Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Προορισμός

Κάποιες φορές έχεις την αίσθηση ότι ο χρόνος μετράει αντίστροφα. Σαν αναμονή ενός μοναδικού γεγονότος που δε σε αφήνει να κοιμηθείς, να σκεφτείς. Φοράς τα γυαλιά σου, τα βγάζεις, βλέπεις αλλοιωμένες εικόνες, χάνεις την αίσθηση με την πραγματικότητα. Στροβιλίζεσαι ανάμεσα σε χρυσόσκονες που πέφτουν από τον ουρανό. Όλος μια βραδιά ανάστασης. Ένα χρόνια πολλά πασπαλισμένο με πολύ θόρυβο που σκορπίζεται στο τέλος μιας νύχτας κάνουν τα χείλη να κινούνται, προπονούνται για τις ρυτίδες. Χαρούμενοι άνθρωποι, παρέες, ζευγάρια ζουν τη νιότη τους και δε δίνουν καμία υπόσχεση για το μέλλον. Ας είναι... Όπως είναι. Το ποτήρι στο χέρι, ο πολύς καπνός κρύβουν τα μυστικά των ματιών, τη μυρωδιά του παρελθόντος. Το σώμα είναι κουρασμένο, κάποιες φορές γοητεύεται από τις όμορφες γειτονιές, τα καλά κρυμμένα διέξοδα της πόλης μας. Μεγάλα κτίρια, παλιές πολυκατοικίες, μωσαϊκό, ουρανοξύστες και σύγχρονα κτίρια, σώματα μιας πόλης δικής μας και πολλές φορές τόσο ξένης. Σβησμένοι χάρτες στον ορίζοντα, το λυχνάρι για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία είναι αδύναμο και απρόθυμο. Ιδρώνει, μην ανησυχείτε, κυρ-Αλλαντίν μου, δεν πειράζει. Κάποια άλλη φορά. Ποια είναι αυτή η φορά; Τι είναι αυτό που καθαγιάζει τη στασιμότητα; Μια ευθεία γραμμή όλα, μου είπε μια φίλη. Τα μάτια χαρίζουν το φως. Παράξενο πράγμα, όταν κλείνουν τα χρώματα, οι εικόνες, τα τοπία είναι αμέτρητα. Όταν ανοίγουν η ίδια εικόνα, άσπρο και μαύρο. Μάτια όλο θύελλα και πλημμύρα. Περιπλανώμενος νους, τρέχει μίλια, παίρνει πλοία, αεροπλάνα, τρένα, περπατάει, δεν ησυχάζει ποτέ. Κάποτε ρωτά που βρίσκεται αλλά συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει τέρμα. Το όνειρο απέραντο, χωράει στον κόσμο; Πυργάκια στην άμμο με βασιλιάδες και βασίλισσες, εκεί πρωτοξεκίνησε. Μια ολόκληρη ζωή από αλμύρα και άμμο. Μπορεί να υπάρχουν ακόμα ίχνη της πολιτείας που κάποτε χτίστηκε εκεί. Δράμα και περιπέτεια, όλο το σινεμά ζήλεψε την πλοκή του. 

2 σχόλια:

  1. Καλησπέρα Χρυσάνθη.
    Γράφεις πολύ όμορφα, αλλά αυτό φαντάζομαι ότι το ξέρεις ήδη.
    Το βλέπεις γύρω σου ότι τίποτα δεν μένει ποτέ στάσιμο, ακόμα κι αν έτσι νομίζουμε... Ένα μικρό δράμα, ένα τρανταχτό γέλιο της στιγμής, ενα βλέμμα, μια σκέψη και πόσα άλλα ακόμα, έχουν τη δύναμη να ταράζουν έστω και λίγο τα νερά της ύπαρξής μας.

    Να έχεις ένα όμορφο βράδυ, γεμάτο γλυκά κι όμορφα όνειρα στολισμένα με μαγική χρυσόσκονη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σου. Πολλές φορές, όμως, τα δράματα, τα γέλια, τα βλέμματα, οι σκέψεις είναι τόσο μακριά μας...και κάποιες φορές δεν είναι αρκετά!
      Να έχεις ένα όμορφο βράδυ!

      Διαγραφή