Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Society

Eddie Vedder
Από την ταινία "Into the wild"


It's a mystery to me
we have a greed
with which we have agreed

You think you have to want
more than you need
until you have it all you won't be free

Society, you're a crazy breed
I hope you're not lonely without me

When you want more than you have
you think you need
and when you think more than you want
your thoughts begin to bleed

I think I need to find a bigger place
'cos when you have more than you think
you need more space

Society, you're a crazy breed
I hope you're not lonely without me
Society, crazy and deep
I hope you're not lonely without me

There's those thinking more or less less is more
but if less is more how you're keeping score?
Means for every point you make
your level drops
kinda like it's starting from the top
you can't do that...

Society, you're a crazy breed
I hope you're not lonely without me
Society, crazy and deep
I hope you're not lonely without me

Society, have mercy on me
I hope you're not angry if I disagree
Society, crazy and deep
I hope you're not lonely without me


http://www.youtube.com/watch?v=zNKvrxVgfns

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

Πλλλλλλλάκα με κάνεις;;;

Αυτοί οι Θεσσαλονικείς πάντα με εκπλήσοουν! Μετά από 24 χρόνια, ο Δήμος της πόλης τους, περνά στη διοίκηση ενός πολιτικού που δε βρίσκεται στη συντηρητική ιδεολογία. Όχι γιατί αυτός υποστηριζόταν από το ΠΑΣΟΚ αλλά γιατί μέσα σε τόσο συντηρητισμό οι ιδέες του και οι προτάσεις του, που συμπορεύονται με την ιδέα της εξέλιξης και θα έπρεπε να είναι αυτονόητες σε ένα σύγχρονο κράτος, θεωρούνται καινοτόμες. Θα μου πείτε, η αναχρονιστική αντίληψη για τη διαχρονική διένεξη με τη γειτονική Τουρκία που έχει τις ρίζες της πριν και από το προπατορικό αμάρτημα και συνεχίζεται με σύγχρονες αιγαιακές αφορμές, θα σταματήσει αν ένας από τους δρόμους της Θεσσαλονίκης πάρει το όνομα του Κεμάλ Ατατούρκ, την ίδια ώρα που το σχολείο καλλιεργεί την ξενοφοβία, τον εθνικισμό και τη μισσαλλοδοξία στα παιδιά; Δεν ξέρω! Πάντως, είναι μια αρχή για ένα μεγάλο βήμα μπροστά, σε μια περιοχή της Ελλάδας που οι τοπικοί άρχοντες, όπως ο Άνθιμος και ο κ. Ψωμιάδης, έχουν μείνει στην ιδέα της Ελλάδας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και με την ιδέα αυτή καθοδηγούν την εκεί τοπική κοινωνία. Πάρτε φίλοι Βορειοελλαδίτες τα κουμπούρια! Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να βγάλω ένα ασφαλές συμπέρασμα για το αν όντως οι Θεσσαλονικείς άλλαξαν την ψήφο τους επειδή κουράστηκαν την δεξιά και ακροδεξιά, πολλές φορές, αντίληψη που επιβάλλονταν από την τοπική και κυρίως νομαρχιακή αυτοδιοίκηση ή αν η εκλογή του κ. Μπουτάρη είναι απλώς συγκυριακή. Ας μην ξεχνάμε τα κραυγαλαία ποσοστά αποχής που αυξήθηκαν από την πρώτη Κυριακή των εκλογών. Μάλιστα, θα πρότεινα να μη βιαζόμαστε να μιλάμε για πράσινη Ελλάδα, νίκη του ΠΑΣΟΚ ή στήριξη στο μνημόνιο και την αγωνιώδη προσπάθεια της κυβέρνησης, μιας κυβέρνησης που στην πραγματικότητα πάσχει και αποδεικνύεται τόσο λίγη στις ανάγκες των καιρών και των ανθρώπων. Ο Στρος Καν βιάστηκε να μιλήσει για την εθνική συναίνεση. Ήθελα να 'ξερα γνωρίζει τι ακριβώς γίνεται στη χώρα μας; Έχει υπόψη του τα ποσοστά αποχής πριν προβεί σε δηλώσεις στήριξης και δικαιολόγησης της πολιτικής του, που καταλήγουν σε εκνευριστική προπαγάνδα;
Όπως και να 'χει, όμως, η νίκη ενός αντάρτη βόρειου (με την αληθινή έννοια) δεν παύει να αποτελεί μια ευκαιρία για το διαφορετικό και εναλλακτικό. Για αρχή αυτών, θα δανειστώ τη δήλωσή του για δημιουργία αποτεφρωτηρίου νεκρών, κάτι που αν τελικά πραγματοποιηθεί θα δώσει, αν μη τι άλλο, στον άνθρωπο την ελευθερία να πεθάνει όπως θέλει. Στον άνθρωπο από όπου, να μη ζήσει καταναγκαστικά σαν χριστιανός ορθόδοξος, να μην ενστερνιστεί κάτι που δεν το πιστεύει και δεν τον εκφράζει. Να ζήσει εκεί σαν τη γη του. Άλλωστε κάθε τόπος έχει ταυτότητα μόνο στην πολιτιστική κληρονομιά, όχι στην ποιότητα της συγκέντρωσης ανθρώπων. Τότε, είναι, στην πραγματικότητα, αβάδιστος.
Κι αν στο Δήμο της Θεσσαλονίκης έγινε ένα πρώτο βήμα, δυστυχώς στην περιφέρεια συνέβη κάτι από τα ίδια. Το δίδυμο Ψωμιάδης -Άνθιμος, ανεπηρέαστο από τις σύγχρονες προκλήσεις, συνεχίζουν την απαράδεκτη τακτική τους. Κι επειδή δε μας επιτρέπεται να κρίνουμε το έργο πριν καν το δούμε, ας ελπίσουμε ότι θα υπάρχει σύγκρουση μεταξύ Δήμου και περιφέρειας.
Ο κ. Ψωμιάδης "ανέλαβε" να λύσει την κόντρα- μεμονωμένο περιστατικό μεταξύ Άνθιμου και κ. Μπουτάρη. Όχι γιατί ξαφνικά ενδιαφέρθηκε για τις σχέσεις των δυο ισχυρών ανδρών. Αλλά γιατί ο κ. Μπουτάρης έχει πλέον μεγάλη επιρροή στη Θεσσαλονίκη και η συνεργασία των δύο πρέπει να είναι στενή για να μπορέσει να έρθει η Θεσσαλονίκη στην ηρεμία που την άφησε ο κ. Παπαγεωργόπουλος. Μην έρθει ξαφνικά κάποιος "ξένος" να αλλάξει το ρου της θεσσαλονικιώτικης φιλοσοφίας των τριών.

Πιο νότια, στην Αθήνα, η βαθιά ανησυχία για την τύχη του χριστουγεννιάτικου δέντρου έγινε μεγαλύτερη, όταν ο κ. Κακλαμάνης νικήθηκε από τον αντίπαλό του κ. Καμίνη. Η πόλη που γέμισε από λαμπάκια για να φωτίζει το τσιμέντο, ο άνθρωπος που φρόντιζε να βλέπουμε θάλασσα έστω και το χειμώνα και να μην περιμένουμε με τόση λαχτάρα το καλοκαίρι, έγινε παρελθόν για το Δήμο της πρωτεύουσας. Τα συμπεράσματα θα τα αφήσω στην άκρη. Θα επανέλθω σε αυτά, όταν μπούμε για τα καλά στην διαδικασία πραγματοποίησης του έργου του. Πάντως, άλλη μια αλλαγή συντελέστηκε και στην Αθήνα. Στον Πειραιά, θα έρθω να συμφωνήσω με έναν αρθρογράφο ότι οι εσωκομματικές κόντρες "πληρώνονται" από την κοινωνία, όχι γιατί διασπάται η ενότητα του κόμματος αλλά γιατί βαριέται, στην κυριολεξία, να παρακολουθήσει ποιος έχει δίκιο. Η Ελλάδα πρασίνισε. Η πράσινη ανάπτυξη ποια θέση έχει στην ελληνική επικράτεια, άραγε; Γι' αυτό, σας λέω, τα αποτελέσματα των εκλογών δεν είναι ασφαλή όταν δεν αντικατοπτρίζονται από την πλειοψηφία της κοινωνίας.

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

"Μέχρι να γίνουμε άγγελοι"

Μέχρι να γίνουμε άγγελοι να βγάλουμε φτερά
ας μείνουμε με γρατζουνιές στους ώμους και στην πλάτη
να μαρτυράνε πως κι οι δυο πετάξαμε ψηλά
σαν κοιμηθήκαμε μαζί στο ίδιο το κρεβάτι

Μέχρι να βρούμε ουρανό
άσε με να παραμιλώ
να καίγομαι
να καίγομαι στο σώμα σου
και να φιλώ το στόμα σου

Μέχρι να βρούμε ουρανό
άσε με να παραμιλώ
να καίγομαι
να καίγομαι στο σώμα σου
και να φιλώ το στόμα σου

Μέχρι να γίνουμε άγγελοι να βγάλουμε φτερά
ας μείνουμε με γρατζουνιές στους ώμους και στην πλάτη
τις νύχτες να σε προσκυνώ με λόγια φλογερά
σαν θα σε ρίχνω στης φωτιάς ξανά το μονοπάτι

Μέχρι να βρούμε ουρανό
άσε με να παραμιλώ
να καίγομαι
να καίγομαι στο σώμα σου
και να φιλώ το στόμα σου

Μέχρι να βρούμε ουρανό
άσε με να παραμιλώ
να καίγομαι
να καίγομαι στο σώμα σου
και να φιλώ το στόμα σου

                                     Γλυκερία
Σε στίχους και μουσική του Αντώνη Βαρδή.

http://www.youtube.com/watch?v=dA_XH7qGHO4&feature=related

Γλυκερία

"Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου"

Βρεγμένο ρούχο η μοναξιά μου
καθώς βαθαίνει η νύχτα
την άλλη όψη της καρδιάς μου
όσο κι αν έψαξα δε βρήκα

Βρεγμένο ρούχο η μοναξιά μου
που το φορώ και στάζει
το μόνο που έμεινε κοντά μου
το δρόμο που έφυγες κοιτάζει

Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου
και το έχεις πάρει μακριά
φόρεσες τον ήλιο στο λαιμό σου
κι εδώ δεν ξημερώνει πια

Στην ανεμόσκαλα του πόνου
κι απόψε ανεβαίνω
μια σπίθα στη βροχή του χρόνου
πάλι ξεχνάς πως περιμένω

Στην ανεμόσκαλα του πόνου
χωρίς φιλί και χάδι
σε μια γωνιά αυτού του τόπου
πως να το αντέξω το σκοτάδι

Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου
και το έχεις πάρει μακριά
φόρεσες τον ήλιο στο λαιμό σου
κι εδώ δεν ξημερώνει πια

http://www.youtube.com/watch?v=wwSNBMYXs10

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Εκλογές συν κάτι ψιλά

Διαβάζοντας από χθες το πρωί τους τίτλους των σημαντικότερων εφημερίδων και τα άρθρα των αρθρογράφων τους, δεν διαπίστωσα κάποια ποικιλία στις απόψεις και τα συμπεράσματα του πρώτου γύρου των εκλογών, πλην ελαχίστων αρθρογράφων που αφήνουν πάντα το στίγμα τους με τον ξεχωριστό τρόπο γραφής τους. Αποχή, ήττα για το δικομματισμό, αυξημένα ποσοστά για το ΚΚΕ και ηχηρή υποχώρηση για ΛΑΟΣ και ΣΥΡΙΖΑ. Λίγο πολύ γνωστά δηλαδή. Αντιμνημονιακή μπλόφα, διλληματική ψήφος που θα έκρινε την προκύρηξη ή όχι πρόωρων εκλογών, λαϊκίστικες πολιτικές, επικοινωνιακές περιπτύξεις.
Το στοιχείο που ξεχωρίζει έναν μεγάλο και ισχυρό πολιτικό ηγέτη που μένει στην ιστορία, είναι η συνέπεια και το θάρρος να παίρνει το κόστος μιας απόφασής του. Εν προκειμένω, ο κ. Παπανδρέου είτε μπλόφαρε είτε όχι, έπρεπε να επωμιστεί τις συνέπειες της πολιτικής που ακολούθησε χωρίς να θέσει καν ζήτημα πρόωρων εκλογών που ούτως ή άλλως θα κόστιζαν πολλαπλά για τη χώρα μας σε διεθνές και εθνικό επίπεδο. Άλλωστε, μετά τις δηλώσεις του περί λαϊκής στήριξης και συναίνεσης στην πολιτική του, δημιουργήθηκε ένα αρνητικό κλίμα στη διεθνή σκηνή.
Κακά τα ψέματα, ο κ. Σαμαράς φοβάται να πάει σε εκλογές αλλά σε κάθε περίπτωση η χθεσινή μετεκλογική δήλωση του πρωθυπουργού, έδωσε την καλύτερη αφρμή στην αντιπολίτευση να τον κατηγορήσει για ατολμία και φόβο μπροστά σε ενδεχόμενες εθνικές κάλπες. Είπαμε, επικοινωνία κύριοι.
Από το πρωί, λοιπόν, ακούω το εξής πολιτικό σχόλιο. Δεν έχασαν αλλά ούτε και κέρδισαν τα δυο μεγάλα κόμματα, την ίδια ώρα που η αποχή έφτασε στο 40%! Αν αυτή δεν είναι η μεγαλύτερη ήττα του πολιτικού συστήματος όπως διαμορφώνεται σύγχρονα, τότε τι είναι;;; Αν οι πολίτες δεν μπαίνουν καν στον κόπο να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία, το πιο άμεσο βήμα για αλλαγή και επιλογή, τότε τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά από όσο νομίζαμε. Όχι γιατί δεν τους εκφράζει τίποτα, άλλωστε είναι γνωστό ότι η ιδεολογία έχει εκλείψει από χρόνια, αλλά γιατί πολύ απλά δεν τους αφορά. Αδιαφορούν να θα προκυρηχθούν πρόωρες, αδιαφορούν αν το ΠΑΣΟΚ θα αντέξει στην πίεση της Τρόϊκας από τη μια και των πολιτών από την άλλη, αδιαφορούν αν θα φθαρεί ο δικομματισμός, αν κέρδισε η υποφαινόμενη αντιμνημονιακή πολιτική της ΝΔ, αν αυξήθηκαν τα ποσοστά του ΚΚΕ ή μειώθηκαν τα αντίστοιχα των ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ.
Με τον νέο εκλογικό νόμο υπήρξε μια μεγάλη σύγχυση. Στο Δήμο Κύμης - Αλιβερίου στον οποίο τυπικά ανήκω, 200 υποψήφιοι συνολικά και για τους τέσσερις συνδυασμούς, ζήτησαν την ψήφο της τοπικής κοινωνίας. Μέσα σε αυτή την διαπλοκή των προσώπων σε ένα εκλογικό κουβάρι, φίλοι και συγγενείς έθεσαν υποψηφιότητα σε διαφορετικούς συνδυασμούς. Σε μια τοπική κλειστή κοινωνία ενός πολύ μικρότερου δήμου, οι υποψήφιοι "έπαιζαν" με την αναγνωρισιμότητά τους σε μια κοινωνία ανθρώπων που όλοι ή σχεδόν όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Η μετατροπή μικρότερων δήμων σε έναν μεγαλύτερο εκπλήρωνε την ανωνυμία των υποψηφίων που ίσως η εκλογή τους να βασίστηκε σε πιο διαφανή κριτήρια. Από την άλλη, οι υποψήφιοι που ανήκαν σε προηγούμενο όμορο δήμο και τώρα εντάχθηκαν σε μεγαλύτερο ήταν άγνωστοι για τους ετεροδημότες που χρόνια έχουν φύγει από τον τόπο καταγωγής τους.
Για την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, η εφαρμογή του Καλλικράτη σήμαινε και την μείωση της δημόσιας εκλογικής δαπάνης. Να σας πω την αλήθεια, ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω την πίστη των υποψηφίων στον προεκλογικό τους αγώνα την ίδια στιγμή που ο βαθμός απογοήτευσης και αδιαφορίας της κοινωνίας για την πολιτική σκηνή της χώρας έχει ξεπεράσει κάθε απαισιόδοξη πρόβλεψη.
Μέχρι πρόσφατα η τάση να εναντιώνονται όλοι στα νέα μέτρα και κατ' επέκταση στην πολιτική του κ. Παπανδρέου είχε επηρεάσει και τη δική μου οπτική, αναγνωρίζοντας το άδικο των μέτρων. Η συζήτηση όμως με έναν δικό μου άνθρωπο που ασχολείται με τα κοινά, σκέφτεται λογικά και διαπραγματεύεται με επιχειρήματα άλλαξε λίγο τα δεδομένα. Δεν θα αναφερθώ καν στο είτε αλλάζουμε είτε βουλιάζουμε ούτε στο λεφτά υπήρχαν. Αυτά είναι παιχνίδια για μικρά παιδιά. Νομίζω, όμως, ότι μπροστά στο ενδεχόμενο της εθνικής πτώχευσης, η εφαρμογή μέτρων που σηματοδοτούν τις μειώσεις μισθών και συντάξεων μοιάζει καλύτερο σενάριο από αυτό της χρεοκοπίας, όταν δε θα υπάρχει καν μισθός και όταν κανείς δε θα εμπιστεύεται μια υπερχρεωμένη και χρεοκοπημένη χώρα για να της δενείσει χρήματα. Η ένστασή μου έγκειται σε άλλο σημείο. Τα νέα μέτρα θα έπρεπε να πλήττουν τις μερίδες του πληθυσμού που παλεύουν με μια δωρεά όλο ανθρωπιά, να αποφύγουν το τσεκούρι της εφορίας και όχι αυτούς που παλεύουν για να διατηρήσουν με ένα μισθό την αξιοπρέπειά τους. Και αυτό είναι το ρίσκο και το κόστος που πρέπει να πάρει ένας μεγάλος πολιτικός ηγέτης. Δυστυχώς επτωχεύσαμε από μεγάλους πολιτικούς ηγέτες!



Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Το μήνυμα των εκλογών

Radiohead
"No surprises"


A heart that's full up like a landfill,
a job that slowly kills you,
bruises that won't heal.
You look so tired-unhappy,
bring down the government,
they don't, they don't speak for us.
I'll take a quiet life,
a handshake of carbon monoxide,

with no alarms and no surprises,
no alarms and no surprises,
no alarms and no surprises,
Silence, silence.

This is my final fit,
my final bellyache

with no alarms and no surprises,
no alarms and no surprises,
no alarms and no surprises please.

Such a pretty house
and such a pretty garden.

No alarms and no surprises (get me outta here),
no alarms and no surprises (get me outta here),
no alarms and no surprises, please.

http://www.youtube.com/watch?v=u5CVsCnxyXg