Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Επίκαιρα

Απογοήτευση, θλίψη, παράνοια, τρέλα, χάος και παράλυση. Οι διαβεβαιώσεις για την αποφυγή της πτώχευσης καταρρέουν για μια ακόμα φορά. Με σιγουριά οι πολιτικοί μας μάς καθησύχαζαν για τη σωτηρία της χώρας και τη δεδομένη ανοχή των ευρωπαίων. Σε λίγες μέρες όλοι περιμένουν το κούρεμα του ελληνικού χρέους κατά 50% το πιθανότερο. Συμπέρασμα: αδυναμία αποπληρωμής των χρεών μας προς τους δανειστές. Η χρεοκοπία μιας οικονομίας που προκάλεσε έριδες μεταξύ των αρχηγών των πλουσιότερων χωρών της Ευρωζώνης και της παγκόσμιας οικονομίας και απείλησε με απουσία δημοσίας αιδούς την οικουμενική οικονομία. Έχει θράσος η χώρα μας. Πιο πολύ γιατί έφτασε σε σημείο την Άνγκελα Μέρκελ να υποκύψει στον κακό της εαυτό και να νουθετεί μια χώρα που δε βρίσκεται στη δικαιοδοσία της. Πλεονέκτημα: η γερμανίδα καγκελάριος απέκτησε το δικαίωμα να επεμβαίνει στα του οίκου μας και μάλιστα να ασκεί αυστηρότατη κριτική για τις προσπάθειες που δεν έχουμε κάνει, για το νωχελικό κράτος μας και τις χρόνιες παθογένειες που βλακωδώς διαιωνίζονται. Η φρέσκια πρόταση της κας Μέρκελ είναι η υποβολή της χώρας μας σε μόνιμο καθεστώς επιτήρησης. Διαψεύδεται επίσημα από τον κ. Αλταφάζ. Στην πραγματικότητα, το Βερολίνο έχει αναλάβει τις προγραμματικές δηλώσεις για τα επικείμενα σχέδια της Ευρώπης σχετικά με τη διαχείριση του ελληνικού χρέους αφού έχει προλάβει κάθε δήλωση της ΕΚΤ. Και ακόμα και αν αυτό διαψεύδει ό,τι ισχυρίζεται η ισχυρή γερμανίδα, στο τέλος έρχεται η απόλυτη ταπείνωση για το διεθνή οργανισμό. Ασκεί ισχυρή πολιτική γιατί δεν φαίνεται διατεθειμένη να διακινδυνεύσει την πολιτική της θέση στη Γερμανία και να θέσει την οικονομία της χώρας της στο έλεος μιας χώρας που διεθνώς έχει επιδείξει αναξιοπιστία. Το θέμα είναι ότι λειτουργούν καλά οι ευρωπαίοι. Αντίθετα, η Ελλάδα έχει παραδοθεί στις απαιτήσεις τους χωρίς σκέψη για διαπραγμάτευση ή για πιο διαλλακτικά μέτρα που στρέφονται υπέρ των πολιτών και όχι εναντίον τους. Είναι η χώρα που πραγματοποιείται σύγκληση πολιτικών αρχηγών την προηγουμένη της ψήφισης νομοσχεδίων που έχει επιβάλλει το ΔΝΤ με σκοπό να βρεθεί η συναίνεση στα γρήγορα και να έχει ένα καθαρό πρόσωπο στο εξωτερικό, που η κυβέρνηση απειλεί για την καταστροφή της χώρας αν δεν ψηφιστούν τα εν λόγω νομοσχέδια την ίδια στιγμή που έχει δείξει ανελέητη πολιτική και έχει εκθέσει ανεπανόρθωτα τον εαυτό της στον κόσμο και στους πολίτες της, με κυβέρνηση τα μέλη της οποίας καταψηφίζουν τις ασκούμενες πολιτικές της ηγεσίας και διχάζονται ανάμεσα στην ηθική και τη βούληση των ψηφοφόρων και τις εντολές της αρχηγίας. Η κ. Κατσέλη μετά την καταψήφιση του άρθρου 37 του πολυνομοσχεδίου διαγράφηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και φυσικά αυτό δεν αποτελεί είδηση. Η διαγραφή ενός βουλευτή που αντιστέκεται στην θέληση της κεντρικής πολιτικής αποτελεί δεδομένο. Η προσφυγή του κόσμου αποκλειστικά και μόνο στην αξιωματική αντιπολίτευση ως διέξοδο από την κυβέρνηση που κατέστρεψε τη χώρα και υποθήκευσε τις δυνατότητές της για πολλά χρόνια είναι προβλέψιμη αλλά ακατανόητη, με την προϋπόθεση ότι τα γκάλοπ είναι αξιόπιστα. Η απόρριψη του παρόντος πολιτικού συστήματος και συνολικά των πολιτικών κομμάτων είναι ενδεικτική και δίκαιη. Αλλά η μία μέρα απεργίας και συγκέντρωσης στην πλατεία Συντάγματος δεν είναι λύση ούτε και απειλητικό μέσο για μια κυβέρνηση που ασκεί η ίδια απειλητική πολιτική. Μαζική κινητοποίηση δεν είναι πλέον η συγκέντρωση 140.000 ανθρώπων στο κέντρο της πόλης. Είναι η πρακτική και συνεχιζόμενη συστράτευση όλης της πόλης για να πιεστούν οι τράπεζες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι πολιτικοί, η οικονομία. Με αυτόν τον τρόπο θα φύγουν όσοι πρέπει και θα έρθουν στην εξουσία άνθρωποι που μπορούν να διαχειριστούν την κρίση με ένα πιο βιώσιμο τρόπο για όλους. Σε καμία περίπτωση δεν υποτιμάται το γέμισμα των δρόμων από ανθρώπους που ξαναγίνονται ρομαντικοί. Αλλά αυτό απαιτεί αυστηρή συχνότητα. Είναι σαν να έχουμε κάνει διάγνωση της αρρώστιας αλλά να μη θέλουμε να αναρρώσουμε. Είναι σχεδόν μαζοχιστικό. Είναι στενάχωρο για αυτούς τους ρομαντικούς που βγήκαν στους δρόμους τούτη τη φορά, να υπερκαλύπτονται από τις γραφικές καταστροφές της πόλης και τους ανέντιμους "γνωστούς" που δεν έχουν λόγω ιδεολογικής ύπαρξης πια, ο ρόλος τους αποκαλύφθηκε. Άλλη μια πορεία μετρά έναν θάνατο. Από την ένταση, τα δακρυγόνα, τους ξυλοδαρμούς. Αυτές είναι οι συνήθεις αιτιολογίες σε μια χώρα που ψάχνει να βρει την ψυχή της: που να βρω την ψυχή μου, το τετράφυλλο δάκρυ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου