Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Μη σταματάς

Κλαίω για τα φεγγάρια σε έκλειψη
Κλαίω για τις χαμένες ζωές
Για τα όνειρα που θρυμματίστηκαν
Για τα λουλούδια που μαραίνονται
Κλαίω για για τον ήλιο που δε βγαίνει πια
Για τη βροχή που δε μυρίζει
Για την ελπίδα που τοποθετήθηκε στη δύση του ορίζοντα
Κλαίω για τους τοίχους που άδειασαν
Για τα φώτα που έσβησαν
Για την αξιοπρέπεια που δεν ανεχόμαστε
Κλαίω για τα χέρια που κατεβαίνουν 
Για τα δάχτυλα που δεν υποδεικνύουν 
Για τους άδειους δρόμους
Κλαίω για τις μουντές πλατείες
Για τις μουσικές που σταμάτησαν
Για τα χρώματα που ξεθώριασαν
Κλαίω για το μίσος
Για την υποταγή του σώματος στις παραισθήσεις
Για την παράδοση των κέντρων στη μοίρα τους
Κλαίω για τον απόλυτο αυτοπροσδιορισμό των αποκέντρων
Για την εύρεση της λήθης
Για την ομορφιά της φύσης που γερνάει
Κλαίω για τις θάλασσες που τραβιούνται
Για τα κεριά που σβήνουν
Για τα χέρια που δε σφίγγουν πια
Κλαίω για τα μάτια που δεν ανταμώνουν
Για τις ψυχές που δεν ταυτίζονται
Για τη σχετικότητα του ανθρωπισμού
Κλαίω για τη μετριότητα
Για την έλλειψη
Για το σκοτάδι
Κλαίω για τους ανέμους που δυναμώνουν
Για τον αέρα που δεν ανανεώνεται
Για την αδικία
Κλαίω για τους απελπισμένους
Για τους δυστυχισμένους
Για τους άρρωστους
Κλαίω για αυτούς που ζητούν έλεος
Μα πιο πολύ για αυτούς που δεν το δίνουν
Για όσους δεν ακούν
Κλαίω για αυτούς που δε βλέπουν
Για όσους δε μυρίζουν
Για αυτούς που δε χορεύουν
Κλαίω για όσους δεν κλαίνε
Για τους χτύπους που ηρεμούν
Και για εκείνους που συνεχίζουν ασταμάτητα, αδυσώπητα
Κλαίω για ό,τι δεν ειπώθηκε
Για ό,τι ειπώθηκε ερήμην μου
Για αυτά που πέρασαν ανεπιστρεπτί
Κλαίω για την ψεύτικη ανωτερότητα των ανθρώπων
Για την πίστη που χάθηκε
Για τη δύναμη που έχει ένα δάκρυ και ποτέ δεν γαργαλάει το μάγουλο
Κλαίω για τον κόσμο των δύο χεριών που γκρεμίστηκε
Για το φόβο
Για τα χαμόγελα που κρύφτηκαν
Κλαίω για τις σκέψεις που καταλήγουν στο μηδέν
Για τις 10 εντολές που όλοι υποκλίθηκαν μα κανείς δεν πίστεψε
Για το κενό
Κλαίω για το νερό και το κρασί που ανακατεύονται
Για την ποιότητα που χάθηκε
Για τις κουρτίνες που τραβήχτηκαν
Κλαίω για τις στοιχειωμένες μοναξιές
Για τα ταξίδια της πλώρης που έμειναν λόγια
Για τις αναμνήσεις που δεν επαναλαμβάνονται
Κλαίω για το μηδέν
Για το τίποτα
Για τη σιωπή

8 σχόλια:

  1. "Κλαίω
    .....
    Για την εύρεση της λήθης"

    και για όσα δεν θα ειπωθούν ποτέ.

    Καληνύχτα Χρυσάνθη
    Θανάσης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτά που δε θα ειπωθούν ποτέ είναι τρομακτικά άδικο...
      Καλησπέρα!

      Διαγραφή
  2. Για όλα...για όλους..

    κλαίω..
    ..τι κι αν..

    Καλημέρα καλή μου Χρυσάνθη!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ...
      Καλή σου μέρα και καλό μήνα!

      Διαγραφή
    2. Κλαιω για μια ομορφη κοπέλα με το όνομα ελπίδα..
      ηταν πολυ δυνατο.
      Καλό Μήνα

      Διαγραφή
    3. Σ' ευχαριστώ! Η ελπίδα ξεθωριάζει σιγά σιγά. Κρίμα!
      Καλό μήνα!

      Διαγραφή
  3. Κλαίω (...)για τους χτύπους που ηρεμούν
    Μέ ἄγγιξε ὁ στίχος, γιατί, θάναι πικρό νά ἠρεμἠσουν οι χτῦποι τῆς καρδιᾶς, πού προκαλοῦνται ἀπό ἀναμνήσεις, ἀπό πρόσωπα πού ἀγαπήθηκαν καί πού ἀγαπιοῦνται -ἴσως- ἀκόμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σ' ευχαριστώ για την παρουσία και το σχόλιό σου!
    Είναι πικρό και λυπηρό όταν σταματούν οι χτύποι...
    Να έχεις ένα καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή