Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Lo mejor pa ti


Αγαπημένοι Chambao, ταξιδεύοντας!

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

all over the world:one heart

Merry Christmas

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Πολλές λέξεις, λίγες πράξεις

Ένα ρητό της Ανατολής λέει ότι μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Όσα δείχνει ο φακός, όσα απαθανατίζει το μάτι, χαράσσονται στην ανθρώπινη μνήμη και η εσωτερική μας ηθική, όσα δεχόμαστε ή αρνούμαστε να δεχτούμε γιατί ο νους δεν μπορεί να τα συλλάβει, μάχονται με τη δύναμη των αδιαμφισβήτητων εικόνων, όσα γεγονότα διαδραματίζονται σε όλο τον κόσμο και ο εγωισμός μας, δεν επιτρέπει να τα "δούμε". Η διαμάχη με τον εαυτό σου είναι εκκρεμής!


            Εικόνα 1: η εικόνα τραβήχτηκε στο Σουδάν από τον Kevin Carter

"I am depressed ... without phone ... money for rent ... money for child support ... money for debts ... money!!! ... I am haunted by the vivid memories of killings and corpses and anger and pain ... of starving or wounded children, of trigger-happy madmen, often police, of killer executioners ... I have gone to join Ken [recently deceased colleague Ken Oosterbroek] if I am that lucky."  Είναι ό,τι βρέθηκε στο ημερολόγιό του μετά το θάνατό του στα 33 του, από δηλητηρίαση του μονοξειδίου.




Εικόνα 2: τραβήχτηκε στο Σουδάν από τον James Machtway

"I have been a witness and these pictures are my testimony. The events I have recorded should not be forgotten and must not be repeated", του James Nachtway





Εικόνα 3: τραβήχτηκε από τον Steve Mccurry

Πρόκειται για την ίδια γυναίκα που είχε φωτογραφίσει πριν πολλά χρόνια στο Αφγανιστάν. Επέστρεψε εκεί, τη βρήκε και τη φωτογράφισε ξανά όπως την άλλαξε η ηλικία της. Τα πανέμορφα μάτια παραμένουν, με άλλη έκφραση, ωστόσο.

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Ravi Shankar





Στη μνήμη του βετεράνου του σιτά Ravi Shankar που σήμερα έφυγε από τη ζωή στα 92 του.

Χρήμα και Βουλή

Ένα άκρως ενδιαφέρον άρθρο για το πόθεν έσχες των αξιότιμων βουλευτών μας!

Του Κώστα Βαξεβάνη.

Jammu Africa


Ismael Lo

Απολογία


Ένας χείμαρρος λόγου, αξιών, ελευθεριών!
Η απολογία του Κώστα Βαξεβάνη.

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη.
Να τ' ακούσουν οι χτίστες απ' τις σκαλωσιές και να φιλιούνται με τον ήλιο
να το μάθουν στα καράβια οι θερμαστές και ν' ανασάνουν όλα τα τριαντάφυλλα
να τ' ακούσει η άνοιξη και να 'ρχεται πιο γρήγορα
να το μάθουν τα παιδιά για να μη φοβούνται το σκοτάδι,
να το λένε τα καλάμια στις ακροποταμιές, τα τρυγόνια πάνω στους φράχτες
να τ' ακούσουν οι πρωτεύουσες του κόσμου και να το ξαναπούνε μ' όλες τις καμπάνες τους
να το κουβεντιάζουνε τα βράδια οι πλήστρες χαϊδεύοντας τα πρησμένα χέρια τους

Να το φωνάξω τόσο δυνατά
που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο
καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει

Να τ' ακούσει ο χρόνος και να μην σ' αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ.


Τάσος Λειβαδίτης

Βρεγμένες γάτες

Θαρρείς ότι κατέκτησες την ευτυχία; Θαρρείς ότι ανέκτησες το χαμένο έδαφος κάτω από τα πόδια σου; Θαρρείς ακόμα ότι κάνεις τη σκοτεινή σου επανάσταση; Ο Χοσέ Μουχίκα, ο επονομαζόμενος ως ο πιο φτωχός πρόεδρος του κόσμου, διατείνεται ότι η ευτυχία επί της γης είναι τέσσερα πέντε πράγματα, τα ίδια από την εποχή του Ομήρου: η αγάπη, τα παιδιά, λίγοι φίλοι... Έξω ο κόσμος τρέχει να προλάβει το λεωφορείο, άλλοι διαμαρτύρονται για τις επαναλαμβανόμενες απεργίες των ΜΜΜ και τα χρήματα που ξοδεύουν άσκοπα για την έκδοση της μηνιαίας κάρτας, άλλοι προσπαθούν να κρατήσουν τις δουλειές τους, άλλοι πάλι χαζεύουν τις πλανόδιες μελωδίες στις εξόδους των σταθμών του μετρό. Ο άλλος κόσμος, αυτός ο ακόμα πιο έξω από εμάς θριαμβολογεί για τις σκληρές διαπραγματεύσεις, άξιες δημόσιου λόγου βεβαίως, αναφέρεται στις θυσίες που έπιασαν τόπο αλλά φυσικά κανένας λόγος για τα μέτρα που ακολουθούν κάθε μνημόνιο, για την ανεργία που όλο και καλπάζει, για τους νέους που μπαγιατεύουν σε καναπέδες, pc, μπυραρίες και δεκάδες άλλους που επιλέγουν τη φυγή, την εγκατάλειψη της χώρας για να απασχοληθούν ως εργάτες, δημοσιογράφοι, φωτογράφοι, σκηνοθέτες, προγραμματιστές κτλ. Γίνεται να τα καταφέρεις ως πρωθυπουργός με το να σηκώνεις το φρύδι για να δηλώσεις μεγαλοπρεπώς τη μαγκιά σου; Τη μαγκιά σου ως πρωθυπουργός μπορείς να την επιδείξεις σε εταίρους, κεφαλαιοκράτες, διεθνείς τοκογλύφους. Αλλά σαν τη βρεγμένη γάτα αποδέχεσαι, γιατί δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, νιώθεις στριμωγμένος, απειλημένος και φυσικά πολύ ευνοημένος. Την ημέρα ψήφισης του μνημονίου 3, την ημέρα της βροχής και της κάθαρσης, χιλιάδες άνθρωποι κατέκλεισαν το κέντρο από την Ομόνοια μέχρι το Σύνταγμα, διαφωνώντας, φωνάζοντας και υπομένοντας τον καιρό και έχοντας υπομείνει τους καιρούς, την ίδια στιγμή που νέες μέθοδοι εφαρμόζονταν έξω από το Κοινοβούλιο με μάνικες και πυροσβεστικά οχήματα. Μέσα στα έδρανα και οι αντιφρονούντες υπάλληλοι αγωνίζονται να διατηρήσουν τον ίδιο μισθό με τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Άλλωστε η θέση απαιτεί μοναδικά προσόντα. Ξέρετε τι ταλέντο χρειάζεται για να αλλάξει κανείς το ποτήρι με το νερό μόλις αλλάζει ο ομιλών βουλευτής; Οξύνοια πνεύματος και master πάνω στις πόσες φράσεις θα πνιγεί ο εισηγητής. Η αλληλεγγύη φτάνει εκεί που αρχίζει η ξεφτίλα της ευνοιοκρατίας και της φαμίλιας των κλάδων. Το πιο κλειστό επάγγελμα είναι η ευνοιοκρατία και αν δεν το ανοίξουν, η κοινωνία θα αργοπεθαίνει μαζί με την ελπίδα και την αξιοπρέπεια. Οι υποσχέσεις του Στουρνάρα επαρκούσαν για να επιστρέψουν στις εργασίες τους, άλλωστε ήταν μια συνηθισμένη μέρα, η κίνηση στο κέντρο ήταν σε σταθερούς ρυθμούς, οι πολίτες βρίσκονταν στις δουλειές τους, η οικονομία ήταν ανθισμένη, η φορολογία δεν αφορούσε τον κλάδο τους και η αύξηση των μισθών ήταν στα επόμενα σχέδια της κυβέρνησης. Κοινωνία και πολίτες δύο ταχυτήτων, οι φραπεδόφιλοι που παρακολουθούν σαν σε παρέλαση όσους συγκεντρώθηκαν στην πορεία, οι υπαλληλίσκοι που χρησιμοποιούν τη μορφή της πίεσής τους προς όφελος του κλάδου τους και όχι της κοινωνίας. Πολιτική ώρα μηδέν. Η τριανδρία μόνο ανδρεία δεν επιδεικνύει, συσκέπτεται πότε πότε, ανταλλάσσει απόψεις κι ύστερα διαμηνύει τις αμφιταλαντεύσεις της, τις δυσκολίες της υπόθεσης και εν τέλει την αίσια έκβασή της. Η λογική κοροϊδεύει την οικονομία, τους αριθμούς που, με τους πρόχειρους υπολογισμούς της Τρόικας, δεν βγαίνουν. Βία και εξέγερση των ηθών. Φασισμός και τρομοκρατία, μίσος που εκπορεύεται και καταλήγει στους ανθρώπους, στις ψυχές. Η πρωτοπορία που καταχωνιάστηκε κάπου στην ακρούλα ενός λαβύρινθου που έχει πολλές διακλαδώσεις και μπερδεύει. Και ένα κουβάρι από άλλη εποχή πλεγμένο που σιγά σιγά ξετυλίγεται και μαζί του πλέκει την περηφάνια για τη διαπλοκή και την κατάντια μας. Η αιώνια περηφάνια μας για τον Όμηρο υιοθετήθηκε από άλλους ανθρώπους εκτός Ελλάδας και έγινε τρόπος ζωής. Από αυτούς που υποστηρίζουν ότι η εργασία όταν ξεπερνά τη ζωή σου γίνεται σκλαβιά, ότι η ελευθερία και η ευτυχία βρίσκεται στα λίγα και καλά ανθρώπινα, από αυτούς που είναι πρόεδροι χωρών και όχι βασιλιάδες κρατών...

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

άκουσμα

Δεν ξέρω, βέβαια, τι είναι ευτυχία. Γνωρίζω όμως τον αγώνα για δαύτη... Δεν ξέρω τι κρύβει ο έρωτας. Γνωρίζω μονάχα πως είναι οι εξήντα τέσσερις άνεμοι. Γνωρίζω πώς είναι όλες οι ανατολές του ήλιου... τέτοια τύχη
τέτοια τύχη!

Ν. Καρούζος

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Ερωτόκριτος

Ένα συγκλονιστικό κράμα τεχνών, γενεών, καλλιτεχνών και αθηναϊκών γωνιών συγκλίνουν στο έξοχο ποίημα του Ερωτόκριτου. Είναι ανατριχιαστικό και συγκινητικό! 77 καλλιτέχνες και 40 τοποθεσίες της Αττικής πρωταγωνιστούν στο δημιούργημα.


Απολαύστε το!

Big log


Καλό μήνα με ροκ διάθεση από Robert Plant!

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Σκουπίδια

Πόση προπαγάνδα μπορεί να αντέξει άλλο πια αυτή η χώρα; Γεμίσαμε κλέφτες, απατεώνες, δωσίλογους, ανήθικους, ψεύτες, φίμωτρα, μάσκες, ντροπή και φόβο. Στην εθνική γιορτή φρουρούσαν τους παρελαύνοντες μήπως διεισδύσουν "στοιχεία" που αμαυρώνουν τη δημοκρατία και την εθνική υπερηφάνεια για το παρελθόν. Ο δημοσιογραφικός λόγος ξέπεσε στην κατάντια, την ανούσια ηθικολογία, τους κενούς τύπους, την αδιαφάνεια. Δημοσιογράφοι απολύουν συναδέλφους τους γιατί εκφράζουν την άποψή τους, αποκαλύπτουν, ανακαλύπτουν και κάνουν αυτό που θα έπρεπε να κάνει η δικαιοσύνη στη θέση τους. Ερευνούν με πάθος τις μπίζνες με τις οποίες κάποιοι ευυπόληπτοι κύριοι έγιναν εκατομμυριούχοι. Στη λίστα με τους εκατομμυριούχους θέλει να μπει και η Όλγα Τρέμη, μιας και αξιώνει αποζημίωση 3 εκ. ευρώ από το περιοδικό HOT DOC, για το σχετικό δημοσίευμα που ανέφερε ότι συμμετείχε σε εταιρεία οπλικών συστημάτων ενώ παράλληλα παρουσίαζε ρεπορτάζ της απόλυτης ντροπής για το φιάσκο με το χαμένο usb. Η δικαιοσύνη απούσα τόσο στην ευθύνη ενός πρώην υπουργού για το που είναι ο παπάς και την υποτίμηση του ζητήματος και των πολιτών όσο και στην έρευνα για την αλήθεια των πληροφοριών. Πληγώθηκε η υπόληψη του κ. Δένδια και αμέσως έγινε η απαραίτητη επαφή για την απομάκρυνση του πρωινού διδύμου. Η κρατική τηλεόραση ζει από το κράτος αφού ποντάρει στην αφαίμαξη των εργαζομένων της, αντικαθιστά την ενημέρωση με τις απόψεις των μεγάλων. Σε λίγο θα δούμε την απαγόρευση της κυκλοφορίας μιας μερίδας του τύπου και των ανθρώπων του γιατί βλάπτουν την ομαλή εξέλιξη των σχεδίων τους. Ούτως ή άλλως μέχρι σήμερα τα περισσότερα ήταν με το μέρος των πατριωτών πολιτικών. Με τον πατριωτισμό των πολιτών έπαιξαν και οι "αντιφρονούντες" που μάχονται το σύστημα και την προδοσία. Αυτοί οι εθνικόφρονες, οι υπερπατριώτες που με το άλλοθι των βουλευτικών εδρών σκορπίζουν με τρομακτική προπαγάνδα την αναχρονιστική και δολοφονικά ηλίθια άποψή τους στην κοινωνία, που ζει με υπνωτικά. Για τα κότσια και την εντιμότητα που υπέδειξε ο Κώστας Βαξεβάνης αξίζει να υπηρετείς με πάθος τη δημοσιογραφία, μένοντας πιστός στον εαυτό σου και την κοινωνία.

Η φωτογραφία που δημοσίευσε η εφημερίδα Το Χωνί












Αυτό έγραψε σήμερα στο twitter ο Κώστας Βαξεβάνης:
Καλημέρα."Δημοσιογραφία είναι ν δημοσιεύεις αυτά που ο άλλος δν θέλει να δημοσιευθούν. Οτιδήποτε άλλο είναι δημόσιες σχέσεις" Τζορτζ Όργουελ
Για του λόγου το αληθές:
https://twitter.com/KostasVaxevanis

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Runaway


JMSN

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

Sister Dew



Oh my sweet sister dew what have I done?
All my life I've only loved the one
I was taught to be tolerant and plain
I was taught a million things I can't explain
It must have been the hatred in her eyes
It must have been the power to her lies
Sister tell me there's a place where I can hide

Oh my sweet this is how it did unfold
no my body never left so calm and cold
All around us thre were people in the park
No my senses never left so clear and stark
And I swear that she saw it in my way
and I'm sure that she heard it in my voice

Sister tell me please I didn't have a choice
I enjoyed it to see her being idle
she never had no worries, nothing vital
from the day I met her to the final afternoon
There was something there I can't describe it
we were kicking ass we didn't fight it
She never once suspected, that she had it...coming soon

Oh my sweet sister dewwhat have I done?
All my life I've only loved the one
I was raised with compassion and they said
I was loved for the loving that I spread
Now the only thing remaining is this chill
and the only emptiness I need to fill
is understanding whatit is that made me kill

Please forgive me if I keep on smiling
but every sad story has a funny side in
from that moment on I left like crying every day
All around us there were people screaming
For half a second I thought I waas dreaming
my baby looked at me her eyes were beaming
I walked away


Oh my sweet sister dewwhat have I done?
All my life I've only loved the one
So it dawned on me this should be the place
now the only thing I crave is an embrace
So let your tender wisdom be mine
and let me come to you like a child
I'd like to stick around here for a while


From Deus

Κουβέντα βαγονιού

Είναι ωραίο όταν συνωστίζεται στα μέσα μεταφοράς, να σταματάς να τσακώνεσαι με κάποιον επειδή σε πάτησε γιατί δεν έχει χώρο να βάλει το 43άρι νούμερο παπουτσιού του. Κάνε το χρόνο παραμονής σου στο τρένο πολύτιμο και άκουσε τους ανθρώπους. Έχουν ενδιαφέρον οι διάλογοι, η διαφορετικότητά τους. Ταξιδεύοντας, λοιπόν, με το τρένο δεν έχασα την ευκαιρία. "Είμαστε άβουλοι, δειλοί και μοιραίοι, που λέει κι ο ποιητής". Ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει μια κουβέντα του βαγονιού, μεταξύ των επιβατών, για την ανοχή μας σε όλα όσα συμβαίνουν και εκθειάζουμε καθημερινά αρνητικά αλλά ανεχόμαστε παρόλα αυτά με διάφορους τρόπους. Ένας νέος παρά τη λιγοστή δύναμή του να σταθεί όρθιος λόγω εξαρτήσεων, εκφράζει την αντίθεσή του στο υπάρχον πολιτικό σύστημα. "Μας αναγκάζουν να πληρώνουμε, χτυπούν τη μητέρα μου κι εγώ είμαι με ψυχοφάρμακα". "Σε αυτή την άθλια κατάσταση φέραμε τους νέους μας." "Εμείς είμαστε οι προδότες που τα ανεχόμαστε, εμείς προδώσαμε τα παιδιά μας. Στα λόγια καλοί είμαστε, το θέμα είναι τι κάνουμε στην πράξη. Γιατί πληρώνετε φόρους κύριε;" "Μα, έχω σπίτι, θα μου το πάρουν." "Εγώ, πάντως, δεν πλήρωσα το δάνειο". Δεν ξέρω που κατέληξε η στιχομυθία, κατέβηκα. Σήμερα, πάντως, η ΓΕΣΕΒΕ απεργεί, κλείνει μόνο για σήμερα, όπως χαρακτηριστικά λέει, χιλιάδες κόσμος κατέβηκε για μια ακόμη φορά σε Σύνταγμα, Προπύλαια, με πανό, συνθήματα και σημαίες, το κέντρο βρίσκεται σε αστυνομικό κλοιό και φυσικά η αστυνομία δρα εναντίον των απεργών-διαδηλωτών με χημικά. Αύριο όλοι θα είναι στις δουλειές τους (όσοι έχουν), οι τηλεμαντατοφόροι θα πάρουν θέσεις, γιατί σήμερα απεργούν, και θα σχολιάσουν δήθεν καυστικά την επικαιρότητα, τα μέτρα και τις επιπτώσεις που έρχονται στην κοινωνία από αυτά. Αλλάζουν έτσι τα πράγματα;

Σας παραθέτω τους στίχους του Κώστα Βάρναλη:

Μες στην υπόγεια την ταβέρνα
μες σε καπνούς και σε βρισιές
(απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα)
όλη η παρέα πίναμ' εψές
εψές, σαν όλα τα βραδάκια
να πάνε κάτου τα φαρμάκια

Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλον
και κάπου εφτυούσε καταγής
Ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο της ζωής!
Όσο κι ο νους να τυραννιέται
άσπρην ημέρα δε θυμιέται

Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος τ' άσωτ' ουρανού
Ω! της αυγής κροκάτη γάζα
γαρούφαλα του δειλινού
λάμπετε, σβήνετε μακριά μας
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας

Του ενός ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος, ίδιο στοιχειό
του άλλου κοντόημερ' η γυναίκα
στο σπίτι λιώνει από χτικιό
στο Παλαμήδι ο γιος του Μάζη
κ' η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι

-Φταίει το ζαβό ριζικό μας!
-Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
-Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
-Φταίει πρώτα απ' όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Κανένα στόμα
δεν το 'βρε και δεν το 'πε ακόμα

Έτσι στη σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί
Σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει μας πατεί
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα!


Κώστας Βάρναλης

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

Το άλμα το Felix Baumgartner

Όλη η προσπάθεια προσγείωσης της ανθρωπότητας προς την υπέρβαση, την ελπίδα, την κατάκτηση και τη θέληση. Το άλμα από τη στρατόσφαιρα στη Γη του Felix Baumgartner, όπως το κατέγραψε το BBC.

http://www.bbc.co.uk/news/science-environment-19943590

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Η καγκελαρία στην Ελλάδα

Ένα εξαιρετικό άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη για την επίσκεψη της Μέρκελ και όχι της κ. Μέρκελ στην Αθήνα. Μια γνώμη που διαφέρει και ξεφεύγει από τα τετριμμένα της δημοσιογραφικής προσέγγισης των γεγονότων!

http://www.koutipandoras.gr/?p=26663

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

Ερωτικό



                                          Χαρούλα Αλεξίου

                                          Δημήτρης Μητροπάνος      

Με μια πιρόγα φεύγεις και γυρίζεις
τις ώρες που αγριεύει η βροχή
στη γη των Βισιγότθων αρμενίζεις
και σε κερδίζουν κήποι κρεμαστοί
μα τα φτερά σου σιγοπριονίζεις

Σκέπασε αρμύρα το γυμνό κορμί σου
σου 'φερα απ' τους Δελφούς γλυκό νερό
στα δύο είπες πως θα κοπεί η ζωή σου
και πριν προλάβω τρεις να σε αρνηθώ
σκούριασε το κλειδί του παραδείσου

Το καραβάνι τρέχει μες στη σκόνη
και την τρελή σου κυνηγάει σκιά
πώς να ημερέψει ο νους με ένα σεντόνι
πώς να δεθεί η Μεσόγειος με σχοινιά
αγάπη που σε λέγαν Αντιγόνη

Ποια νυχτωδία το φως σου έχει πάρει
και σε ποιον γαλαξία να σε βρω
εδώ είναι Αττική Θεών νταμάρι
κι εγώ ένα πεδίο βολής φθηνό
που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι


Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Επιστολή


Η επιστολή που ακολουθεί αναφέρεται στην Υπουργική Απόφαση 152.11/Β3/790/1996 που θεσπίστηκε πριν από 16 χρόνια και η οποία δίνει στους μουσουλμάνους μαθητές της Θράκης δικαίωμα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σε ποσοστό 0,5% επί του συνόλου των διαθέσιμων θέσεων στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας, ως μέτρο που θα βοηθούσε την ενσωμάτωση αυτών των μαθητών στην ελληνική κοινωνία.


Ανοικτή επιστολή προς Ηλία Κασιδιάρη
κύριε Κασιδιάρη,
(Θα ακολουθήσει σε αρκετά σημεία αυτής της επιστολής, όμως μη νομίζετε ότι τη βρίσκω και πολύ με αυτόν τον πληθυντικό ευγενείας που χρησιμοποιώ προς εσάς, κύριε Κασιδιάρη. Το κάνω μόνο και μόνο επειδή προσωπικά ο ήχος που μου θυμίζει αυτή η φράση είναι ο ήχος μιας βρισιάς, "κύριε ΚασιΔΙΑΡΗ"! )
Καταρχήν, εννοείται πώς δεν πρόκειται να σας αποκαλύψω το όνομα μου, αλλά μόνο τη δουλειά που κάνω: είμαι εκπαιδευτικός στο ελληνικό δημόσιο σχολείο, δουλεύω σε ένα από τα σχολεία της Θράκης που πηγαίνουν μουσουλμάνοι μαθητές. Αν σας ενδιαφέρει και το θρήσκευμά μου, είμαι χριστιανός ορθόδοξος και αν σας ενδιαφέρει και η εθνικότητά μου αυτή είναι ελληνική.
Ο λόγος κύριε Κασιδιάρη για την επιλογή μου να παραμείνω ανώνυμος είστε εσείς και οι πρακτικές σας - βλέπετε πρόσφατα έμαθα ότι μέλη της Χρυσής Αυγής ξεκίνησαν να επιτίθενται και σε συναδέλφους μου εκπαιδευτικούς, επειδή κολλούσαν αφίσες με περιεχόμενο με το οποίο διαφωνεί η Χρυσή Αυγή. Υποθέτω πως τώρα που αυτή η επιστολή θα σας κάνει τελείως σαφές ότι διαφωνούμε σε διάφορα (πολλά!) ζητήματα, η συνήθης σας τακτική να επιτίθεστε με ρόπαλα και στιλιάρια σε όποιον έχει διαφορετική άποψη από τη δική σας, θα μπορούσε να με βάλει στο "στόχαστρο". Και ξέρετε, έχω και δυο παιδιά να μεγαλώσω, δεν θα σας κάνω το χατήρι να γίνω στόχος 10 τραμπούκων που ανάθεμα κι αν ξέρουν τι σημαίνει "άποψη".
Τέλος πάντων, ας στραφούμε στο "ζουμί".
Σας παρακολούθησα κύριε Κασιδιάρη, σε δηλώσεις σας μετά την ανακοίνωση των βάσεων για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια της χώρας, να χρησιμοποιείτε τα παρακάτω λόγια:
"Η Χρυσή Αυγή έθεσε ήδη το ζήτημα στη Βουλή και θα αγωνιστούμε μέχρι να καταργηθεί αυτή η διάταξη, η οποία αποτελεί ξεκάθαρο ρατσισμό εις βάρος των ελλήνων"
Ακολουθούν τα σχόλια μου πάνω σε αυτή τη δήλωση σας.
Καταρχήν, μιλάτε για μία διάταξη που αφορά κάποιους "μουσουλμάνους" και θεωρείτε ότι είναι μια διάταξη ρατσιστική εις βάρος κάποιων άλλων, των "ελλήνων". Ότι δηλαδή κάποιος είναι είτε από τη μία "πλευρά" (μουσουλμάνος), είτε από την "άλλη" (έλληνας). Λυπάμαι που θα σας στενοχωρήσω, αλλά δεν έχετε ιδέα για τί μιλάτε: όλη η Θράκη, εδώ και πάρα πολύ καιρό γνωρίζει ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο ξεκάθαρα.
Στη Θράκη υπάρχουν άνθρωποι με μητρική γλώσσα τα πομάκικα, που είναι έλληνες πολίτες. Υπάρχουν άνθρωποι με μητρική γλώσσα τα τούρκικα, που είναι επίσης έλληνες πολίτες. Άλλοι με μητρική γλώσσα τα ρώσικα, έλληνες πολίτες και αυτοί. Υπάρχουν και πολλοί τσιγγάνοι, έλληνες πολίτες. Στη Θράκη υπάρχουν άνθρωποι με μουσουλμανικό θρήσκευμα, που είναι επίσης έλληνες πολίτες. Άνθρωποι με εβραϊκό θρήσκευμα (δεν εννοώ τους χριστιανούς), επίσης έλληνες πολίτες.
Το να αναφέρεστε σε μουσουλμάνους που είναι διαφορετικοί από τους έλληνες, κύριε Κασιδιάρη, όταν το ένα τρίτο των κατοίκων της περιοχής έχουν μουσουλμανικό θρήσκευμα, σας έχει κάνει ανέκδοτο εδώ στη Θράκη: υπάρχουν άνθρωποι που γελάνεμε τα λόγια σας. Λόγια που αποκαλύπτουν ότι δεν έχετε καμία σχέση με την πραγματικότητα της Θράκης, τουλάχιστον όπως τη ζούμε εμείς οι κάτοικοί της και όχι όπως ίσως θέλουν να τη διατυπώνουν έντυπα εθνικιστικού περιεχομένου.
Η εθνικότητα των μουσουλμάνων της Θράκης, κύριε Κασιδιάρη, είναι ελληνική: οι μουσουλμάνοι της Θράκης πηγαίνουν στο ελληνικό σχολείο, ψηφίζουν στις ελληνικές εκλογές, πληρώνουν φόρους και ασφαλιστικές εισφορές στο ελληνικό κράτος και (φυσικά) υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία στον ελληνικό στρατό. Θα μας κάνετε τη χάρη, κύριε Κασιδιάρη, να σταματήσετε αυτό το αθηναϊκό ανεκδοτάκι που μιλά για μουσουλμάνους που δεν είναι έλληνες και το οποίο υποδηλώνει πλήρη άγνοια;
Ελπίζω πως ναι. Προχωράω.
Στις δηλώσεις σας, μιλάτε επίσης για "ρατσισμό". Για μία ρατσιστική διάταξη εις βάρος των υπολοίπων ελλήνων μαθητών. Έχοντας ως δεδομένη την παντελή έλλειψη επαφής σας με την πραγματικότητα της Θράκης, θα μου επιτρέψετε να σας κάνω μερικά "μαθήματα πραγματικότητας".
Έχουμε και λέμε.
Μαθήματα πραγματικότητας, νούμερο ένα.
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '90, κύριε Κασιδιάρη, η πρόσβαση στα χωριά των μουσουλμάνων της ορεινής ροδόπης δεν ήταν ελεύθερη: για να τα επισκεφτεί κάποιος, έπρεπε να περάσει πρώτα από την Αστυνομική Διεύθυνση, να ζητήσει άδεια επίσκεψης και αν αυτή του δινόταν, έπρεπε να περάσει την περιβόητη «μπάρα» (φυλάκιο στο δρόμο για τα χωριά των μουσουλμάνων, στο οποίο γινόταν έλεγχος χαρτιών και άδειας επίσκεψης). Και το σημαντικότερο, αν ήσουν κάτοικος αυτών των χωριών, ήταν ιδιαίτερο δύσκολο να φύγεις από αυτά: η διανυκτέρευση αυτών των μουσουλμάνων στις πόλεις της Ξάνθης ή της Κομοτηνής γινόταν μόνο μετά από ειδική άδεια. Μιλάμε δηλαδή, κύριε Κασιδιάρη, για συνοριακό έλεγχο σε έλληνες, μέσα στην Ελλάδα.
Και τολμάτε εσείς κύριε Κασιδιάρη, να μιλάτε για ρατσισμό;
Τολμάτε να μιλάτε για ρατσισμό, όταν γενιές ολόκληρες ελλήνων μουσουλμάνων μεγάλωσαν σε αυτά τα χωριά υπό στρατιωτικό έλεγχο; Αλήθεια, έχετε ζήσει ποτέ σε φυλακή;
Σας το εύχομαι.
Μαθήματα πραγματικότητας, νούμερο δύο.
Σε οποιοδήποτε μουσουλμανικό χωριό της ορεινής Θράκης, κύριε Κασιδιάρη, ένα παιδί μεγαλώνει μαθαίνοντας από το σπίτι του είτε τα πομάκικα (σλαβογενής γλώσσα), είτε τα τούρκικα. Στο Δημοτικό σχολείο, αν δεν τα γνωρίζει ήδη, μαθαίνει και τα τούρκικα, σύμφωνα με τη συνθήκη της Λωζάνης (που αντίστοιχα επιβάλλει τη διδασκαλία ελληνικών στους έλληνες της Κωνσταντινούπολης). Επίσης, αναγκάζεται να μάθει και αραβικά, προκειμενου να διδαχθεί το Κοράνι. Και όταν φτάνει στο Γυμνάσιο, ακολουθεί το πρόγραμμα μαθημάτων του ελληνικού σχολείου, το οποίο ορίζει ότι πρεπει να μάθει και αγγλικά και γερμανικά.
Τις μετρήσατε, κύριε Κασιδιάρη, τις γλώσσες που με το ζόρι πρέπει να γνωρίζουν αυτά τα παιδιά στην ηλικία των 13 ετών;
Είναι έξι(!) : πομάκικα, τούρκικα, αραβικά, ελληνικά, αγγλικά και γερμανικά. Έξι γλώσσες κύριε Κασιδιάρη, από ένα παιδί 13 (!) χρονών. Αντιληφθείτε λίγο τις απαιτήσεις που έχει η κοινωνία από αυτούς τους μαθητές, κύριε Κασιδιάρη: Έξι δεν είναι οι γλώσσες που ξέρουν όλα μαζί τα μέλη της Χρυσής Αυγής!
Και τολμάτε εσείς κύριε Κασιδιάρη, να μιλάτε για ρατσισμό;
Τολμάτε να χαρακτηρίζετε ρατσιστική τη διάταξη που αναγνωρίζει το αυτονόητο; Που αναγνωρίζει ότι ένας άνθρωπος που έχει αναγκαστεί να μάθει έξι γλώσσες, δεν γίνεται να έχει καταφέρει να μάθει τα ελληνικά (τη γλώσσα στην οποία διατυπώνονται τα βιβλία και τα θέματα των πανελληνίων εξετάσεων), όσο καλά τα γνωρίζουν οι υπόλοιποι έλληνες μαθητές και ως εκ τούτου βρίσκεται -χωρίς να είναι επιλογή του- σε μειονεκτική θέση;
Μαθήματα πραγματικότητας, νούμερο τρία.
Θα έπρεπε να γνωρίζετε κύριε Κασιδιάρη, τις ευρέως διαδεδομένες φήμες που λένε ότι τα μεγαλύτερα ποσοστά πώλησης ψυχοφαρμάκων στην Ελλάδα εμφανίζονται στο νομό Κομοτηνής. Επίσης ότι αυτό οφείλεται στην υπερκατανάλωση τέτοιων φαρμάκων από το γυναικείο πληθυσμό των μουσουλμανικών χωριών. Βλέπετε, είναι πολύ σκληρό ψυχολογικά, κύριε Κασιδιάρη, να είσαι γυναίκα σε αυτά τα χωριά: είσαι ένας δούλος.
Και εσείς, κύριε Κασιδιάρη, αντί να διευκολύνετε τις νεαρές μουσουλμάνες να γλιτώσουν από αυτό το μονόδρομο προς τα φαρμακεία, να ξεφύγουν από τον οπισθοδρομισμό και τις προσταγές του γνωστού Προξενείου και του κάθε μουφτή, κάνετε το αντίθετο. Αντί να τις βοηθήσετε να σπουδάσουν σε κάποια πόλη της Ελλάδας, γνωρίζοντας στην πράξη τα δικαιώματα που έχει κάθε γυναίκα, εσείς θέλετε να τις εμποδίσετε.
Τέλος πάντων υπάρχουν πολλά παραδείγματα, κύριε Κασιδιάρη, που δείχνουν ότι οι κάτοικοι αυτών των χωριών (που είναι αναγνωρισμένοι ως έχοντες την ελληνική εθνικότητα, έλληνες και μάλιστα αυτόχθονες) δέχονται εδώ και χρόνια έναν ανελέητο ρατσισμό από την πλευρά του ελληνικού κράτους.
Υπάρχουν πολλά μαθήματα πραγματικότητας που θα έπρεπε να πάρετε, κύριε Κασιδιάρη.
Κλείνοντας, θα μου επιτρέψετε να θίξω ακόμα μία πτυχή των δηλώσεών σας, κατά την άποψή μου τη σημαντικότερη: Κύριε Κασιδιάρη, στην επίμαχη διάταξη δεν μιλάμε γενικώςγια μουσουλμάνους.
Μιλάμε για μουσουλμάνους που είναι άνθρωποι στην ηλικία των 17 και των 18 ετών. Ξέρετε, οι άνθρωποι έχουν και άλλα χαρακτηριστικά εκτός από το έθνος ή τη θρησκεία. Ένα από αυτά είναι και η ηλικία. Οι άνθρωποι λοιπόν στα 17 ή 18 τους χρόνια, οι νέοι άνθρωποι, ανεξάρτητα από την εθνικότητα, το χρώμα του δέρματος, τη θρησκεία ή το φύλο, ελπίζουν.
Ελπίζουν να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή, να απολαύσουν τις όμορφες στιγμές της, ίσως να ταξιδέψουν, ίσως να ερωτευτούν, να κάνουν νέους φίλους, ίσως να βρουν ένα επάγγελμα που θα το αγαπάνε, ίσως ακόμα και να αλλάξουν τον κόσμο. Όπως όλοι οι νέοι, χριστιανοί, εβραίοι, βουδιστές ή μουσουλμάνοι.
Όμως στην περίπτωση των νέων που είναι έλληνες μουσουλμάνοι, αναφερόμαστε στα παιδιά ενός πληθυσμού που έχει δεχθεί πάμπολλες δεκαετίες καταπίεσης καιρατσισμού. Και μετά από αυτές τις δεκαετίες, έρχεστε και εσείς κύριε Κασιδιάρη. Και πατάτε με τις γυαλισμένες σας αρβύλες όλες αυτές τις ελπίδες και τα όνειρα νέων ανθρώπων. Και τους βροντοφωνάζετε για "ρατσιστικές διατάξεις". Στους έλληνες νέους που ξέρουν καλύτερα από κάθε άλλο έλληνα μαθητή τί πάει να πει ρατσισμός και παρόλ'αυτά συνεχίζουν να ελπίζουν ότι θα τα καταφέρουν.
Έ, όχι κύριε Κασιδιάρη, δεν θα σας το επιτρέψουμε.
Ούτε εμείς, οι χριστιανοί της Θράκης, ούτε φυσικά οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι. Όλοι μαζί, θα βάλουμε τα δυνατά μας και θα στείλουμε τις φασιστικές σας ιδεούλες εκεί που τους αξίζουν: στα μουσεία. Για να θυμούνται όλοι, πως κάποτε υπήρξαν κάποιοι που θέλησαν να μισούμε ο ένας τον άλλον και να γαμάμε ο ένας τα όνειρα του άλλου.
Και πως εμείς δεν τους αφήσαμε.


...Και καλό μας μήνα!

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Η φωνή για τις φωνές

Ένα ντοκιμαντέρ για τον Τζον Λένον, την ειρήνη και την τακτική της παγκόσμιας πολιτική σκηνής. Κάποτε οι άνθρωποι διαμαρτύρονταν, ύψωναν τα χέρια τους, συγκεντρώνονταν ο ένας δίπλα στον άλλον σε μεγάλες πόλεις, ένωναν τις φωνές τους για την ειρήνη. Σήμερα είναι τόσο αποβλακωμένοι στη μικροαστική ζωή τους που ούτε για τα αυτονόητα δε βγαίνουν. Αν τους προτείνεις να διακηρύξουν την ειρήνη θα αντιπροτείνουν μια ωραία βόλτα! Τι ειρωνεία! Λείπουν οι καλλιτέχνες που εμπνέουν όλον το κόσμο, που τραγουδούν όλο τον κόσμο, που είναι πνευματικοί και πάντως άνθρωποι. Άλλωστε, σήμερα, οι συμβουλές για την προσθήκη των εξτένσιον, για την κατασκευή ενός καλλίγραμμου σώματος, για το τέλειο μακιγιάζ και φυσικά για το πώς να δείχνετε σέξυ, όπως πάνω στη σκηνή ένας καλλιτέχνης, φορώντας το βρακί του, είναι βαθιά πνευματικά... Ξεχάσαμε...

Ντοκιμαντέρ, Οι ΗΠΑ εναντίον του John Lennon
http://www.dailymotion.com/video/xfbe1z_yyy-yyyyyyyy-yyyy-yyyyy_people?start=784





Everybody's talking about 
bagism, shagism, dragism, madism, ragism, tagism
this ism, that ism, ism ism ism 
all we are saying is give peace a chance
all we are saying is give peace a chance

Everybody's talking about 
minister, sinister, banisters, canisters
bishops, fishops, rabbis and pop eye, bye bye, bye bye
all we are saying is give peace a chance
all we are saying is give peace a chance

Everybody's talking about 
revolution, evolution, masturbation, flagellation, regulation,
integrations, mediations, united nations, congratulations
all we are saying is give peace a chance
all we are saying is give peace a chance

Everybody's talking about 
John and Yoko, Timmy Leary, Rosemary
Tommy Smothers, Bobby Dylan, Tommy Cooper,
Derek Taylor, Norman Mailer, Alan Ginberg, Hare Kishna
Hare Hare Kishna
all we are saying is give peace a chance
all we are saying is give peace a chance


I see the wind, I see the trees
I see the clouds, I see the sky
I feel the sorrow, I feel dreams
I feel life, I feel love
My eyes can see,
My mind can feel,
Everything is clear in our world

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Ameno


Dori me interimo                                                                                     Take me to the inside
Adapare                                                                                                    Absorb
Dori me                                                                                                    Take me
Ameno Ameno                                                                                         Disclose Disclose
Latire                                                                                                       Hiding
Latiremo                                                                                                 Hiding oneself    
Dori me                                                                                                   Take me


Ameno                                                                                                     Disclose

Omenare imperavi ameno                                                                              Unperceived signs disclose   
Direme direme matiro                                                                            Tell me tell me war like
Mtiremo                                                                                                  Spirit martyr
Ameno                                                                                                     Disclose 


Omenare imperavi emulari                                                                            Emulate unperceived signs

Ameno                                                                                                     Disclose 
Omenare imperavi emulari                                                                             Emulate unperceived signs


Ameno                                                                                                     Disclose   

Ameno dori                                                                                             Disclose the silence
Ameno dori me                                                                                       Disclose take me
Ameno dori me                                                                                       Disclose take me


Ameno dom                                                                                            Disclose soldier 

Dori me reo                                                                                            Take me away
Ameno dori me                                                                                      Disclose take me 
Ameno dori me                                                                                      Disclose take me
Dori me am                                                                                           Take me now

Ameno                                                                                                   Disclose  
Ameno dori                                                                                           Disclose the silence  
Ameno dori me                                                                                     Disclose take me
Ameno dori me...                                                                                  Disclose take me...

Era


Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Η ώρα των ΕΟΖ

Ένα άρθρο του Κώστα Καζάκη για την αλήθεια των ΕΟΖ που χτυπούν την πόρτα και στη χώρα μας.

Το χωνί( http://www.toxwni.gr/), Δημήτρης Καζάκης
http://www.toxwni.gr/2012/09/pws-tha-ginoyme-metanastes-sthn-idia-mas-ti-xwra/

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

Sebe allah ye


Alpha Blondy

Ένα καλοκαίρι κάπου στο 2012

Δεν ξέρω αν έχετε δει γραμμένη στους τοίχους της πόλης την έκφραση σεισάχθεια τώρα. Στην πόλη που φλέγεται, έχω ακούσει τον κ. Σαμαρά να στηρίζει τη διαφορά του προγράμματός του από τους προκατόχους του στον τρόπο εφαρμογής της εφεδρείας και όχι στο ίδιο το μέτρο που δημιουργεί τεράστια ελλείμματα στον τρόπο συναλλαγής με τους πολίτες την ίδια ώρα που η γραφειοκρατία αυξάνεται δραματικά, που η τεχνολογία στις υπηρεσίες είναι ανεπαρκής, η χρήση της από τους υπαλλήλους μεσαιωνική, όπως και η νοοτροπία τους, η αντίληψή τους για τα πράγματα εξοργιστική και θρασεία, περιχαρακωμένη στο κλαδικό τους συμφέρον. Καθημερινά βλέπω ανθρώπους που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, γονείς που απολύονται και πρέπει να ζήσουν τα παιδιά τους, ασθενείς που εκλιπαρούν για την παράβλεψη της διαδικασίας μήπως προλάβουν το θάνατο, μήπως γλιτώσουν την έξωση, πολίτες που φωνάζουν για το σύστημα, τα βάζουν με το κράτος, τους πολιτικούς και υπόσχονται καταψήφιση στις επόμενες εκλογές. Μόνο που οι πολιτικές των πολιτών μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση. Όταν το σύστημα ευνοούσε μερίδα πολιτών με ρουσφέτια, υψηλούς μισθούς μία άλλη μερίδα του πληθυσμού παρέμενε αποκλεισμένη και χωρίς μέριμνα. Ο τομέας της υγείας και της περίθαλψης βρίσκεται σε ντροπιαστική κατάσταση, η πόλη σε κλοιό αυστηρής αστυνόμευσης εν μέσω σχεδίου Ξένιος Ζευς, η ονομασία του εντελώς υποκριτική, οι πολιτικές για τη μετανάστευση, την υποδοχή μεταναστών και τη μεταχείρισή τους ανύπαρκτη. Ακούω συναδέλφους, ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφομαι συχνά να εκφράζουν απόψεις για τη μετανάστευση, την οικονομία, τα εργασιακά, τη διαχείριση του "συστήματος" και επιβεβαιώνεται πανηγυρικά η χρόνια παρακμή που επέδειξε η χώρα, η ξιπασιά και η απαιδευσιά των δημόσιων λειτουργών, των πολιτών, των αθλητών που ανηθικότητα ποιούσιν. Μπορούμε να στρέψουμε λίγο το κεφάλι στο πλάι, στο συνάνθρωπό μας, στις παρέες, σε όσους έχουν ανάγκη από άλλον άνθρωπο; Ίσως τελικά μόνο έτσι αλλάξουμε την Ελλάδα, τους εαυτούς μας. Ίσως αυτή είναι η σύγχρονη επανάσταση. Προχθές μια κυρία ρωτούσε πώς να φτάσει στο Γ. Γεννηματάς. Βρισκόταν στο μετρό με κατεύθυνση προς Αιγάλεω. Δε μιλούσε ελληνικά, προσπαθούσε να κάνει κλήση για να επιβεβαιώσει την ονομασία του νοσοκομείου. Ανεβήκαμε μαζί με δυο νέα παιδιά προς την έξοδο να βρει σήμα το δίκτυό της για να μπορέσουμε να την καθοδηγήσουμε. Λίγες μέρες πριν ενώ σουρούπωνε και ο ουρανός στο βάθος της θάλασσας έπαιρνε αυτό το τρυφερό χρώμα, ο κυνηγετικός σύλλογος της περιοχής ανέλαβε τον καθαρισμό της παραλίας. Δεν ξέρω αν πρέπει να γίνουν σύγχρονα σεισάχθεια, δεν ξέρω αν με την παρακμή θα εξοικονομηθούν τα 11,5 δις προς το συμφέρον των πολιτών και της χώρας. Ξέρω ότι πρέπει στους εαυτούς μας να αναζητήσουμε τις επαναστατικές φιγούρες και όχι τις αναχρονιστικές εγκληματικές.

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

Ο πράσινος κήπος

Έχω τρεις κόσμους. Μια θάλασσα, έναν ουρανό κι έναν πράσινο κήπο: τα μάτια σου. Θα μπορούσα αν τους διάβαινα και τους τρεις, να σας έλεγα πού φτάνει ο καθένας τους. Η θάλασσα, ξέρω. Ο ουρανός, υποψιάζομαι. Για τον κήπο μου, μη με ρωτήσετε.


Νικηφόρος Βρεττάκος


Καλό μας μήνα!















I'm wishing on a star, Teena Marie
http://www.youtube.com/watch?v=7whTVjNAn9w

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Σαν πλανόδιο τσίρκο




Σαν πλανόδιο τσίρκο τη ζωή μου τη σκόρπισα
σε σταθμούς και πλατείες που με πας δε σε ρώτησα
τώρα δίχως πυξίδα τα ταξίδια μου κάνω
τη φωνή σου ακούω μα τι λες δε σε πιάνω

Ελλάδα Βέμπο μου και Μέριλιν Μονρόε
Ελλάδα Ελύτη μου και Έντγκαρ Άλαν Πόε
Ελλάδα μάγισσα, παρθένα και τροτέζα μου
Ελλάδα Τούμπα, Αλκαζάρ και Καλογρέζα μου

Μια φορά μου γεννούσες ένα πάθος παράφορο
τώρα παίζεις παιχνίδι που μ' αφήνει αδιάφορο
δεν κερδίζω δε χάνω σ'αγαπώ και σ'αρνιέμαι
κι από ένα κλαράκι του γκρεμού σου κρατιέμαι


Ελλάδα Βέμπο μου και Μέριλιν Μονρόε
Ελλάδα Ελύτη μου και Έντγκαρ Άλαν Πόε
Ελλάδα μάγισσα, παρθένα και τροτέζα μου
Ελλάδα Τούμπα, Αλκαζάρ και Καλογρέζα μου




Δημήτρης Μητροπάνος

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

Κράτησα τη ζωή μου

Τ' ανθισμένο πέλαγο και τα βουνά στη χάση του φεγγαριού
η μεγάλη πέτρα κοντά στις αραποσυκιές και τ' ασφοδίλια
το σταμνί που δεν ήθελε να στερέψει στο τέλος της μέρας
και το κλειστό κρεβάτι κοντά στα κυπαρίσσια και τα μαλλιά σου
χρυσά.
τ' άστρα του Κύκνου κι εκείνο τ' άστρο του Αλδεβαράν

Κράτησα τη ζωή μου,
κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας
ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα κατά το πλάγιασμα της βροχής
σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες με τα φύλλα της οξυάς
καμιά φωτιά στην κορυφή τους. βραδιάζει.

Κράτησα της ζωή μου, στ' αριστερό σου χέρι μια γραμμή
μια χαρακιά στο γόνατό σου, τάχα να υπάρχουν
στην άμμο του περασμένου καλοκαιριού τάχα
να μένουν εκεί που φύσηξε ο βοριάς καθώς ακούω
γύρω στην παγωμένη λίμνη την ξένη φωνή.

Τα πρόσωπα που βλέπω δε ρωτούν, μήτε η γυναίκα
περπατώντας σκυφτή, βυζαίνοντας το παιδί της.

Ανεβαίνω τα βουνά, μελανιασμένες λαγκαδιές,ο χιονισμένος
κάμπος, ως πέρα ο χιονισμένος κάμπος, τίποτα δε ρωτούν
μήτε ο καιρός κλειστός σε βουβά ερμοκκλήσια, μήτε
τα χέρια που απλώνονται για να γυρέψουν, κι οι δρόμοι.

Κράτησα τη ζωή μου ψιθυριστά μέσα στην απέραντη σιωπή
δεν ξέρω πια να μιλήσω, μήτε να συλλογιστώ, ψίθυροι
σαν την ανάσα του κυπαρισσιού τη νύχτα εκείνη
σαν την ανθρώπινη φωνή της νυχτερινής θάλασσας στα χαλίκια
σαν την ανάμνηση της φωνής σου λέγοντας "ευτυχία"

Κλείνω τα μάτια γυρεύοντας το μυστικό συναπάντημα των νερών
κάτω απ' τον πάγο το χαμόγελο της θάλασσας τα κλειστά πηγάδια
ψηλαφώντας με τις δικές μου φλέβες τις φλέβες εκείνες που μου ξεφεύγουν
εκεί που τελειώνουν τα νερολούλουδα κι αυτός ο άνθρωπος
που βηματίζει τυφλός πάνω στο χιόνι της σιωπής.

Κράτησα τη ζωή μου, μαζί του γυρεύοντας το νερό που σ' αγγίζει
στάλες βαριές πάνω στα πράσινα φύλλα, στο πρόσωπό σου
μέσα στον άδειο κήπο, στάλες στην ακίνητη δεξαμενή
βρίσκοντας έναν κύκνο νεκρό μέσα στα κάτασπρα φτερά του
δέντρα ζωντανά και τα μάτια σου προσηλωμένα.

Ο δρόμος αυτός δεν τελειώνει, δεν έχει αλλαγή, όσο γυρεύεις
να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια, εκείνους που έφυγαν, εκείνους
που χάθηκαν μέσα στον ύπνο, τους πελαγίσιους τάφους,
όσο ζητάς τα σώματα που αγάπησες να σκύψουν
κάτω από τα σκληρά κλωνάρια των πλατάνων εκεί
που στάθηκε μια αχτίδα του ήλιου γυμνωμένη
και σκίρτησε ένας σκύλος και φτεροκόπησε η καρδιά σου,
ο δρόμος δεν έχει αλλαγή, κράτησα τη ζωή μου.

Το χιόνι και το νερό παγωμένο στα πατήματα των αλόγων.





Γιώργος Σεφέρης
Επιφάνια 1937

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

Esperanza Spalding


Black Gold
Καλό σαββατοκύριακο σε όλους!

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Βιαστείτε και πιαστείτε

Παντού δεχόμαστε γροθιές. Βία από παντού. Σωματική, ψυχολογική, συναισθηματική, νοητική. Λες και σου ξεριζώνουν την ψυχή, λες και σε αφήνουν κενό, άδειο. Παρακολουθώντας ξανά και ξανά και ξανά την περιβόητη σκηνή της επίθεσης Κασιδιάρη, ταράχτηκα, ανατρίχιασα, σοκαρίστηκα. Όχι γιατί δεν περίμενα τέτοιες συμπεριφορές από άτομα τέτοιας ιδεολογίας, αλλά γιατί όταν το βλέπεις να συμβαίνει μπροστά στα μάτια σου, εύχεσαι να είχες βγει ψεύτης. Θυμάμαι όταν πήγαινα σχολείο, η ιστορία μας μάς έκανε ήρωες, κατόχους ασύλληπτων κατορθωμάτων, θύματα και καλούς γείτονες. Οι αντίπαλοι φάνταζαν κακοί, τυχοδιώκτες, θύτες και δολοφόνοι. Θυμάμαι και μια νύχτα γυρνώντας από το κέντρο και παίρνοντας το μετρό το πλήθος ατόμων διαφόρων ηλικιών που κρατούσαν δοκάρια και ελληνικές σημαίες. Αργότερα, έμαθα ότι στο Σύνταγμα οι Χρυσαυγίτες είχαν επιτεθεί σε ανθρώπους διαφορετικού χρώματος. Η ασφάλεια security του σταθμού ήταν απασχολημένη στις κλήσεις για τα ελλειπόντα εισιτήρια. Θυμάμαι την ταινία που είχα δει για την Πτώση του Χίτλερ και ακόμη περισσότερο το εντυπωσιακό στοιχείο της ταινίας ότι αυτοί οι άνθρωποι πίστευαν πραγματικά, παθιασμένα, ολοκληρωτικά σε κάτι. Δεν είναι άνθρωποι με ψυχολογικά προβλήματα, άλογοι ή με ελλιπή μόρφωση. Αντίθετα, διακρίνονται για την εξυπνάδα τους, χειρίζονται το δημόσιο λόγο με απλότητα και μεστότητα, είναι μορφωμένοι και το κυριότερο έχουν πλήρη συναίσθηση του τι πιστεύουν. Αυτό είναι που τους κάνει επικίνδυνους. Φοβάμαι αυτό που βαθιά πρεσβεύουν, αυτό που έμπρακτα δηλώνουν, τη λαϊκίστικη συμπεριφορά με την οποία προσπαθούν να προσεγγίσουν τους πολίτες, φοβάμαι και για όσους τους ακολουθούν, γιατί ανάμεσα σε αυτούς είναι και παιδιά, παιδιά που μαθαίνουν την ελληνική ιστορία, αυτή που διεγείρει υπέρ του δέοντος την χαμένη μας αξιοπρέπεια και αυτή που επιβεβαιώνεται με τον πιο ύπουλο τρόπο μέσω της μύησης στο απλησίαστο γκέτο των γραφείων της χρυσής αυγής. Κάποιοι σίγουρα θα καταψηφίσουν τη βία και τις συμπεριφορές που προκύπτουν από αυτήν, αλλά θα υποστηρίξουν την επίθεση γιατί είχε στόχο μπαγιάτικα πολιτικά πρόσωπα. Είναι σαν να το ακούω στα αυτιά μου "καλά της έκανε". Κάποιοι ήδη σπεύδουν να πουν ότι μας χρειάζεται μια χρυσή αυγή. Είμαστε, αγαπητοί μου, αυτοί που αναβιώνουμε μέχρι τη σάρκα μας, μέσα στο μεδούλι μας φασιστικές αντιλήψεις, είμαστε αυτοί που δε μάθαμε τίποτα από την ιστορία των συγγενών μας, των φίλων μας, των παππούδων μας, είμαστε αυτοί που επιλέγουμε την εγκληματικότητα για να γλιτώσουμε από τους εγκληματίες, είμαστε αυτοί που φέρουμε ακόμη τα απωθημένα του διχασμού, επιλέξαμε μέσα μας ήδη πλευρά στον εμφύλιο, είμαστε αυτοί που δημιουργούμε φούσκες ειδήσεων προφασιζόμενοι για τα συμβάντα βίας, όταν η βία είναι κάτι βαθύτερο και μας ξεπερνάει, βιώνοντάς της στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στο δρόμο που περπατάς, στην πολιτική, στον τρόπο που ενημερώνεσαι, στη δουλειά που κάνεις, στο κέντρο διασκέδασης που προτιμάς, στον τρόπο που κάνεις τις συναλλαγές σου, στην αντίθεση των ιδεών που υπάρχουν μεταξύ των ανθρώπων. Το αντιλαμβάνεστε; Βία στην αντίθεση των ιδεών! Η επέμβαση στο σώμα του άλλου, το δικαίωμά σου να στέκεσαι αρτιμελής και ισάξιος απέναντι σε κάποιον βιάζεται καθημερινά και συμβαίνει σε συμπολίτες μας. Αυτό δεν μαθαίνεται ποτέ, δε γίνεται τίτλος ειδήσεων, ακόμη κι αν καταγγέλλεται η απάντηση της αρχής είναι να φοράς τζιν και με ζώνη.  Η άγνοια είναι χειρότερη από τη μόρφωση και τη γνώση. Δείτε τους ψηφοφόρους. Κάντε μεγέθυνση στα ποσοστά των εκλογών, επικεντρωθείτε στο 7%. Η Χρυσή Αυγή υφίσταται από το 1985. Οι δράσεις και οι ιδέες της ήταν γνωστά στους κύκλους των πολιτικών, των διανοούμενων, των μορφωμένων, των ΜΜΕ, των πολιτών. Κακή διαχείριση της γνώσης, αποκλεισμός και απόκρυψη μιας αντίληψης που είναι μέρος της κοινωνίας, όμως. Διαφωνώ με τους εκατέρωθεν προκλητικούς χαρακτηρισμούς που οδήγησαν στην επίθεση αυτή, διαφωνώ με την έκρηξη θυμού, με τη συγκεκριμένη αντίδραση για την υποστήριξη μιας θέσης, δεν κατανοώ τα κριτήρια επιλογής του συγκεκριμένου κόμματος για την ψήφο, αλλά δε μου επιτρέπεται να κρίνω, λυπάμαι για την αντίδραση της ελληνικής αστυνομίας και την κωλυσιεργία της, λυπάμαι για την ευδοκίμηση τέτοιων ιδεών, καταψηφίζω ό,τι αφορά τη Χρυσή Αυγή. Προστατεύομαι από την άβυσσο που μας χωρίζει. Ένας μαθητής απήχθη, χιλιάδες άρρωστοι άνθρωποι χάνουν χρόνο από τη ζωή τους περιμένοντας τη χορήγηση φαρμάκων, σημαντικών για την πορεία της ζωής τους, συμπολίτες μας παίρνουν το νόμο στα χέρια τους για να προστατευτούν από το έγκλημα. Η αυτοδικία ή η υπερψήφιση ακραίων αντιλήψεων δε θα σκοτώσει μόνο την εγκληματικότητα. Θα σκοτώσει, επίσης, ανθρώπους, αξιοπρέπειες, την ομαλότητα και την ειρήνη που έστω και χαιρέκακα καυχόμαστε ότι την κατακτήσαμε. Ας δώσουμε αξία στην αληθινή βία!

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Everloving


Moby

Μια μουσική που άκουσα μπροστά από τη θάλασσα και πήρε μαζί της την ψυχή μου...

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Cuba libre

Κόκκινα τριαντάφυλλα στα μαλλιά, εσάρπες, σώματα που τρέμουν ολόκληρα σε έναν ρυθμό που ξεπερνά τα σύνορα, τα έθνη και τους ίδιους τους ανθρώπους. Γράμματα, κραυγές, βλέμματα προς την ελευθερία. Τα χέρια υποτάσσονται στη μουσική και το μυαλό ορίζεται μόνο σύμφωνα με τα βήματα και τις κινήσεις που επιβάλλει το έτερο σώμα, αυτό που συμπληρώνεται από την έλλειψη του άλλου. Ελπίδα που έρχεται από μπερέδες κόκκινους, ζωή από γιασεμιά, βασιλικό και πορτοκάλι. Πιάνο με παρελθόν και μέλλον, μοναδική κληρονομιά της νιότης. Δεκάδες γράμματα, πέντε λέξεις "θέλω να σου κάνω έρωτα για μέρες, για μήνες, για να αναπληρώσω το χαμένο χρόνο", ένας έρωτας που γεννιέται στο χρόνο αναπόφευκτα, η ανάγκη που δεν ορίζεται ούτε προγραμματίζεται, μια αγάπη αθάνατη και αιώνια που δε φτάνει ίσαμε συγκεκριμένα χιλιόμετρα, αλλά δυναμώνει με τους ωκεανούς, το χρόνο, τη φλόγα του ίδιου παθήματος, τον πόνο αυτού του φλογερού παθήματος. "Αγαπώ τον άντρα μου", "ακόμα και αυτό αγαπώ πάνω σου". Σώματα που ξεχάστηκαν και μυαλά που τράφηκαν, ψυχές που ωρίμανσαν. Πιστεύω που δεν προδόθηκαν ποτέ, ούτε στα ελάχιστα τετραγωνικά ενός κελιού, ούτε στην έγκλειστη ζωή δύο χρόνων. Δυο νέα κορίτσια σε ένα σπίτι για τη ζωή που με πάθος πάλεψαν να έχουν, γι' αυτήν που ρίσκαραν, γι' αυτήν που μισήθηκαν από ανθυπολοχαγούς και πιο πολύ που αγαπήθηκαν από μερικούς από αυτούς. Σύγκρουση. Η ελευθερία του να πετάς, να μιλάς, να γελάς, να ερωτεύεσαι, να αισθάνεσαι, "μίλησα με τη θάλασσα, τους ανθρώπους, κάποιος μου είπε τι ωραίο καιρό που έχει σήμερα", να βγαίνεις στους δρόμους μαζί με όλο το νησί και να ενώνεσαι μαζί του. "Μέσα στην προσπάθεια να βρεις τροφή, πρέπει να βρεις τροφή και για το μυαλό σου, επανάσταση μέσα στην επανάσταση." Λίγο ρούμι, πολύ ελευθερία.
Κούβα 1991.

Μουσικές, μυρωδιές, λόγια μαγικά, ερμηνείες εξαιρετικές, σκηνοθεσία υποδειγματική.


Με συνεπήρε, με καθήλωσε, με συγκίνησε.




Chan Chan, Buena Vista Social Club

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Next to me


Emeli Sande
Υπέροχο!

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Ωδή

Θα με προσέχεις; Το ίδιο θα κάνω κι εγώ. Θα σε προσέχω σαν τα μάτια μου. Θα με προστατεύεις τις νύχτες, θα με σώζεις από τους ήλιους που καίνε, από τις βροντές που δυναμώνουν, από τα βράδια και τα ηλιοτρόπια που υπάρχουν μέσα μου; Θα συνεχίσεις να έρχεσαι στα όνειρά μου; Έτσι για να μου υπενθυμίσεις λίγο την παρουσία σου, για να μου πεις ότι ο χρόνος είναι θρύψαλλα, μικρά κομμάτια που τιθασεύεις με τα συναισθήματά σου, μια ψευδαίσθηση αιώνα. Θα μπορούσα να περιμένω, ξέρεις. Έχω υπομονή, φαντασία, ένστικτο. Θα μπορούσα να σε κοιτώ για χρόνια, να σε κρατώ για χρόνια ολόκληρα. Εσένα θα διάλεγα και πάλι, αν μου δινόταν δεύτερη ευκαιρία. Εσένα. Και μόνο. Ξέρω, αυτό το βλέμμα, το ίδιο. Μην κοιτάς, με αναγκάζεις να σου μιλήσω, είναι σα να τα έχεις πει όλα, σαν να με καλούσες, σαν να περίμενες ή απλώς να επιβεβαίωνες. Θα μου φτιάξεις πάλι το κάθισμα; Θα με περιμένεις απ' έξω; Θα μου χτυπήσεις το κουδούνι; Ακόμα κι αν άργησα, σε περίμενα. Θα 'θελα να σε δω, να σου μιλήσω, να σου πω πόσο χαρούμενη είμαι που περίμενα να έρθεις. Πόσο χαρούμενη είμαι που ξέρεις, ξέρω ότι ξέρεις. Γλυφάδα και Γκάζι! Βροχή και θάλασσα. Μαζί σου όλες οι εποχές είναι όμορφες. Σε πιστεύω, σε εμπιστεύομαι, γιατί γύρω όλα σταματούν για λίγο και συνεχίζουν την κανονική χρονική τους πορεία μόλις αποσύρεσαι. Θέλω να υπάρχεις στη ζωή μου. Θα μπορούσες να είσαι ξωτικό. Το ξέρεις; Δίνεις έμπνευση και θάρρος. Τι; Δεν πιστεύεις ότι θα μπορούσες να θρέψεις έναν ποιητή, έναν ζωγράφο, έναν συνθέτη. Είσαι όλα αυτά μαζί. Μια τέχνη συγκεντρωμένη σε ένα πρόσωπο. Μια φωτιά ασίγαστη, ατίθαση και επικίνδυνη. Θα σε ακολουθώ, θα σε διαβάζω, θα σε θαυμάζω, θα σε τραγουδώ, θα σε κουβαλώ στην ταραγμένη μου καρδιά. Με σένα την πήρα πίσω, βρήκα την ταυτότητα της ψυχής μου. Ελπίζω να είσαι καλά! Να προσέχεις!


Puff Daddy/ Faith Evans, I' ll be missing you