Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Εν λευκώ

Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
γιατί τα βράδια κρύβεστε στο γκρίζο
βλέπω στο άσπρο σας την προβολή μου
και το μετά απ' το μετά γνωρίζω
Αν είχα θάρρος για να πω το έλα
τώρα δε θα είχα τη φωτιά στο αίμα
αν είχε χρώμα θα ήταν άσπρη τρέλα
αν είχε σώμα θα ήταν πάλι ψέμα

Κοίτα τα χέρια πώς γυρνούν στον τοίχο
σαν να χορεύουν με τη σιωπή μου
κι εγώ που χρόνια γύρευα το στίχο
που θα εξηγήσει τη βουβή ζωή μου
Μεταμφιέζω τη σιωπή σε λέξη
και τη χαρίζω σε όποιον μου εξηγήσει
να έχει το μέλλον μου να επιλέξει
ποιο παρελθόν μου θα ξαναγυρίσει

Τίποτα σημαντικό
ζω μονάχα εν λευκώ
Τίποτα σημαντικό
ζω μονάχα εν λευκώ




Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
καλά τα λένε οι έγχρωμοί μου φίλοι
το πρόβλημά μου η υπερβολή μου
κι ότι αργεί απάντηση να στείλει
Αν είχε θάρρος να φανεί ο λόγος
τώρα δε θα ήταν φωτιά στο αίμα
αν είχε χρώμα θα 'ταν άσπρο ο φόβος
αν είχε σώμα θα ήταν σαν κι εμένα

Αν σ' αγαπούν να μάθουν να το λένε
κι αν δεν στο πουν να μάθεις να το κλέβεις
κι αν θες να δεις τα αληθινά να καίνε
πρέπει στο ύψος της φωτιάς να ανέβεις
Και σε λυπούνται που δεν το έχεις νιώσει
κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος
και που κανείς δεν είχε λάβει γνώση
πως η σιωπή σου ήταν χρόνια κρότος

Δικαίωμά μου να ποντάρω λίγο
δικαίωμά μου να πηγαίνω πάσο
κι εκεί που λένε πως ποτέ δεν πήγα
εγώ δεν πρόλαβα να το ξεχάσω
Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω
με αυτόν τον τόνο του λευκού στο βλέμμα
του λέω μια φράση σα να υπεκφεύγω
με μια ελπίδα να είναι σαν κι εμένα

Τίποτα σημαντικό 
ζω μονάχα εν λευκώ
Τίποτα σημαντικό
ζω μονάχα εν λευκώ
Τίποτα σημαντικό 
ζω μονάχα εν λευκώ
Τίποτα σημαντικό
ζω μονάχα εν λευκώ



Νατάσα Μποφίλιου


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου