπεζών επιδιώκεται να εξασφαλιστεί και όχι των πολιτών. Κι αν οι τράπεζες αποτελούν την οικονομία μιας χώρας, αυτές δε νομίζω ότι θα εξασφαλίσουν μια άνετη ζωή στους Έλληνες πολίτες αλλά θα διασφαλίσουν την αποφυγή της δικής τους χρεοκοπίας και με το στόχο αυτό, θα δελεάζουν με δάνεια-ανάσες τους πολίτες, επικαλούμενες την άνεση του θα τους προσφέρουν στην περίοδο στενότητας που θα περνούν και θα δυσκολεύονται να τα αποπληρώσουν. Και κάνουν πάλι την εμφάνισή τους οι πλειστηριασμοί. Φαύλος κύκλος. Η ανάπτυξη σχεδιάζεται με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο, με την πώληση της δημόσιας περιουσίας, το ξεκαθαρίζει και το μεσοπρόθεσμο, προϋπόθεση για τη λήψη των χθεσινών αποφάσεων. Θα καταθέτουμε στους ξένους επενδυτές, σε αυτούς που θα εμπορευθούν με τον πιο ταπεινωτικό τρόπο τις φυσικές ομορφιές και τη μοναδικότητα της χώρας μας. Θα ιδιωτικοποιηθεί και η ανάσα μας γιατί κι εμείς ως λαός δεν ήμασταν ικανοί να χειριστούμε τον τουρισμό μας και να διαφυλάξουμε την πλούτο μας. Θέλαμε να πληρωνόμασταν χωρίς να δουλεύουμε και το αστείο ξέρετε πιο είναι; Ότι τώρα που συνειδητοποιήσαμε τι μας συμβαίνει, θέλουμε να εργαστούμε και δεν μπορούμε. Μόνο με τις μορφές πίεσης θα γίνει στροφή στην πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας. Από τους κυβερνώντες δεν αναμένεται η εν λόγω αλλαγή. Αυτοί συμφώνησαν στην χρεοκοπία, στην πώληση και στη χρέωση της Ελλάδας για πολλά χρόνια ακόμα και μάλιστα υπακούουν σε ένα προσχεδιασμένο πλάνο πώλησης της Ελλάδας. Και αυτό είναι μόνο η αρχή για το πείραμα. Απλά η χώρα μας έτυχε να είναι το πειραματόζωο, η δοκιμασία για την επιτυχία ή την αποτυχία του σχεδίου και την προώθηση αυτού σε Ιταλία, Ισπανία, Ιρλανδία και ΗΠΑ και έπεται η συνέχεια. Ένα σχέδιο που προβλέπει τον ελέγχο ολόκληρων κρατών από ελάχιστα νομικά πρόσωπα. Η οποιαδήποτε μορφή πίεσης μπορεί να ασκηθεί μόνο από τους πολίτες, αυτοί επικυρώνουν ή ακυρώνουν την όποια σύμβαση καταστροφής. Τα ξένα ΜΜΕ έκαναν λόγο για την πρώτη αναπτυγμένη δυτική χώρα που μετά από 60 χρόνια θα κηρύξει χρεοκοπία. Και δεν προχωράμε από τώρα σε αυτήν; Γιατί να διανύσουμε όλη μας τη ζωή για την αποπληρωμή των δανείων χωρίς αποτέλεσμα; Μα χθες αυτό ανακοινώθηκε από την Σύνοδο Κορυφής. Μένει να το αποδεχτούμε και να το συνειδητοποιήσουμε.

Μια άποψη από τη Σοφοκλέους (http://www.sofokleous10.gr/)
http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/selective-default----2011072139419/
Μία ακόμη από το Δημήτρη Δανίκα.
Πηγή: http://www.tovima.gr/
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=412181&h1=true

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Άκρως συμπατριωτικό*

Ο "μεγιστάνας" της Καρύστου.

Πηγή: Ελευθεροτυπία on line (http://www.enet.gr)
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=295238

Phantasmagoria in two




If a fiddler played you a song, my love
And if I gave you wheel
Would you spin for my heart and loneliness
Would you spin for my love

If I gave up all of my pride for you
And only loved you for now
Would you hide my fears and never say
"Tomorrow I must go"

Everywhere there's rain my love
Everywhere there's fear

If you tell me a lie, I'll cry for you
Or tell me of sin and I'll laugh
If you tell me of all the pain you've had
I'll never smile again

Everywhere there's rain my love
And everywhere there's fear

I can plainly see that our parts have changed
Our sands are shifting around
Need I beg to you for one more day
To find your lonely love

Everywhere there's rain my love
And everywhere there's fear

Well, I can plainly see that our parts have changed
Our sands are shifting around
Need I beg to you for one more day
To find your lonely love

Everywhere there's rain my love
And everywhere there's fear


Tim Buckley

Broken



Bertine Zetlitz

Κοινή μοίρα

Το ναυάγιο δε διαχωρίζει τους πλούσιους ούτε τους εξαιρεί. Γιατί πολύ απλά αποτελούνται από σάρκα και οστά, όπως και οι φτωχοί. Είναι θνητοί και ευάλωτοι απέναντί του. Μήπως πρέπει να βρεθούν σωτήριες λέμβοι για αυτούς που δεν ενημερώθηκαν ότι τις δικαιούνται;

Μια άποψη του Γκάζμεντ Καπλάνι.
Πηγή: http://www.tovima.gr/
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=412043&h1=true

Είμαστε κουλτουριάρηδες



Μακρινά Ξαδέρφια

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Υγρός χρυσός στίβος

Μια χαρά τα πάνε οι αθλητές μας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου στη Σαγγάη. Χρυσό μετάλλιο για το Σπύρο Γιαννιώτη στα 10 χλμ. ανοιχτής θαλάσσης. Ανέκαθεν, ο αθλητισμός, όταν η εθνική ψυχολογία εμφανίζεται καταβεβλημένη, έρχεται να ξυπνήσει την αισιοδοξία μας. Θυμηθείτε την κατάκτηση του Euro το 2004, τα μετάλλια σε άρση βαρών ή σε αθλήματα που δεν ήταν αναμενόμενη κάποια διάκριση. Με ή χωρίς χρήση απαγορευμένων ουσιών, οι αθλητικές διακρίσεις πάντα θα γεμίζουν χαρά όταν μάλιστα δεύτερος έρχεται ένας Γερμανός αθλητής (Τόμας Λούρτς)! Εύγε!

Επείγον

Οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες της πολιτικής και της οικονομίας, διατείνονται ότι πρέπει πάση θυσία να δοθεί λύση στο ελληνικό πρόβλημα στη Σύνοδο Κορυφής της Πέμπτης. Η Ισπανία και η Ιταλία μαζί αποτελούν το 28% του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Πρόκειται για δύο χώρες που αντιμετωπίζουν κι αυτές, παράλληλα με την Ελλάδα, κρίση χρέους. Στην Ιταλία, μάλιστα, τον τελευταίο καιρό κρούουν οι χρηματοπιστωτικές κώδωνες του κινδύνου. Επομένως, σε μεγάλο βαθμό η σταθερότητα του ευρωπαϊκού νομίσματος και της κοινότητας αντίστοιχα, εξαρτώνται από αυτές τις δύο χώρες. Αντί, λοιπόν, να γίνεται προσπάθεια συμμόρφωσης της Ελλάδας, που, ωστόσο, χρειάζεται κι άλλα δάνεια για να επιβιώσει και να αποφευχθεί κάθε πιθανότητα χρεοκοπίας ή κατάρρευσης της Ευρώπης, θα ήταν χρήσιμο να δοθεί βάρος στη συμμόρφωση των δυο μεσογειακών κρατών. Άλλωστε, αφού η χώρα μας θεωρείται τόσο επικίνδυνη γιατί δε δίνεται μία λύση μόνιμα, ώστε να ισορροπηθούν οι ευρωπαϊκές και παγκόσμιες οικονομίες;
Η επίσκεψης της Χίλαρυ Κλίντον στην Ελλάδα αυτό το σκοπό είχε. Πρόβλημα αντιμετωπίζει η Αμερική, πρόβλημα αντιμετωπίζουν και τα αδέρφια μας οι Έλληνες. Επομένως, παρέχει στήριξη πραγματοποιώντας επίσκεψη και παράλληλα πετάει το γάντι στην έτερη κυρία Μέρκελ για εξεύρεση λύσης και άμεση στήριξη και βοήθεια της Ελλάδας για αποφυγή του ντόμινο. Μένει το "ναι" από τη Γερμανίδα καγκελάριο που υποψιάζομαι ότι δεν έχει άλλο δρόμο να διαβεί και εκ των πραγμάτων επιβάλλεται να συμφωνήσει, να υποχωρήσει καλύτερα. Η πρόταση για συμμετοχή ιδιωτών στην αγορά ομολόγων, αποδεικνύει με τον πιο σαφή τρόπο την αποτυχία των τραπεζών και των κρατών να διαχειριστούν την κρίση. Άσχετα αν τελικά μπορεί αυτό το σχέδιο να μας σώσει. Προβλέπω ότι οι δημιουργοί και υποκινητές της δημοσιονομικής κρίσης, θα επινοήσουν άλλον αντίπαλο. Ιταλοί και Ισπανοί ετοιμαστείτε!

Purple



Sitting in the silent twilight
The purple half light
Of the twilight
Wrap the night around me
Blanket of black on my back
I feel safe in the darkness

Your voice is a caress
Delights my senses
Heightens my happiness
Lightens my sadness
Your eyes were on me I remember
Those days in September
Sunset run night
Your hand held in mine

Sitting in the silent twilight
The purple half light
Of the twilight
Wrap the night around me
Blanket of black on my back
I feel safe in the darkness

The silence is so loud
I almost feel it
Nothing to say now
Barely can talk now
I'm feeling like I'm lost
I'm feeling dumb
Speechless and numb
So long I've been blind
I'm losing my mind

Sitting in the silent twilight
The purple half light
Of the twilight
Wrap the night around me
Blanket of black on my back
I feel safe in the darkness

Sitting in the silent twilight rapture
Could it be too hard to capture ?
This velvet moment of serenity



Crustation

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Για όλους εμάς

Μικρούς και μεγάλους, τους αυτούς, τους άθλιους τους μεγάλους που έγιναν μικροί και για αυτούς τους μικρούς μεγάλους της καθημερινότητας και της ζωής.
Μια άποψη του Αντώνη Καρακούση.
Πηγή: http://www.tovima.gr/
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=411619&h1=true

Οι αριθμοί και τα μαθηματικά

Ένα άρθρο από τη Σοφοκλέους για τα πρόσφατα τεστ αντοχής των 90 σημαντικότερων τραπεζών.
Πηγή: http://www.sofokleous10.gr/portal2/
http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2011-07-18-23-34-28-2011071839278/

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

This love



Craig Armstrong

Η ιστορική μας υποβάθμιση

Ένα ρεπορτάζ του Γιάννη Παπαδόπουλου για το σημερινό ιστορικό μας κέντρο.
Πηγή: http://www.tanea.gr/
http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4642910

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Ayo

Supposed to be love




What's love




Maybe




Sometimes

Οι επτά νάνοι στο S/S Cyrenia

Εφτά. Σε παίρνει αριστερά, μη το ζορίζεις.
Μάτσο χωράνε σε κούφιαν απαλάμη.
Θυμίζεις κάμαρες κλειστές, στεριά μυρίζεις.
Ο πιο μικρός αχολογάει μ' ένα καλάμι.

Γυαλίζει ο Σημ της μηχανής τα δυο ποδάρια.
Ο Ρεκ λαδώνει στην ανάγκη το τιμόνι.
Μ' ένα φτερό ξορκίζει ο Γκόμπυ τη μαλάρια
κι ο στραβοκάνης ο Χαράμ πίττες ζυμώνει.

Απ' το ποδόσταμο πηδάν ως τη γαλέτα.
- Μπορώ ποτέ να σου χαλάσω το χατίρι;
Κόρη ξανθή και γαλανή που όλο εμελέτα
ποιος ρήγας γιος θε να την πιει σ' ένα ποτήρι.

Ραμάν αλλήθωρε, τρελέ, που λύνεις μάγια,
κατάφερε το σταυρωτό του Νότου αστέρι
σωρός να πέσει, να σκορπίσει στα σπιράγια,
και πες του κάτω από ένα δέντρο να με φέρει.

Ο Τοτ, του λείπει το ένα χέρι μα όλο γνέθει,
τούτο το απίθανο σινάφι να βρακώσει.
Εσθήρ, ποια βιβλική σκορπάς περνώντας μέθη;
Ρουθ, δε μιλάς; Γιατί τρεκλίζουν οι διακόσιοι;

Κουφός ο Σάλαχ, το κατάστρωμα σαρώνει.
- Μ' ένα ξυστρί καθάρισέ με από τη μοράβια.
Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει.
- Γιε μου, που πας; - Μάνα, θα πάω με τα καράβια.

Κι έτσι μαζί με τους εφτά κατηφοράμε.
Με τη βροχή, με τον καιρό που μας ορίζει.
Τα μάτια σου ζούνε μια θάλασσα, θυμάμαι...
Ο πιο στερνός μ’ ένα αυλό με νανουρίζει.


Νίκος Καββαδίας






Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος



Σαν άλλοτε...

Στιγμές μιας άλλης εποχής ερέθισαν το ακουστικό μου πεδίο. Σαν να ξεσήκωσαν τη μνήμη μου και τις επιθυμίες μου για την αντιμετώπιση της δικής μας εποχής. Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια παρέα, από αυτές που κάνουν τρέλες και ζουν ξέγνοιαστα και αβίαστα τη νιότη τους. Σε αυτή την παρέα ανήκαν γυναίκες και άντρες, ερωτευμένα ζευγάρια και ελεύθερα πουλιά. Αποφάσισαν, λοιπόν, να πάνε ένα ταξιδάκι κάπου στη Στερεά Ελλάδα. Δεν είχαν κλείσει ξενοδοχείο, το άφηναν στην τύχη της τελευταίας στιγμής. Έτσι, τα έξι άτομα χώρεσαν σε δυο δωμάτια. Τις πρώτες ώρες και μέρες της διαμονής τους τις απολάμβαναν. Τα ζευγάρια δικαιολογούσαν στο ταξίδι τον έρωτά τους και οι δύο μάγκες γνώριζαν τη ζωή μιας ξένης πόλης. Τα πράγματα, όμως, αλλάζουν όταν αποφασίζουν να γευματίσουν σε ένα ρομαντικό εστιατόριο που μάλιστα συγκέντρωνε πολύ κόσμο. Το φαγητό που σερβιρίστηκε με μεγάλη καθυστέρηση τους προκάλεσε δηλητηρίαση και τα μέλη της παρέας κατέληξαν στο νοσοκομείο για να επανέλθουν στη φυσιολογική τους λειτουργία. Το ταξίδι τους τελείωσε με το πιο γευστικό και φρέσκο ψάρι που είχαν φάει μέχρι τότε. Όποτε ακούω αυτή την ιστορία γελάω με την ψυχή μου. Σε αυτό ευθύνεται ο αφηγητής που με την ικανότητά του περιγράφει γλαφυρά όλες τις λεπτομέρειες του επεισοδίου της δηλητηρίασης. Θυμούνται με χαμόγελο. Μου θυμίζει εποχές που δε χρειάζονταν πολλά για να μείνουν αξέχαστες οι στιγμές τους. Αρκούσε η ιδέα της παρέας, ο έρωτας, τα χέρια που σφίγγουν σε κάθε κίνδυνο αλλά και χαρά, οι Πρωτομαγιές στις παραλίες, οι κατασκηνώσεις και οι φωτιές στην άμμο, το απρογραμμάτιστο και το τυχαίο, οι καντάδες. Μια κυρία μου είπε ότι όποιος ενδιαφέρεται θα σε κυνηγήσει. Θυμήθηκε μαζί μου τις καντάδες κάτω από τα μπαλκόνια, τα αθώα φλερτ, τα κορίτσια που θαύμαζαν έναν γόη που δεν προσποιούνταν τον άντρα. Ξέρετε, μια κυρία περιποιημένη με πολύ γλυκό χαμόγελο. Όχι από αυτές με τις πέρλες σε αυτιά και λαιμό. Όχι. Απλή αλλά κομψή. Αλλά είναι άλλες εποχές. Περιέργως, μου προκαλούν μια νοσταλγία ενώ δεν τις έχω ζήσει. Νοσταλγία για επιστροφή στην εποχή της αλήθειας. Λέτε με την κρίση να επιστρέψουμε στην παρέα, στην ψυχή και το σώμα της; Αλλά αυτά...once upon a time.


Always somewhere από Scorpions
http://www.youtube.com/watch?v=CHQrOwV1gUw&feature=related

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Ελληνικά παράδοξα

Είναι από τα περιστατικά που δυσκολεύεσαι να τα χαρακτηρίσεις. Σώζεις μια θηλυκή αξιοπρέπεια από την ομφαλική ανδρική σεξουαλική συμπεριφορά και καταλήγεις να απειλείσαι με απέλαση επειδή είσαι Αλβανός.

Πηγή: http://www.tsantiri.gr
http://www.tsantiri.gr/ellada/apetrepse-sexoualiki-kakopiisi-ke-kindinevi-me-apelasi.html

Για το ελληνικό "πρόβλημα"

Μια ενδιαφέρουσα άποψη του Γερμανού καθηγητή Οικονομίας Άλμπρεχτ Ριτσλ για το ελληνικό χρέος και τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας. Τη συνέντευξη έδωσε στο περιοδικό Spiegel.

Πηγή: http://www.tovima.gr/
http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=411263&h1=true

Razones




Te echo de menos, le digo al aire
te busco, te pienso, te siento y siento
que como tu no habra nadie
y aqui te espero, con mi cajita de la vida
cansada, a oscuras, con miedo
y este frio, nadie me lo quita

Tengo razones, para buscarte
tengo necesidad de verte, de oirte, de hablarte
tengo razones, para esperarte
porque no creo que haya en el mundo nadie mas a quien ame
tengo razones, razones de sobra
para pedirle al viento que vuelvas
aunque sea como una sombra
tengo razones, para no quererte olvidar
porque el trocito de felicidad fuiste tu quien me lo dio a probar

El aire huele a ti, mi casa se cae porque no estas aqui
mis sabanas, mi pelo, mi ropa te buscan a ti
mis pies son como de carton
que voy arrastrando por cada rincon
mi cama se hace fria y gigante
y en ella me pierdo yo
mi casa se vuelve a caer
mis flores se mueren de pena
mis lagrimas son charquitos
que caen a mis pies
te mando besos de agua
q hagan un hueco en tu calma
te mando besos de agua
pa que bañen tu cuerpo y tu alma
te mando besos de agua
para que curen tus heridas
te mando besos de agua
de esos con los que tanto te reias



Reasons

I miss you, I tell the air
I look for you, think of you, feel you, and feel
that there will be no one like you
And here I wait, with my little life box
tired, in darkness, with fear
and this cold, noone takes it from me

I have reasons, to look for you
I have a neccesity to see you, hear you, talk to you
I have reasons, to wait for you
Because I dont think there is anyone else in the world who I love
I have reasons, many reason
To ask the wind for you to come back
even if it is like a shadow
I have reasons, for not wanting to forget you
because the little slice of happiness, it was you who gave it to me

The air smells like you, my house falls because you are not here
My sheets, my hair, my clothes are looking for you
My feet are like cardboard
That I drag in every corner
My bed becomes cold and gigantic
And in it I get lost
My house falls again
My flowers die of sadness
My tears are puddles
That fall at my feet
I send you water kisses
To make a hole in your soul
I send you water kisses
To bathe your body and soul
I send you water kisses
So they heal your injuries
I send you water kisses
Of those you laughed so much with


Bebe

Sweetest embrace





Our time is done my love
We've laid it all to waste
One thousand moonlit kisses
can't sweeten this bitter taste
My desire for you is endless
and I'll love you 'till we fall
I just don't want you no more
and that's the sweetest embrace of all


To think we can find happiness
hidden in a kiss
Ah, to think we can find happiness
that's the greatest mistake there is
There is nothing left to cling to babe
There is nothing left to soil
I just don't want you no more
and that's the sweetest embrace of all


Ooohhh where did it begin
When all we did was lose
There's nothin' left to win


So lay your weapons down
they serve no purpose in your hands
And if you wanna hold me
then go ahead and hold me
I won't upset your plans
If it's revenge you want
then take it babe
Or you can walk right out the door
I just don't care anymore
And that's the sweetest embrace of all


Ooohhh where did it begin
When all we did was lose
There's nothin' left to win


It's over babe
And it really is a shame
We are losers you and me babe
In a rigged and crooked game
My desire for you is endless
And I love you most of all
I just don't want you no more
and that's the sweetest embrace of all




Nick Cave and the bad sheeds

Ευτυχία

...Στη δικιά μου περίπτωση, το συναίσθημα αυτό είναι τρομερά ακριβές: Γιατί η ευτυχία μου ήταν πραγματικά φτιαγμένη από το ίδιο μυστικό που είναι φτιαγμένη και η ευτυχία των ονείρων, ήταν φτιαγμένη από την ελευθερία να ζεις ταυτόχρονα ό,τι μπορείς ποτέ να φανταστείς, να εναλλάσσεις για διασκέδαση τον εσωτερικό κόσμο με τον εξωτερικό, να μετακινείς το Χώρο και το Χρόνο σαν σκηνικό στο θέατρο...


Χέρμαν Χέσσε, Ταξίδι στην Ανατολή
(απόσπασμα)

Poison




Alice Cooper

Για το πάθος των εναλλασσόμενων ματιών, εκείνο το απόγευμα που θα γινόταν πανσέληνος!

One look(one look), could kill(could kill)

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Το τραγούδι της κρίσης (song of the crisis)




Κατευθείαν από τον Guardian.
Για πόσο ακόμα θα κερδοσκοπείτε σε βάρος μας στην παγίδα που μας στήσατε;

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Ομοιότητες

Οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες της ιστορίας μας. Όλοι γνωρίζουμε τα γεγονότα της πτώχευσης του Τρικούπη. Η σύγκριση με το σήμερα είναι πραγματικά εντυπωσιακή και όπως θα διαπιστώσετε η διεθνής οικονομική συνταγή είναι πανάρχαια, πάγια και καθόλου ανανεωμένη! Ζήτω!
Πηγή: tromaktiko (http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/)
http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2011/06/1843.html

Am fenster





Einmal wissen dies bleibt für immer
Ist nicht Rausch der schon die Nacht verklagt
Ist nicht Farbenschmelz noch Kerzenschimmer
Von dem Grau des Morgens längst verjagt 
Einmal fassen tief im Blute fühlen
Dies ist mein und es ist nur durch dich
Nicht die Stirne mehr am Fenster kühlen
Dran ein Nebel schwer vorüber strich 
Einmal fassen tief im Blute fühlen
Dies ist mein und es ist nur durch dich
Klagt ein Vogel, ach auch mein Gefieder
Näßt der Regen flieg ich durch die Welt 
Flieg ich durch die Welt



By the window

Once I knew – that remains forever
It’s not passion calling the night
It’s not the gleaming of colours or a flickering candle
Caught by the drabness of the day
Once I could feel it deep in the blood
That is mine and it’s just because of you
And we bring foreheads to the window no more
As the mist falls out there
Once I could feel it deep in the blood
That is mine and it’s just because of you
A bird groans – oh my feathers too
The rain makes them wet but I fly through the world
I fly through the world though



Στο παράθυρο

Το να ξέρεις, αυτό μένει για πάντα
Δεν είναι μέθη που ήδη τη νύχτα κατηγορεί
Δεν είναι χρώμα λιωμένο ούτε λάμψη κεριών
Ηδη διωγμένο από του πρωϊνού το γρκίζο
Μια φορά να το πιάσεις, να το νιώθεις βαθιά μέσα στο αίμα
Αυτό είναι δικό μου και υπάρχει μόνο επειδή υπάρχεις εσύ
Να μην δροσίζεις πια το μέτωπο στο παράθυρο
Από το οποίο μια ομίχλη πέρασε βαριά
Μια φορά να το πιάσεις, να το νιώθεις βαθιά μέσα στο αίμα
Αυτό είναι δικό μου και υπάρχει μόνο επειδή υπάρχεις
Να παραπονιέται ένα πουλί, αχ, και το δικό μου φτέρωμα 
Μουσκεύει η βροχή, πετώντας ταξιδεύω τον κόσμο
Πετώντας ταξιδεύω τον κόσμο




City
(Σαν να ξεριζώνεται κάτι από μέσα σου...)

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Η λίμνη του Δύστου: μύθοι και πραγματικότητα

Κρυμμένα μυστικά και δυνατές αλήθειες επιβιώνουν κάπου στην καρδιά της Εύβοιας. Η λίμνη που υπάρχει στο χωριό Δύστος έχει χαρίσει στους αιώνες και στους ανθρώπους της περιοχής, πλούσιο βιογραφικό. Από τη δημιουργία της, που τοποθετείται στο τέλος της τριτογενούς περιόδου ύστερα από τεκτονικές διαταράξεις, παλεύει για τη ζωή της και την διαμόρφωση του τοπικού οικοσυστήματος. Διαχρονικά αναζητούσε την ταυτότητά της, η οποία τροφοδοτούνταν από τις ανάγκες και τα δικαιώματα του γηγενούς πληθυσμού.
Η λίμνη συνάντησε την ιστορία σε όλο της το μεγαλείο. Μια συνάντηση διονυσιακή και μοιραία. Δεν προέκυψε σαν σύμπτωμα της τύχης, αλλά απαιτήθηκε από τους νόμους της φύσης, αφού η ίδια είναι χρήσιμη δημιουργία του περιβάλλοντος. Η κατοίκησή της χρονολογείται στη Νεολιθική Εποχή, όταν ο άνθρωπος προσπαθούσε να καταπολεμήσει τα αρχέγονα ένστικτά του. Τόσο αρχέγονη και παρθένα είναι, λοιπόν, η λίμνη του Δύστου. Η αρχή και το τέλος των ενστίκτων. Θρυλικά ιστορικά πρόσωπα πλαισιώνουν την εξελικτική της πορεία. Η σύνδεσή της με την μεγάλη αρχαία πόλη της Ερέτριας έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα στο κρίσιμο πέρασμά της από την αφάνεια στην επιφάνεια. Μια υπογραφή μεταξύ του εργολάβου Χαιρεφάνη και της Ερέτριας το 340-270 π.Χ., αφορούσε σε αποξηραντικό έργο της έκτασης της λίμνης και την παράδοσή της στους κατοίκους για καλλιέργεια. Η πλάκα που αποδεικνύει την εν λόγω συμφωνία βρέθηκε στη Χαλκίδα και πάνω της είναι λαξευμένοι οι όροι του συμβολαίου. «Κατά τάδε Χαιρεφάνης επαγγέλεται Ερετριεύσιν εξάξειν και ξηράν ποιήσειν την λίμνην την εν Πτέχαις…». Αυτή υπήρξε και η πρώτη αρχαία προσπάθεια αποξήρανσης της λίμνης. Θα ακολουθήσουν κι άλλες, επακόλουθο της ντόπιας λαϊκής βούλησης για απόκτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων επί της έκτασής της που κληροδοτήθηκε από την τουρκοκρατική περίοδο του Κοντόσταυλου, διοικητή της περιοχής, και της υπέρβασης των δύσκολων συνθηκών ζωής. Οι δοξασίες, οι προσταγές για ένα καλύτερο επίπεδο διαβίωσης, η ανυπέρβλητη ιδέα του θανάτου σε μια εποχή σχεδόν μηδενικής επιστημονικής κατάρτισης, επέβαλλε την ανάπτυξη αντισωμάτων, ως άμυνα για το ένστικτο της επιβίωσης. Η συσσώρευση κουνουπιών στα νερά της λίμνης και η ελονοσία που εξελίχθηκε σε μάστιγα για τους κατοίκους, προωθούσε αυτά τα έργα. 
Η πρώτη από τις μεταγενέστερες αποξηραντικές απόπειρες, ανήκει στην εταιρεία Κ. Στεργίου και Σία το 1935, έργο που προωθήθηκε «λόγω δημοσίας ωφελείας», όπως προκύπτει από την απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών. Τρία χρόνια αργότερα, δημιουργείται ο σύνδεσμος κοινοτήτων του έλλους Δύστου με αφορμή τον επίκαιρο νόμο για τις απαλλοτριώσεις των λιμνών. Φυσικός αυτουργός υπήρξε ο μηχανικός Νικόλαος Ζάχος και ηθικός αυτουργός οι 183.930 δρχ. που κατοχυρώθηκαν ως αποζημίωση στους κατοίκους της περιοχής για την απαλλοτρίωση των εκτάσεών τους, με την κατοχική απειλή να βρίσκεται προ των πυλών, η οποία κατάφερε εν τέλει να αναστείλει το έργο της αποξήρανσης. Τη δεκαετία του '50, ένας νόμος που αμφισβητούσε τα δικαιώματα των κατοίκων επί της λίμνης, σταμάτησε κάθε φιλοδοξία τους για αποξήρανση και εκμετάλλευσή της. Για οικονομικούς λόγους ματαιώθηκε και η τελευταία επίσημη προσπάθεια αποξήρανσης το 1956 υπό τον Παναγιώτη Ξουραφά. Αυτό, όμως, δεν είναι κάτι που θα σημάνει το τέλος του ανταγωνισμού των κατοίκων με το ζωντανό βιότοπο. Αλλεπάλληλες εμπρηστικές ενέργειες στη χλωρίδα της λίμνης, επιβεβαίωναν την καταστροφή του τοπικού μικροκλίματος και του φυσικού περιβάλλοντος και τη διεκδίκηση της λιμναίας έκτασης, με στόχο την αξιοποίησή της για τις καλλιέργειες, τη στιγμή που συγκέντρωνε έναν από τους μεγαλύτερους και σπουδαιότερους καλαμιώνες της χώρας και προστατευόταν από κάθε δραστηριότητα που επιφέρει διατάραξη της οικολογικής ισορροπίας (Important Bird Areas in the E.E.C.). Οι τεχνικές επεμβάσεις για πολλά χρόνια, έπαιζαν κρυφτό με τη φυσική κυριαρχία που αναδεικνύεται πάντα, σαν την ομορφιά των ξωτικών που ζωντανεύουν πάνω από τα νερά της λίμνης. Οι αυταπάτες μιας τεχνικής επιτυχίας για το τέλειο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, δεν ευοδώθηκαν, κυρίως, ελλείψει επίσημων συστηματικών επιχειρήσεων και τεχνικών μέσων.
Η δοκιμασία της λίμνης στηρίχθηκε και από τις συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή. Ο βιότοπος αποτέλεσε τον αποδιοπομπαίο τράγο σε ένα δεύτερο επίπεδο και σίγουρα τα τεχνικά μέσα σε αυτήν την περίπτωση υπήρξαν καθοριστικά για την φυσική της εξουθένωση. Τα εργοστάσια της γειτονικής περιοχής του Αλιβερίου επιβίωναν για σειρά χρόνων από τα λιμναία ύδατα, τοποθετώντας γεωτρήσεις στις όχθες της λίμνης με αποτέλεσμα να στερεύει.
Ο Δύστος διαχρονικά αντιμετωπιζόταν ως λίμνη και όχι ως υγροβιότοπος, παρόλο που ως τέτοιος καταγράφεται διεθνώς. Πάνω του έσκυψαν με προσήλωση και ευγένεια οικολογικές τοπικές, εθνικές και διεθνείς οργανώσεις. Τέτοιο ενδιαφέρον συγκέντρωνε για την ποιότητα της χλωρίδας και της πανίδας της! Μερικά μόνο στοιχεία αποδεικνύουν την αναγωγή της σε φυσική αρχόντισσα του νησιού. Διαχρονικά έχει φιλοξενήσει 150 είδη πτηνών, που κι αυτά δεν ξέφυγαν από την μεγαλομανία της κάνης των κυνηγών, και έχει καταχωρηθεί ως σημαντική περιοχή (Birdlife International, Natura 2000) για τη συγκέντρωσή τους ενώ έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα Corinne που περιλαμβάνει τους 320 υγροτόπους μείζονος σημασίας της Ε.Ο.Κ. για τη διατήρηση της φύσης. Τη δεκαετία του '90, ο Ολλανδός βιολόγος Benn Halmman ύστερα από ανάθεση έρευνας της περιοχής του Δύστου από τον υπ. Γεωργίας Κων. Σημίτη συμπεριέλαβε τον υδροβιότοπο ανάμεσα στους 12 «βασικούς» της Ελλάδας. 
Το φυσιολατρικό, περιβαλλοντικό και οικοτουριστικό ενδιαφέρον της λίμνης αναμετράται με τις δυνάμεις της φύσης, της ιστορίας, των μύθων που ξετυλίγονται εκεί που τελειώνουν τα νερά της και της θνητής βούλησης.

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Μύηση

...Ο Βάλτερ την ακολούθησε αφήνοντας μια μικρή απόσταση και έσπρωξε με άνεση την πόρτα που είχε μπει. Τη βρήκε ακίνητη μπροστά στον ορθογώνιο καθρέφτη, ιδανικά ολοκληρωμένη, με το αθέατο μισό της ένα ορθό είδωλο που του γύριζε την πλάτη κι όμως ήταν παρόν, σαν κάτι εν δυνάμει ερωτικό, ηδονικό κι οδυνηρό συγχρόνως. Από μια μυτερή ραφή στη μέση της ανάβλυζε μια πλούσια πιέτα-για να καλύπτει τα λακκάκια στη βάση της σπονδυλικής της στήλης, χύθηκε ασυγκράτητη η φαντασία του-, αυθάδικα λακκάκια, ανυποχώρητα, πελώρια αποσιωπητικά, όλο υπόσχεση και απορία, που μάταια υπονόμευε η αξιοπρέπεια. Οι λέξεις που έφταναν στη γλώσσα του τον έβρισκαν απροετοίμαστο, γνώριζαν περισσότερα απ' τον ίδιο, δεν του επέτρεπαν καμιά παρέμβαση, λες κι είχαν αυτόνομη, ξένη ζωή, που αυτός έπρεπε μάλλον να την καταλάβει παρά να την ελέγξει. Τελικά κατάφερε το δεύτερο, εμποτισμένος όμως ως το κόκκαλο από την έλξη αυτών των δύο βαθουλωμάτων με την ξεθωριασμένη του σφραγίδα. Δεν είπε τίποτα, η στιγμή αποκτούσε κυριαρχία, πορτοκαλιές λεπίδες απ' τη δύση σπάθιζαν το δωμάτιο κι αρχέγονα άτομα αψιμαχούσαν απάνω τους σαν πρώτη ύλη που ανέβραζε στο κενό.
Η ολόχρυση σπαθιά τον χτύπησε στα μάτια, σχηματίζοντας μια αδιάφανη κρούστα, μια θαμπάδα, σαν το σημάδι που αφήνουν τα κρύσταλλα όταν συνέρχονται από αλλεπάλληλα στρώματα σκόνης και βρόμικης βροχής. Έκανε ένα βήμα μπροστά, σαν να 'σπαγε την απαγορευτική γραμμή και να περίμενε το συναγερμό να χτυπήσει. Δε χτύπησε και πλησίασε κι άλλο. Η στητή στάση της κλονίστηκε, μια αναποφάσιστη πιθανότητα καμπύλης, σύγκλιση όλο απελπισία ή απόκλιση παραπληρωματική, αυτόματη, αναπόφευκτη, όλα σχεδόν αξιωματικά για να μην είναι πολύ μοιρολατρικά. Είχε φτάσει σχεδόν στην ανάσα της, στο σημείο που κάμπτονται όλα, δεν ισχύει τίποτα, μόνο μια ανυπόμονη αναρχία, μόνο τα αρχέγονα άτομα που δεν παίρνουν σχήμα, τρέχουν σαν τρελαμένα στο κενό φυγόκεντρα από τον πυρήνα. Έπεσε πάνω στα χείλη της όπως θα έπεφτε για να κατατροπώσει κάθε σκέψη, να προελάσει και στη λογική, σε κάθε εμπόδιο, για να ακολουθήσουν απροστάτευτες οι αισθήσεις, φαουστικές, παντοδύναμες. Σύρθηκε στο πιγούνι, στο λαιμό της, γαντζώθηκε στο στήθος της και η η συγκόλληση φόρτισε με σφοδρότητα το πεδίο. Ο κραδασμός δεν είχε ήχο, τον καταβρόχθισε. Η δύναμη δεν είχε φόρα, την εκμηδένισε. Είχαν αναληφθεί αλλού, πέρα από τα βαρυτικά σαγόνια, ή η ίδια η γη είχε γίνει μια νησίδα που ξεμάκραινε μόνη της, γιατί οι δυο τους την εκπορθούσαν ασυλλόγιστα κι αυτή τους άφηνε. Τους άφηνε κρυφοκαμαρώνοντας ακόμα δυο που πήραν τη ζωή τους σοβαρά, το διονυσιακό δικαίωμα του σταυροφόρου, το πεπρωμένο του λάφυρου και ανάμεσά τους μια κρυμμένη πεντάλφα στον πόθο της εκπλήρωσης, εκεί στο αχόρταγο στόμα, την πρώτη απόλαυση, ακόμα πιο κάτω, στους γοφούς, την αιώνια γονιμότητα, στη ζεστή κοιλιά που τιναζόταν ολοζώντανη, πανέτοιμη και ρωμαλέα...




Φραντζέσκα Κολυβά, Ο κηδεμόνας (εκδόσεις Πατάκη, 2007)

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Do you love me too



Enigma

Eleanor Rigby



Τhe Beatles

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Απουσία

Κάποιος φωνάζει μέσα στο πολύ πλήθος που είναι συγκεντρωμένο στην πλατεία Συντάγματος. Οι φίλοι του τον συγκρατούν και τον απομακρύνουν από "το πεδίο της πρόκλησης". Η σύγκρουση των αστυνομικών δυνάμεων που προστατεύουν με σθένος την πολιτική αδυναμία αυτής της χώρας και ακόμα περισσότερο το ελληνικό κοινοβούλιο, με διαδηλωτές είναι συνηθισμένη. Πρόσφατα, μάλιστα, συνέβησαν και όλα αυτά τα γνωστά με τα δακρυγόνα, τις υπόγειες ενέργειες εναντίον των κοινωνικών κινημάτων που προέρχονται από τις δυνάμεις της τάξης και της ηθικής. Διαρκής απουσία. Πρόκειται για το ίδιο το συστημικό πλέγμα που χτυπάει και ματώνει τα άσπρα μαλλιά, τα άγρια νιάτα και τα μεσοπρόθεσμα χείλη. Οι αυταπάτες μας για τη δημοκρατία που δήθεν εδραιώθηκε, έχουν καταρρεύσει όχι γιατί το πολίτευμα είναι ανάξιο των περιστάσεων, αλλά γιατί όσοι το εκπροσωπούν δηλώνουν κατώτεροι και άσκοποι. Έχει απωλεσθεί ο σκοπός. Η κατοχή της θέσης του καθοδηγητή μιας χώρας, κατέληξε σε αυτοσκοπό. Ένας τσολιάς είναι δακρυσμένος. Μην μπερδεύεστε, τα δακρυγόνα έκαναν καλά τη δουλειά τους αλλά φοβάμαι ότι τα χημικά έβγαλαν μια αλήθεια που ο τσολιάς δεν μπορεί να εκφράσει γιατί δεν μπορεί να μιλήσει, να βήξει, να γελάσει. Αισθάνεται αλλά δεν εκφράζει. Το μοναδικό πράγμα που τον πρόδωσε ήταν τα υγρά μάτια του. Δάκρυσε για τα επεισόδια που συνεχίζουν να επιβεβαιώνουν την κατακράτηση των προσχημάτων και του σεβασμού στους πολίτες που οφείλεις να προστατεύεις, για την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου που ξεπουλά μια χώρα, για το θέατρο που παίζεται σε πολλές σκηνές, με εναλλασσόμενους ρόλους και τροφοδοτείται από τους πολιτικούς, τους ακαδημαϊκούς, τα ΜΜΕ, τους οικονομολόγους για το χρέος και την ενδεχομένη χρεοκοπία, για τις κοκορομαχίες μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ, για την υποβάθμιση στο μηδέν της παιδείας. Γιατί δεν υπήρξε ένας που να έκανε λόγο δημόσια για την πραγματική διάσταση των πραγμάτων. Κι όλοι εμείς διαμαρτυρόμαστε τελικά για κάτι που στην ουσία αγνοούμε. Τελικά, νομίζω ότι η άγνοια κάνει τους ανθρώπους δυστυχισμένους και όχι η γνώση. Από πότε οι πολιτικοί φοβούνται για τη ζωή τους; Από τη στιγμή που αποκαθηλώθηκαν, που αποκαλύφθηκαν, που απογυμνώθηκαν. Φανερώθηκε η γύμνια στο χυδαίο μεγαλείο της. Η βία έχει πολλές μορφές και δεν είναι μόνο τα απειλητικά τηλεφωνήματα στους πολιτικούς. Είναι όλη αυτή η βία στην οποία μας έπνιξαν και μας αναγκάζουν να ζήσουμε. Άκουσα χθες την κα Πέμη Ζούνη να λέει ότι αναμετράται κάθε μέρα με τον εαυτό της. Αν κατανοούσαν τι βία μας ασκείται θα έπρεπε να αναμετρώνται με κάθε χτύπημα του δείκτη με τον εαυτό τους, τις τύψεις τους για τις αποφάσεις που κλήθηκαν να λάβουν θάβοντας την αλήθεια.
Πολλά χρόνια τώρα ακούγαμε τους ξένους να αναφέρονται στη χώρα μας με διθυραμβικά σχόλια. Ήλιος, θάλασσα, συρτάκι, φέτα, μουσακά, μέχρι και η ξεροκεφαλιά και το πείσμα θεωρούνταν προσόντα του ανθρώπου ή ορθότερα του Έλληνα που μπορεί να καταφέρει τα πάντα. Προετοίμαζαν το έδαφος για ένα ελεγχόμενο πωλητήριο στηριζόμενοι στον τουρισμό και την ιστορία. Κερδοσκόποι στο επάγγελμα και τη θεώρηση των πραγμάτων επενδύουν στους κακούς κρατικούς χειρισμούς και αντιμετωπίζουν τη χώρα σαν πόρνη που εκδίδεται και ο νταβατζής της κλέβει το μεροκάματο. Το επιβεβαίωσε και ο κ. Γιούνκερ. Οι κύριοι αυτοί των διεθνών τραπεζών αντλούν χρήματα για ένα ανύπαρκτο χρέος. Προωθούν την επιχειρηματολογία για την τήρηση του σεβασμού στην Ελλάδα προκειμένου να πετύχουν την εθνική και οικονομική της αφαίμαξη. Για τα μάτια αυτά που στάζουν δάκρυα, αίμα και ιδρώτα.





I was born in Tunisia
I grew up in Egupt
I fought in Yemen
Now I'm sacrificing 
myself in Libya
with hopes of victory
My name is Freedom


Freedom από Jimi Hendrix
http://www.youtube.com/watch?v=qezM-Ly5dYM

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

CNN: Συγκλονιστικό!



Γνωστοποιείστε το σε όσους περισσότερο μπορείτε! Μια ανατριχιαστική αποκάλυψη μιας ραδιοφωνικής εκπομπής στην Αμερική για το ελληνικό χρέος και όλη την κομπίνα που στήθηκε και στήνεται στη χώρα μας για να επεκταθεί αργότερα στη Βρετανία και την Αμερική.